Σε καθοριστική καμπή εισέρχεται η υπόθεση εγκατάστασης αιολικού πάρκου στη θέση «Μαραντζάκι–Πυργάκι», στον νοτιοανατολικό Πάρνωνα στην περιοχή Κυπαρισσίου, ενώ εντείνεται ο γενικός ξεσηκωμός και οι έντονες διαμαρτυρίες της τοπικής κοινωνίας που αντιστέκεται σθεναρά στο έργο ΑΠΕ. Την ερχόμενη Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου εκδικάζεται στο Πρωτοδικείο Μολάων η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που έχει κατατεθεί κατά του έργου από συλλόγους, φορείς και κατοίκους της ΔΕ Ζάρακος, που έχουν «οχυρωθεί» για την αποτροπή της κατασκευής.

Ο επίμαχος φάκελος του «πράσινου» πρότζεκτ που εκκρεμεί εδώ και μήνες, όπως έχετε διαβάσει σε δημοσιεύματα του «ΛΤ», υπερβαίνει το πλαίσιο μιας μεμονωμένης επενδυτικής πρωτοβουλίας και αφορά άμεσα τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται το αναπτυξιακό μοντέλο της περιοχής και κυρίως τη θωράκιση ενός τόπου με ιδιαίτερη φυσική και πολιτιστική φυσιογνωμία, αλλά και τα όρια παρεμβάσεων μεγάλης κλίμακας σε προστατευμένο περιβάλλον.

Αφενός, προβλέπεται η εγκατάσταση πέντε ανεμογεννητριών μεγάλου μεγέθους σε ορεινή περιοχή με καθεστώς προστασίας. Αφετέρου, η τοπική κοινωνία του Κυπαρισσίου προειδοποιεί για σοβαρές και μη αναστρέψιμες περιβαλλοντικές και κοινωνικές συνέπειες, απώλεια παραγωγικών δραστηριοτήτων και αλλοίωση ενός τοπίου άρρηκτα δεμένου με την ιστορία και την ταυτότητά της. Ύστερα από πολύμηνες παρεμβάσεις και κινητοποιήσεις, το ανοιχτό μέτωπο μεταφέρεται πλέον στο πεδίο της Δικαιοσύνης, που θα κληθεί να αποφανθεί, με τους πολίτες του Κυπαρισσίου να χαρακτηρίζουν τη συγκεκριμένη διαδικασία κομβική για το μέλλον του Πάρνωνα κι εν γένει του τόπου τους.

«Ένας τόπος “άγιος” που δεν πωλείται»
Με αφορμή την επικείμενη συζήτηση των ασφαλιστικών μέτρων στο Δικαστήριο Μολάων, ο Επιμορφωτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Κυπαρισσίου «Το Καστράκι» επανέρχεται, μέσω του «ΛΤ», με νέα ηχηρή ανακοίνωση. Συνοψίζει τα επιχειρήματα και τις ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας και απευθύνει δημόσιο κάλεσμα συμμετοχής, υπογραμμίζοντας ότι η παρουσία των πολιτών έξω από το δικαστήριο αποτελεί καθοριστικό παράγοντα πίεσης.

Τονίζει, αρχικά, ότι το μελλούμενο αιολικό πάρκο συνιστά μια ριζική μεταβολή του χαρακτήρα του Πάρνωνα, κάνοντας λόγο για «έγκλημα». Συγκεκριμένα: «Στις κορυφογραμμές του Πάρνωνα, εκεί που η πέτρα σμίγει με το Μυρτώο και η ανθρώπινη ανάσα γίνεται προσευχή, προετοιμάζεται ένα έγκλημα. Η υπό εξέλιξη εγκατάσταση αιολικού πάρκου στη θέση “Μαραντζάκι-Πυργάκι” δεν είναι μια επένδυση “πράσινης ανάπτυξης”• είναι η βίαιη βιομηχανοποίηση ενός ιερού τοπίου και ο οριστικός ξεριζωμός της ταυτότητάς μας».

«Από τις φλόγες του Ιμπραήμ στον μόχθο της αναγέννησης»
Στη συνέχεια, ο σύλλογος επιχειρεί να συνδέσει τις παρούσες εξελίξεις, με τη μακρά ιστορική πορεία του τόπου, αναδεικνύοντας τις συνθήκες μέσα από τις οποίες δημιουργήθηκε και εδραιώθηκε το Κυπαρίσσι στο διάβα του χρόνου: «Η ιστορία μας είναι γραμμένη με πείσμα και αίμα. Τον Μάιο του 1825, οι ορδές του Ιμπραήμ ισοπέδωσαν την Παλαιοχώρα, αναγκάζοντας τους επιζήσαντες προγόνους μας να αναζητήσουν καταφύγιο στους πρόποδες του βουνού. Εκεί, ξεκινώντας από το μηδέν, έχτισαν το σημερινό Κυπαρίσσι. Κυρίως ασχολήθηκαν με την κτηνοτροφία γίδια και λίγα πρόβατα. Τα καλοκαίρια αναγκάζονταν να μετοικήσουν με τις στάνες τους στο βουνό, σε πολλές θέσεις του Πάρνωνα, όπως στα Πήλιουρα και στο Μαραντάκι, που σήμερα λεηλατούνται ανελέητα. Με γυμνά χέρια δάμασαν τους βράχους έφτιαξαν καλύβια, αλώνια, στέρνες, δαμάκια και πεζούλες για να φυτέψουν λίγες ελιές και χαρουπιές για να επιβιώσουν και να σπείρουν κυρίως στάρι, προκειμένου να έχουν τον άρτο τον επιούσιο, προστατεύοντας κάθε σπιθαμή γης ως ιερή παρακαταθήκη. Σήμερα, 200 χρόνια μετά, ερχόμαστε αντιμέτωποι με έναν νέο “εισβολέα” που απειλεί να γκρεμίσει ό,τι χτίστηκε με τόσο κόπο. Εκεί που οι παππούδες μας αναζητούσαν το Άγιο, λίγο πιο πάνω από τη νεόχτιστη Παναγία την Πηλιουριώτισσα -τον φάρο των κατοίκων του Κυπαρισσίου και της ομογένειας- σχεδιάζουν να υψώσουν γίγαντες από σίδερο και μπετόν».

«Η αλυσίδα της καταστροφής»
Στη συνέχεια, ο σύλλογος απαριθμεί τις «καθολικές και μη αναστρέψιμες» επιπτώσεις, όπως υποστηρίζει χαρακτηριστικά, που θα επιφέρει η εγκατάσταση του πάρκου στο φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον της περιοχής:

«- Περιβαλλοντικό έγκλημα: Η διάνοιξη δρόμων και οι χιλιάδες τόνοι τσιμέντου θα διαλύσουν το οικοσύστημα του Πάρνωνα (Natura 2000), αλλοιώνοντας για πάντα το υδρολογικό ανάγλυφο.

- Τελειωτικό χτύπημα στην Κτηνοτροφία: Οι νέοι κτηνοτρόφοι μας θα χάσουν τους παραδοσιακούς βοσκότοπους. Χωρίς βουνό, το Κυπαρίσσι ερημώνει.

- Ακύρωση του Εναλλακτικού Τουρισμού: Η αυθεντικότητα που έκανε το χωριό μας παγκόσμιο προορισμό θα δώσει τη θέση της σε μια βιομηχανική ζώνη.

- Καταστροφή Άυλης Κληρονομιάς: Η διάλυση των ξερολιθικών κατασκευών είναι πράξη βανδαλισμού απέναντι στην ιστορία του μόχθου μας».

Κάλεσμα σε αγώνα στον δρόμο που χάραξαν οι Αρκάδες
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται ακολούθως στην αντίστοιχη δυναμική που αναπτύσσεται από κατοίκους και φορείς στη γειτονική Αρκαδία, που προασπίζονται το Μαίναλο και τον Πάρνωνα: «Δεν είμαστε μόνοι. Οι γείτονές μας οι Αρκάδες, μας δείχνουν τον δρόμο, παλεύοντας σπιθαμή προς σπιθαμή για το Μαίναλο και τον Πάρνωνα. Ήρθε η ώρα να ενώσουμε τις φωνές μας. Το Κυπαρίσσι παρέμεινε παρθένο μέχρι το 1973 λόγω της απομόνωσής του, σήμερα πρέπει να παραμείνει ελεύθερο λόγω της αποφασιστικότητάς μας.

Απευθύνουμε κάλεσμα καρδιάς σε κάθε Κυπαρισσιώτη, σε κάθε ομογενή, σε κάθε Λάκωνα: Μην αφήσετε τη σιωπή να γίνει συνένοχος. Δεν προστατεύουμε μόνο ένα βουνό. Προστατεύουμε τη μνήμη εκείνων που το 1825 δεν λύγισαν, για να έχουμε εμείς σήμερα πατρίδα. Σώζουμε το Μαραντζάκι, σώζουμε το Κυπαρίσσι, σώζουμε τον Πάρνωνα!»

«Τη Δευτέρα όλοι στους Μολάους»
Η ανακοίνωση κορυφώνεται με ευθεία αναφορά στην επικείμενη δικαστική διαδικασία, την οποία χαρακτηρίζει κομβική για το μέλλον του τόπου, καλώντας όλους σε «εγρήγορση»: «Πατριώτες, την προσεχή Δευτέρα δίνουμε τη μεγαλύτερη μάχη για την επιβίωση του τόπου μας. Στο Δικαστήριο των Μολάων εκδικάζεται η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά της βιομηχανοποίησης του ΝΑ Πάρνωνα στη θέση “Μαραντζάκι-Πυργάκι”, όπου πρόκειται να τοποθετηθούν 5 ανεμογεννήτριες τεραστίων διαστάσεων».

Υπό αυτό το πρίσμα, ο σύλλογος εξηγεί τους λόγους για τους οποίους θεωρεί απαραίτητη τη μαζική παρουσία πολιτών κατά την εκδίκαση της υπόθεσης:

«- Για την επιβίωση των νέων μας: Το Κυπαρίσσι κατάφερε να κρατήσει τα παιδιά του, επενδύοντας στον ήπιο και εναλλακτικό τουρισμό που σέβεται το τοπίο. Η μετατροπή του βουνού σε εργοτάξιο ακυρώνει τις προσπάθειες των νέων ανθρώπων που δραστηριοποιήθηκαν στην περιοχή, μετατρέποντας έναν παγκόσμιο προορισμό σε βιομηχανικό νεκροταφείο.

- Για τον Πρωτογενή Τομέα και τους θησαυρούς της γης μας: Για να προστατεύσουμε τον μόχθο των αγροτών μας και το εξαίρετο λάδι μας που γεννιέται από αυτή την πέτρα. Για να διαφυλάξουμε τη μοναδική χλωρίδα του Πάρνωνα που χαρίζει το εκλεκτό μέλι της μελισσοκομίας μας. Χωρίς το καθαρό οικοσύστημα του βουνού, ούτε το λάδι, ούτε το μέλι, ούτε η κτηνοτροφία μας έχουν μέλλον.

- Για την ιστορική μας ταυτότητα: Για να προστατεύσουμε τις πεζούλες και τα δαμάκια των προγόνων μας, κρατώντας το χωριό αλώβητο, όπως το παρέλαβαν οι επιζήσαντες του 1825.

- Για την ηθική μας αξιοπρέπεια: Για να δείξουμε στον δικαστή ότι η προσβολή της προσωπικότητάς μας είναι καθολική».

«Ο Πάρνωνας δεν είναι βιομηχανική ζώνη, είναι το σπίτι μας»
Εν κατακλείδι, ο σύλλογος απευθύνει ανοιχτή προτροπή προς κατοίκους, ετεροδημότες και πολίτες της ευρύτερης περιοχής, στο ραντεβού που έχει δοθεί για τη Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου και ώρα 9 πμ έξω από το Δικαστικό Μέγαρο Μολάων: «Καλούμε κάθε Κυπαρισσιώτη, κάθε ετεροδημότη και κάθε Λάκωνα που πονάει το περιβάλλον, να βρεθεί στο πλευρό μας. Η φυσική μας παρουσία έξω από το δικαστήριο είναι η μοναδική μας ασπίδα», υπογραμμίζει το «Καστράκι» και καταλήγει εμφατικά: «Δεν περισσεύει κανείς. Ο Πάρνωνας δεν είναι βιομηχανική ζώνη, είναι το σπίτι μας».