Όταν ξεκίνησε η ανάπλαση της Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, προ τριετίας -πότε πέρασε κιόλας- όλοι ονειρεύονταν την κεντρικότερη αρτηρία να εξελιχθεί σε στολίδι και νέο-αναδυόμενο τοπόσημο στην καρδιά της Σπάρτης. Από την προσμονή για ένα παραδεισένιο σκηνικό του «πράσινου» κέντρου με τα σιντριβάνια, πέργκολες και τα λοιπά μεγαλεία, αντ’ αυτού, ο τόπος «απολαμβάνει» πλέον μια αποκατεστημένη λεωφόρο, από τα απομεινάρια και τον κυκεώνα του… 35% του έργου, που άφησε πίσω του ο εργολάβος.
Ο πρώην αντιδήμαρχος και δημοτικός σύμβουλος Δ. Σπάρτης, Δημήτρης Αποστολάκος δεν έκρυψε το «παράπονο» του, ανεβάζοντας τη μακέτα που… έμεινε «σχέδιο επί χάρτου», για να δείξει πώς θα μπορούσε να ήταν σήμερα η λεωφόρος, εάν είχαν ευοδωθεί τα πλάνα. Ανέφερε συγκεκριμένα: «Αυτή θα ήταν η εικόνα της Κων. Παλαιολόγου μετά την ανάπλαση, αν όλα πήγαιναν καλά και όπως προβλέπεται στη μελέτη. Και αν μας άρεσε με τον εορταστικό φωτισμό, και πολλοί ήταν αυτοί που έτρεξαν να φωτογραφηθούν, (ακόμη και αυτοί που δεν την βλέπουν... με καλό μάτι), φανταστείτε πως θα ήταν και ολοκληρωμένη.
Το έχω ξαναγράψει, στηρίζω μια τέτοια ανάπλαση, έστω και με οδό ήπιας κυκλοφορίας. Αν και μένα δεν θα με “χαλούσε” και η πεζοδρόμησή της!
Οι εποχές και οι καιροί αλλάζουν... Μόνο η πόλη μας δεν αλλάζει! Μήπως δεν θέλουμε και ‘μείς οι ίδιοι να αλλάξει; Ας μας προβληματίζει!»
Η ανάρτηση έκανε, ως φαίνεται, θραύση στο Facebook και λίγες ημέρες αργότερα, ο Δ. Αποστολάκος επανήλθε με επικαιροποιημένη παρέμβαση: «Χαίρομαι, γιατί στην ανάρτησή μου για την Κων. Παλαιολόγου, πάρα πολλοί ήταν αυτοί που συμφωνούν μαζί μου. Εγώ το εκλαμβάνω ως θετικό, ότι το τελικό αποτέλεσμα της ανάπλασης, είναι κάτι που αρέσει σε μεγάλο αριθμό πολιτών. Βέβαια, να παρουσιαστεί τεχνικά άρτιο και τελειωμένο και μην βγαίνουν συμπέρασμα με το 30% μόνο της κατασκευής του! Αλλά απ’ ό,τι φαίνεται “χαιρέτα μου τον πλάτανο”».
Μας γύρισε λίγα χρόνια πριν, ο Δ. Αποστολάκος, όταν χύθηκε «άπειρο μελάνι» γύρω από τις διθυραμβικές εξαγγελίες της ανάπλασης -ενός έργου που είχε χαρακτηριστεί ορόσημο και τελικά έμεινε… οδόσημο αδιέξοδων πρακτικών και κακοτεχνίας. Όταν όλα ξεκινούσαν με τους καλύτερους οιωνούς και προβλέψεις, πριν διαψευστούν (τελικά) πανηγυρικά, όπως οι πανηγυρικές διακηρύξεις… Άντε, για να μην είμαστε και βερμπαλιστές, να το μαλακώσουμε: «Διακριτικά» απογοητευτικά… Τελικά, το μόνο που άλλαξε στη λεωφόρο, πέρα από τη συστοιχία πλατανιών, ποδηλατόδρομο, λίγη βλάστηση και σμπαραλιασμένους κυβόλιθους, ήταν οι προσδοκίες μας που παρέμειναν… στα χαρτιά κι ένα μέλλον που μοιάζει αχαρτογράφητο. «Πληγές» διηγώντας τες να κλαις κι ένας τόπος που επιμένει να διασκεδάζει τις εντυπώσεις. Όσο για τη… χαιρετούρα στον πλάτανο, «ζήσε Μάη μου», θα συμπληρώσουμε -ποιανού έτους βέβαια δεν ξέρουμε. Και μήπως, αντί για πλατάνια, κάνουμε νεύμα σε… φοίνικες…
Χ.Π.
