Στους δρόμους κατεβαίνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι σήμερα Πέμπτη, 28 Αυγούστου, στο πλαίσιο της 24ωρης πανελλαδικής απεργίας που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ, αντιδρώντας στο νέο σχέδιο νόμου για το Πειθαρχικό Δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων. Ο Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου Μολάων δηλώνει τη στήριξή του στην κινητοποίηση, καλώντας σε μαζική συμμετοχή.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Συλλόγου, το υπό ψήφιση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών, με τίτλο «Αναμόρφωση του πειθαρχικού δικαίου των δημοσίων υπαλλήλων», εισάγει «ένα αυστηρότερο και τιμωρητικό πλαίσιο», που, όπως υποστηρίζουν, «ενισχύει το κλίμα φόβου στους χώρους εργασίας και ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική και πολιτική δράση».

Αναλυτικά η επιστολή του ΔΣ των εργαζομένων:

«Η κυβέρνηση αγνόησε για άλλη μία φορά τη μαζική αντίδραση και τις δεκάδες αποφάσεις των συλλογικών οργάνων των εργαζομένων του Δημοσίου, κοροϊδεύοντας ότι, δήθεν, αφουγκράζεται τους υπαλλήλους και ότι κάνει κοινωνικό διάλογο, ενώ φέρνει στη Βουλή αυτό το έκτρωμα.

Το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο: «Αναμόρφωση του πειθαρχικού δικαίου των δημόσιων πολιτικών διοικητικών υπαλλήλων, των υπαλλήλων των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου και των δημοτικών και κοινοτικών υπαλλήλων» είναι αιτία πολέμου!

Δεν πρόκειται για μια απλή αυστηροποίηση των πειθαρχικών ποινών των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά για ένα απαράδεκτο, κυνικό και αντεργατικό σχέδιο, που στόχο έχει να ενισχύσει το κλίμα φόβου και τρομοκρατίας στους χώρους δουλειάς και να ποινικοποιήσει τη συνδικαλιστική και πολιτική δράση.

Γι’ αυτό «βαφτίζει» πειθαρχικά παραπτώματα ενέργειες και δράσεις που συνδέονται με την κοινωνική, πολιτική και συνδικαλιστική δράση των δημοσίων υπαλλήλων, βάζοντας στο ίδιο «καζάνι» των πειθαρχικών παραπτωμάτων και των πειθαρχικών ποινών τα αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου.

Οι επιλογές αυτές συνδέονται με την προσπάθεια, εν μέσω σοβαρών και επικίνδυνων εξελίξεων σε διεθνές επίπεδο, να επιβληθεί «σιγή νεκροταφείου» στους χώρους δουλειάς, να υποταχθούν οι εργαζόμενοι στη γραμμή «τα κεφάλια μέσα».

Αναλυτικότερα, με το νέο νομοσχέδιο:

Εισάγεται ως ιδιώνυμο πειθαρχικό αδίκημα η «άρνηση υπαλλήλου να λάβει μέρος, να διευκολύνει ή να προβεί στη διαδικασία αξιολόγησης»!

Αλήθεια: μήπως αξιολόγησαν τα τεράστια κενά και τις ελλείψεις προσωπικού; Μήπως αξιολόγησαν τις εκατοντάδες οφειλόμενες άδειες και ρεπό στους εργαζόμενους στα δημόσια νοσοκομεία; Μήπως αξιολόγησαν τις επισφαλείς εφημερίες των δημοσίων νοσοκομείων; Μήπως αξιολόγησαν το φόρτο εργασίας και την πρόσθετη ευθύνη που δημιουργούν αυτές οι καταστάσεις;

Προβλέπεται διευρυμένο και αυστηρότερο πλαίσιο ποινών. Εισάγονται νέες ποινές, όπως η αφαίρεση έως 4 μισθολογικών κλιμακίων και η στέρηση μισθολογικής εξέλιξης έως και 5 έτη.

Προστίθενται νέα αδικήματα για τα οποία μπορεί να επιβληθεί η ποινή της οριστικής παύσης – απόλυσης.

Διευρύνονται οι περιπτώσεις για θέση υπαλλήλου σε αυτοδίκαιη αργία από τη Διοίκηση, χωρίς τη γνώμη του Πειθαρχικού Συμβουλίου (π.χ. σύλληψη, επιβολή περιοριστικών όρων αντί προσωρινής κράτησης κ.λπ.). Είναι γνωστό ότι πολλοί συνάδελφοι αγωνιστές έχουν συλληφθεί στο πλαίσιο της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης!

Καταργείται η συμμετοχή των αιρετών εκπροσώπων των εργαζομένων στα Πειθαρχικά Συμβούλια και προβλέπεται αποκλειστική σύνθεσή τους με μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Εισάγεται ο θεσμός της πειθαρχικής συνδιαλλαγής. Στη διαδικασία αυτή, ο διωκόμενος υπάλληλος καλείται να ομολογήσει την ενοχή του, δηλαδή να υπογράψει μία «δήλωση μετανοίας», με αντάλλαγμα την επιβολή μικρότερης ποινής.

Εισάγεται, επίσης, ο πρωτοφανής τρόπος επιδόσεων με e-mail, το οποίο θα θεωρείται ότι ο διωκόμενος υπάλληλος το έλαβε τρεις εργάσιμες ημέρες από την αποστολή του, ανεξάρτητα από το αν έχει απαντήσει ο ίδιος ότι έλαβε γνώση! Για την πιο απλή περίπτωση που ο υπάλληλος θα βρίσκεται σε νόμιμη άδεια, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη! Με αυτόν τον τρόπο, εισάγεται μία αδιανόητη υποχρέωση των υπαλλήλων να έχουν συνεχή πρόσβαση στα e-mail τους εκτός εργασίας, κατά παράβαση κάθε έννοιας εργασιακού δικαιώματος και ωραρίου.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι με το νομοσχέδιο εκσυγχρονίζει και επιταχύνει την πειθαρχική δικαιοσύνη για τους δημοσίους υπαλλήλους, ώστε να επέλθει η κάθαρση από τα γνωστά φαινόμενα διαφθοράς, να «τιμωρηθούν οι επίορκοι» κ.λπ.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική. Καταρχάς, σε κάθε μεγάλο κύκλωμα που αποκαλύπτεται, πίσω κρύβονται οι συνήθεις ύποπτοι: ανώτατα διευθυντικά αλλά και συνδικαλιστικά στελέχη, που συνδέονται είτε με την τωρινή κυβέρνηση είτε με προηγούμενες.

Επιπλέον, το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο τιμωρεί ήδη επαρκώς τα πραγματικά σοβαρά αδικήματα — πλαστογραφίες, διαφθορά, εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας κ.ά. Αυτά ήδη μπορούν να τιμωρηθούν αυστηρά, ακόμη και με απόλυση. Δεν χρειάζεται νέος νόμος γι’ αυτά!

Με το νομοσχέδιο αυτό, επομένως, το κράτος δεν στοχεύει στους επίορκους. Θωρακίζει έναν πειθαρχικό μηχανισμό που θα λειτουργεί ως φόβητρο για όσους τολμούν να σηκώνουν κεφάλι, να διεκδικούν, να αντιστέκονται, να μη σιωπούν.

Είναι αποκαλυπτικές οι ήδη υπάρχουσες περιπτώσεις πειθαρχικών διώξεων συναδέλφων, που αποδεικνύουν πως ο στόχος δεν είναι οι «επίορκοι», αλλά όσοι αντιστέκονται.

Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση εργαζόμενου στο Μουσείο Αλεξανδρούπολης, ο οποίος διώχθηκε επειδή εξέφρασε την αντίθεσή του στην παρουσία ΝΑΤΟϊκών στον χώρο του μουσείου, με την κατηγορία της «παραβίασης υποχρέωσης εχεμύθειας». Εκπαιδευτικοί διώχθηκαν με την κατηγορία της «κακόβουλης άσκησης κριτικής προς την προϊσταμένη αρχή», επειδή ανέδειξαν ελλείψεις στα σχολεία ή για «αναξιοπρεπή και ανάρμοστη συμπεριφορά» λόγω συμμετοχής σε κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση των εργασιακών και μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών τους.

Με το νέο πλαίσιο, όλα αυτά τα «αδικήματα» θα τιμωρούνται πιο εύκολα, πιο γρήγορα, πιο αυστηρά, δίνοντας πλήρη ελευθερία στην αυθαιρεσία της διοίκησης. Την ίδια στιγμή, υψηλόβαθμα στελέχη του κρατικού μηχανισμού, για σοβαρά ποινικά αδικήματα, παρέμειναν στις υπηρεσίες τους.

Οι απαράδεκτες, αυταρχικές διατάξεις τους, που στην ουσία λένε «απαγορεύεται να μιλάς και να διεκδικείς», αποκαλύπτουν τον φόβο τους. Φοβούνται, γιατί ξέρουν πως ένα μεγάλο μέρος των δημοσίων υπαλλήλων δεν έχει συμβιβαστεί και επιλέγει να σταθεί απέναντι στις επιλογές τους, να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του, να σταθεί δίπλα στους εργαζόμενους, στον λαό.

Φοβούνται τον αγώνα των υγειονομικών που αναδεικνύουν τις εγκληματικές ελλείψεις στα δημόσια νοσοκομεία.