τον τόπο καταγωγής της, τα Βελανίδια Βοιών Δ. Μονεμβασίας, βρίσκεται αυτές τις μέρες η Νεκταρία Καραντζή, η καταξιωμένη Λάκαινα υμνωδός, το έργο της οποίας στη γυναικεία ψαλτική έχει αναγνωριστεί διεθνώς. Μάλιστα, ντόπιοι και επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να την ακούσουν να ψάλει, καθ’ όλη τη Μ. Εβδομάδα και την Ανάσταση, στον Ιερό Ναό Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης στα Βελανίδια. Στο πλευρό της θα είναι και ο σύζυγός της και διακεκριμένος σολίστ πιάνου, μαέστρος Βασίλης Τσαμπρόπουλος.
Για την επίσκεψή της στα Βελανίδια και την απόφασή της να συμμετάσχει ενεργά στις ακολουθίες της Μ. Εβδομάδας και του Πάσχα, αναφέρει η Ν. Καραντζή σε σχετική ανάρτησή της:
«Υπάρχουν κάποιοι τόποι που ο σύνδεσμος μαζί τους δεν είναι απλώς καταγωγής, ούτε νοητικός, ούτε ακόμα-ακόμα συναισθηματικός -όσο κι αν το τελευταίο καθορίζει το 99% των επιλογών μας.
Όταν πριν λίγες ημέρες είπαμε στον παπα-Κώστα, αυτόν τον αγνό ιερέα του χωριού που τρέχει να εξυπηρετήσει τόσες ενορίες παράλληλα, κάνοντας διπλές και τριπλές ακολουθίες την ημέρα, σε έναν τόπο που κάποτε ήταν το ιστορικό μικρό Άγιον Όρος, ότι κατά πάσα πιθανότητα θα έρθουμε με τον Βασίλη, τη Μ. Εβδομάδα στα Βελανίδια, εκεί που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο πατέρας μου και εκεί που έζησα τις πιο όμορφες στιγμές των παιδικών διακοπών μου, μάς είπε με αφοπλιστική απλότητα: “Πού να έρθετε εδώ κάτω εσείς; Μήπως να μείνετε στις μεγάλες εκκλησίες στην Αθήνα, να ευχαριστηθείτε ψάλσιμο;”.
Κι ας έχουν τόση ανάγκη, ειδικά αυτές τις μέρες, με τον έναν μόνο, αλλά καθ’ όλα εξαιρετικό ψάλτη της ενορίας, τον Δημήτρη Καραντζή, που παράλληλα πρέπει να τρέχει για όλα...
Κι ας θα κάνει ο παπα-Κώστας δύο ακολουθίες Μεγάλης Πέμπτης, με όλα τα λόγια, με κάθε λεπτομέρεια, δύο Επιταφίους και δύο Αναστάσεις. Χωρίς να ζητήσει τίποτα επιπλέον, ούτε να διαμαρτυρηθεί, ούτε να βαρυγκομήσει για τις ώρες, για την κούραση, για τα παγκάρια και όλα τα...συναφή...
Μόνο γ’ αυτό θα άξιζε να είμαστε εκεί. Θα αρκούσε μόνο αυτό. Μα είναι τόσοι ακόμα λόγοι.
Έτσι βρισκόμαστε ξανά φέτος να ψάλουμε τη Μεγάλη Εβδομάδα σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Στο βυζαντινό μικρό Άγιο Όρος. Στο άκρο του Καβο-Μαλιά. Όχι απλώς γιατί είναι ο τόπος της καταγωγής μου, αλλά γιατί είναι ένας τόπος που θα άξιζε να είμαστε ακόμα κι αν δεν τον είχαμε γνωρίσει ποτέ. Θα άξιζε, αν μη τι άλλο, για τον ιερέα του που τρέχει ακούραστα να βοηθήσει τους πάντες και για τους ανθρώπους του που παρότι είσαι συγγενής τους, δεν θα σου πουν απλώς “καλωσήρθες”, αλλά “ευχαριστώ που ήρθες”...
Κι εκείνος που πρώτος έκανε την επιλογή και την προτροπή για να βρεθούμε φέτος εξ αρχής εδώ, σε αυτό το μοναδικής ομορφιάς απομακρυσμένο μέρος της Ελλάδας δεν ήμουν εγώ. Ήταν ο Βασίλης μου, αυτό το θαύμα που έστειλε ο Θεός στη ζωή μου, που το ταλέντο του δεν του επιτρέπει να σνομπάρει την ψαλτική, όπως κάποιοι ομότεχνοί του. Κι έτσι κάνει το... “αδιανόητο”...: να ανεβαίνει ο ίδιος στο ψαλτήρι και να πράττει ό,τι έπραττε από τα 9 του χρόνια όταν έψαλε τις Κυριακές στο αναλόγιο των Αγίων Πάντων στην Καλλιθέα και παράλληλα ερμήνευε ρεσιτάλ Μπετόβεν...
Αυτή τη Μεγάλη Εβδομάδα λοιπόν ψαλτική στο μικρό Άγιο Όρος, στον βράχο του Κάβο Μαλιά, και στα πανέμορφα Βελανίδια».
