Να επαναφέρει το Παυλοπέτρι σε πρώτο πλάνο στην ατζέντα των αρμόδιων φορέων και υπηρεσιών, με στόχο να προοδεύσει το έργο ανάδειξης και αξιοποίησης της βυθισμένης πολιτείας, επιχειρεί η νέα Δημοτική Αρχή Ελαφονήσου.
Μάλιστα, τον Απρίλιο του 2024 άνοιξε ξανά η ατζέντα «Παυλοπέτρι» και η αρχαιολογική του ανάδειξή, μέσα από την αντιδήμαρχο Τουρισμού, Μαρία Αρώνη, η οποία βρέθηκε στην Ελβετία, για τη μοναδική εκδήλωση με επίκεντρο την Ελαφόνησο και τη βυθισμένη πολιτεία του Παυλοπετρίου, που διοργάνωσε ο «Πολιτιστικός Κύκλος των Φίλων της Ελλάδας της Ελβετίας». Στη συνάντηση συμμετείχε η πρώην πρόεδρος του Κύκλου, Κατερίνα Βάλλη-Σαββίδη, που έχει τιμηθεί με το παράσημο της Ευποιίας, από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, αλλά και η νυν πρόεδρος Δρ Κατερίνα Μπούτσικα.
Ισχύς εν τη ενώσει
με αφετηρία την Ελβετία
Καταδείχθηκε στην εκδήλωση πως οι Έλληνες της Ελαφονήσου με τους Έλληνες του εξωτερικού, ενώνουν τις δυνάμεις τους στην προβολή, ανάδειξη και προστασία του αρχαιολογικού θησαυρού του Παυλοπετρίου.
Συγχρόνως, η Δημοτική Αρχή Ελαφονήσου, με τον δήμαρχο Άγγελο Τσιριγωτάκη και την αντιδήμαρχο Τουρισμού, Μαρία Αρώνη, μπαίνουν δυναμικά στο στίβο της πολιτιστικής διαχείρισης και πιάνουν το αρχέγονο νήμα 5.000 ετών, προκειμένου να ενώσουν παρελθόν και μέλλον. Σε ένα ταξίδι, που η γνώση, η ιστορία και η αρχαιολογία μπαίνουν ως θεμέλιοι λίθοι για την επανανοηματοδότηση του τουριστικού προσήμου της Ελαφονήσου.
Στο μεταξύ, προ ημερών πραγματοποιήθηκε και εποικοδομητική συνάντηση του δημάρχου Ελαφονήσου με την αρχαιολόγο Δέσποινα Κουτσούμπα, προϊσταμένη της Εφορείας Ενάλιων Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού. Επίκεντρο της συζήτησης ήταν το Παυλοπέτρι και οι τρόποι προβολής του. Η κ. Κουτσούμπα η οποία έχει πραγματοποιήσει υποβρύχιες έρευνες στο Παυλοπέτρι, έχει συμβάλλει σημαντικά και στο παρελθόν στην ανάδειξη της ιστορικής, αρχαιολογικής και πολιτιστικής αξίας του.
Η «Ατλαντίδα» της Πελοποννήσου
Το Παυλοπέτρι είναι η μικρή νησίδα απέναντι από την Ελαφόνησο, η οποία, λόγω του αρχαιολογικού πλούτου, έχει έλξει το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Μεταξύ της νησίδας και της ξηράς, λοιπόν, βρίσκεται η αρχαία πόλη, βυθισμένη ελάχιστα μέτρα κάτω από την επιφάνεια, με ηλικία περίπου 5.000 ετών. Μοναδική στο είδος της πόλη, αφού έχει συγκεκριμένο σχέδιο με δρόμους, κτίρια και νεκροταφείο. Ανακαλύφθηκε το 1967 από τον Νίκολας Φλέμινγκ και χαρτογραφήθηκε το 1968 από ομάδα του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Υπάρχουν τουλάχιστον 15 κτίρια σε βάθος 3 με 4 μέτρων και οι πρόσφατες έρευνες του 2009 αποκάλυψαν, ότι εκτείνεται σε 9 στρέμματα. Αρχικά υπήρχε η εκτίμηση, ότι η πόλη κτίστηκε περί το 1.600-1.100 πΧ, αλλά αργότερα οι έρευνες αποκάλυψαν μέσω των ευρημάτων, ότι η πόλη κατοικείται πριν από το 2.800 πΧ, στην αρχή της Εποχής του Χαλκού. Πιθανολογείται, ότι η πόλη βυθίστηκε το 1000 πΧ. Παρά το γεγονός της φυσικής καταστροφής από το νερό με την πάροδο των αιώνων, η διάταξη της πόλης είναι όπως ήταν πριν από χιλιάδες χρόνια. Η έρευνα του 2009 βοήθησε σε μεγάλο βαθμό για να χαρτογραφήσει την πόλη. Είναι η πρώτη βυθισμένη πόλη που επαναδημιουργήθηκε ψηφιακά σε τρεις διαστάσεις. Η χαρτογράφηση Σόναρ με τεχνικές, που αναπτύχθηκαν για στρατιωτικούς σκοπούς, αλλά και για την εύρεση πετρελαϊκών κοιτασμάτων βοήθησε τις πρόσφατες έρευνες. Στην περιοχή βρέθηκε ότι υπήρχε κέντρο κλωστοϋφαντουργίας και πολλά μεγάλα πιθάρια από την Κρήτη, γεγονός που προδίδει, πώς η πόλη ήταν και μεγάλο εμπορικό λιμάνι.
