Τρία χρόνια μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, που συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα και άφησε πίσω του 57 νεκρούς και δεκάδες οικογένειες βυθισμένες στο πένθος, η μνήμη παραμένει ζωντανή και η απαίτηση για δικαιοσύνη αδιαπραγμάτευτη. Το Σάββατο, στην πλατεία της Σπάρτης, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας με αφορμή τη συμπλήρωση τριών ετών από την τραγωδία, με τη συμμετοχή πολιτών, φορέων και σωματείων της Λακωνίας.
Στο πλαίσιο της κινητοποίησης, το Εργατικό Κέντρο Λακωνίας απηύθυνε ομιλία, τονίζοντας πως το «ποτέ ξανά» δεν μπορεί να μείνει ένα σύνθημα, αλλά πρέπει να μετατραπεί σε ουσιαστική διεκδίκηση για δικαιοσύνη, διαφάνεια και ασφάλεια στην εργασία και τις μεταφορές. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην επικείμενη δίκη, με σαφές μήνυμα κατά της συγκάλυψης και της ατιμωρησίας.
Ακολουθεί η ομιλία του Νίκου Μηνακάκη, προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λακωνίας, όπως εκφωνήθηκε στη συγκέντρωση της Σπάρτης:
«Φίλες και φίλοι, πολίτες της Λακωνίας,
Σήμερα δεν μας συγκέντρωσε εδώ μόνο η μνήμη. Μας συγκέντρωσε το χρέος και η οργή. Συμπληρώνονται τρία χρόνια από εκείνη τη μαύρη νύχτα στα Τέμπη. Τρία χρόνια που 57 οικογένειες ζουν με το «γιατί» και μια ολόκληρη χώρα ζει με το «ποτέ ξανά». Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς: το «ποτέ ξανά» δεν είναι ευχή. Είναι απαίτηση.
Η ουσία του εγκλήματος
Τα Τέμπη δεν ήταν η «κακιά στιγμή». Ήταν το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που μετράει τη ζωή με ευρώ και την ασφάλεια ως «περιττό κόστος». Αυτή η ίδια νοοτροπία είναι που μετατρέπει σήμερα τους χώρους εργασίας σε ρωσική ρουλέτα.
- Όταν ένας εργάτης πέφτει από τη σκαλωσιά γιατί δεν υπήρχαν μέτρα ασφαλείας, είναι «Τέμπη».
- Όταν ένας οδηγός αναγκάζεται να δουλεύει εξαντλητικά ωράρια, είναι «Τέμπη».
- Όταν οι έλεγχοι υποβαθμίζονται και οι νόμοι γίνονται λάστιχο για το κέρδος, είναι «Τέμπη».
Τι διεκδικούμε σήμερα
Δεν είμαστε εδώ για να βγάλουμε απλώς έναν λόγο. Είμαστε εδώ για να στείλουμε ένα μήνυμα λίγες μέρες πριν τη μεγάλη δίκη:
- Δικαιοσύνη χωρίς εκπτώσεις: Καμία συγκάλυψη. Οι ευθύνες –πολιτικές και ποινικές– πρέπει να φτάσουν μέχρι το τέλος. Η ατιμωρησία είναι η τροφή του επόμενου εγκλήματος.
- Ασφάλεια τώρα: Το μεροκάματο δεν μπορεί να είναι εισιτήριο χωρίς επιστροφή. Απαιτούμε αυστηρούς ελέγχους, στελέχωση των μηχανισμών και κουλτούρα πρόληψης από το σχολείο μέχρι το εργοστάσιο.
- Ανθρώπινη Ζωή πάνω από τα Κέρδη: Η ασφάλεια των πολιτών και των εργαζομένων δεν είναι διαπραγματεύσιμη.
Το μήνυμά μας
Σήμερα, από την καρδιά της Σπάρτης, ενώνουμε τη φωνή μας με τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων. Τους λέμε ότι δεν είναι μόνοι. Το έγκλημα δεν θα ξεχαστεί. Το έγκλημα δεν θα συγκαλυφθεί. Παλεύουμε για να μην υπάρξουν άλλα Τέμπη στις ράγες, στους δρόμους ή στα εργοτάξια. Παλεύουμε για το αυτονόητο: Να επιστρέφουμε όλοι σπίτι μας ζωντανοί».
