Με τη σεμνότητα που χαρακτήριζε την πλούσια και ασυμβίβαστη διαδρομή του και με ένα βαθύ αποτύπωμα στον κλάδο, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών, ο Αριστείδης Μανωλάκος, ένας από τους ανθρώπους που έκαναν τη δημοσιογραφία πράξη ευθύνης και ήθους.
Λάκωνας στην καταγωγή, γεννημένος στον Ασωπό Δ. Μονεμβασίας, κουβαλούσε εκείνη τη λιτή αποφασιστικότητα που δεν χρειάζεται πολλά λόγια για να σταθεί όρθια απέναντι στην εξουσία, τις πιέσεις, τις ευκολίες. Από πολύ νωρίς, η Αθήνα έγινε ο τόπος όπου η πένα του βρήκε πεδίο δράσης. Σπούδασε Νομική, αλλά διάλεξε τη δημοσιογραφία ως καθημερινή άσκηση ελευθερίας. Από τον «Ελεύθερο Τύπο» στο «Βήμα» και τα «Νέα», κι έπειτα στην «Αυγή», υπηρέτησε το ρεπορτάζ και την πολιτική ανάλυση με καθαρό λόγο, χωρίς «κραυγές». Στην «Ελευθεροτυπία» ωρίμασε ως αρθρογράφος με επιρροή, ενώ δεν έλειψε από το εγχείρημα της «Εφημερίδας των Συντακτών».
Η συνδικαλιστική του δράση υπήρξε, επίσης, ουσιαστική και διαρκής, ως στάση ευθύνης και όχι ρόλος. Διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) σε δύο θητείες (1997-1999, 2001-2003), άνοιξε δρόμους εκεί όπου υπήρχαν κλειστές πόρτες. Έφερε τους δημοσιογράφους της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου στο σωματείο τους, ενίσχυσε τις υποδομές και έδωσε περιεχόμενο στην έννοια της συλλογικής εκπροσώπησης.
Ο Αριστείδης Μανωλάκος ανήκε στη γενιά της Αριστεράς που γνώρισε την πολιτική όχι ως θεωρία, αλλά ως ρίσκο και προσωπικό κόστος. Από νεαρή ηλικία οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ και στη συνέχεια βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του νεολαιίστικου κινήματος, αναδεικνυόμενος σε ηγετικό στέλεχος της Νεολαία Λαμπράκη. Στην ΕΔΑ υπηρέτησε ως γραμματέας της Σπουδάζουσας Νεολαίας και ως μέλος της Διοικούσας Επιτροπής, συμμετέχοντας ενεργά στις στρατηγικές επιλογές της περιόδου. Το 1968 αποχώρησε από το ΚΚΕ, επιλέγοντας να μην ενταχθεί στο ΚΚΕ Εσωτερικού. Με την επιβολή της δικτατορίας, η δράση του πέρασε στην παρανομία. Εντάχθηκε στο ΠΑΜ και συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1967. Ακολούθησε πολύμηνη κράτηση στη Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ, πριν εκτοπιστεί, τον Μάρτιο του 1968, στο Παρθένι Λέρου. Παρέμεινε εκεί έως τον Δεκέμβριο του 1970. Μαχητής χωρίς εξαρτήσεις, πλήρωσε τις επιλογές του με διώξεις, εξορίες και φυλακίσεις, δίχως ποτέ να καμφθεί το φρόνημά του. Σφράγισαν τον χαρακτήρα και τη μετέπειτα πορεία του, διαμορφώνοντας μια δημοσιογραφική στάση αυστηρά προσηλωμένη στη Δημοκρατία, την ανεξαρτησία και την αλήθεια.
Ο Αριστείδης Μανωλάκος έμεινε μέχρι τέλους ενεργός, δάσκαλος χωρίς έδρα, σημείο αναφοράς για νεότερους δημοσιογράφους που αναζητούσαν όχι μόνο τεχνική, αλλά ήθος. Η Λακωνία του τον συνόδευε. Λιτός λόγος, καθαρή σκέψη, ακέραια στάση.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τρίτη 17 Φεβρουαρίου, στις 11:30΄ πμ, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, και θα ακολουθήσει αποτέφρωση στο Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας.
Η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ
«Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με βαθιά οδύνη ανακοινώνει ότι ο κορυφαίος δημοσιογράφος και πρώην πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, Αριστείδης Μανωλάκος έφυγε από τη ζωή σήμερα, σε ηλικία 88 ετών.
Ο Αριστείδης Μανωλάκος γεννήθηκε στον Ασωπό Λακωνίας, το 1938. Έπειτα από την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο Μολάων, σπούδασε στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τη δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε το 1963 στην εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος”, συνεχίζοντας στο “Βήμα” και “Τα Νέα” στο ελεύθερο ρεπορτάζ. Το 1974 ξεκίνησε την απασχόλησή του ως πολιτικός συντάκτης στην ιστορική εφημερίδα της Αριστεράς, “Η Αυγή”, στην οποία διετέλεσε, μετέπειτα, διευθυντικό στέλεχος και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου. Λαμπρή υπήρξε, επίσης, η πορεία του στην εφημερίδα “Ελευθεροτυπία”, όπου καθιερώθηκε ως κορυφαίος αρθρογράφος και πολιτικός αναλυτής. Μετά το κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της νεοσύστατης, τότε, “Εφημερίδας των Συντακτών”. Η για δεκαετίες αρθρογραφία και οι αναλύσεις του αείμνηστου προέδρου επηρέασαν καθοριστικά την πολιτική ζωή της χώρας, καθώς οι απόψεις και η κριτική του δημιουργούσαν προβληματισμό και λαμβάνονταν σοβαρά υπόψη.
Πέρα από διαπρεπής, ευρυμαθής και έγκριτος δημοσιογράφος, ο Αριστείδης Μανωλάκος υπήρξε ακάματος και ακηδεμόνευτος μαχητής του συνδικαλιστικού κινήματος. Ένας διανοούμενος της Αριστεράς με απαράμιλλη πολιτική σκέψη και δράση που συνέβαλε ουσιαστικά στη διαμόρφωση του εγχώριου πολιτικού σκηνικού και στην κατεύθυνση των πραγμάτων. Υπηρέτησε τα ιδανικά του με πίστη και γενναιότητα, εξορίστηκε και φυλακίστηκε, αλλά δεν λύγισε ποτέ. Με φωνή σταθερή, η δημοσιογραφική του πένα υπήρξε πάντα αντικειμενική και ποτέ δέσμια παρασκηνιακών πιέσεων, ενώ, η έντονη συνδικαλιστική δραστηριότητα και προσφορά αποτέλεσε μονόδρομο για εκείνον.
Διετέλεσε δύο φορές πρόεδρος του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ και μέλος τριών ακόμη ΔΣ, πάντοτε με εύστοχες παρεμβάσεις και καίριες αποφάσεις, οι οποίες συνετέλεσαν καθοριστικά στην προάσπιση και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των συναδέλφων μας. Ενδεικτικά σημειώνουμε για την πολύτιμη προσφορά του στην ΕΣΗΕΑ ότι, επί προεδρίας του, πραγματοποιήθηκε το μεγάλο άνοιγμα της Ένωσης στους δημοσιογράφους των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, που έως τότε ήταν αποκλεισμένοι από το σωματείο τους.
Επίσης, αγοράστηκε ο δεύτερος όροφος του κτηρίου στην Ακαδημίας, ιδρύθηκε το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ και αγοράστηκε το κτήριο της οδού Ζαΐμη. Μέχρι το τέλος του βίου του, παρέμεινε ενεργός και δραστήριος, ένας πυλώνας μεταλαμπάδευσης γνώσης και εμπειρίας στους νεότερους και ένας σεμνός υπηρέτης της δημοσιογραφίας και της διανόησης.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ και σύσσωμος ο κλάδος συλλυπείται βαθύτατα τους οικείους του και αποχαιρετά τον αγωνιστή δημοσιογράφο, τον στοχαστή, τον άνθρωπο Αριστείδη Μανωλάκο. Το έντονο αποτύπωμα που άφησε στην πολιτική ζωή του τόπου καθώς και η προσφορά του στον συνδικαλισμό δίκαια τον κατατάσσουν στις μεγάλες μορφές της ελληνικής δημοσιογραφίας».
