Ιστορική και συνάμα χαρμόσυνη ήταν η 23η Οκτωβρίου 2023 για την Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης. Σε μια τελετή με εκκλησιαστική λαμπρότητα στον ΙΝ Οσίου Νίκωνος Σπάρτης, χειροτονήθηκε Επίσκοπος Λακεδαιμονίας ο πανοσιολογιώτατος αρχιμανδρίτης, π. Θεόφιλος Μαντζαβράκος, που μετά την πανηγυρική εκλογή του από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, αναλαμβάνει καθήκοντα Βοηθού Επισκόπου στην ΙΜΜΣ.
Η εις Επίσκοπον χειροτονία του θεοφιλεστάτου Επισκόπου κ. Θεοφίλου τελέστηκε από τον σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. Ευστάθιο, παρουσία του μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, πλειάδας αρχιερέων, κληρικών και μοναχών, αιρετών, αξιωματικών των Σωμάτων Ασφαλείας και πλήθους πιστών. Στη θρησκευτική τελετή συλλειτούργησαν οι Μητροπολίτες: Ξάνθης και Περιθεωρίου κ. Παντελεήμων, Πατρών κ. Χρυσόστομος, Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, Φωκίδος κ. Θεόκτιστος, Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμων, Σύμης, Τήλου, Χάλκης και Καστελορίζου κ. Χρυσόστομος και Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος, καθώς και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης κ. Πρόδρομος. Επίσης, παρέστησαν και συμπροσευχήθηκαν οι Μητροπολίτες: Χαλκίδος Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ. Χρυσόστομος, Κορίνθου κ. Διονύσιος, Ηλείας κ. Αθανάσιος, Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Θεόκλητος, Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος, Μάνης κ. Χρυσόστομος, Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρος. Παρευρέθηκαν ακόμα οι Επίσκοποι, Κεγχρεών κ. Αγάπιος και Τεγέας κ. Θεόκλητος, όπως και οι εψηφισμένοι Επίσκοποι, Τανάγρας κ. Απόστολος και Ταλαντίου κ. Επιφάνιος.
Θεόφιλος: «Ο Επίσκοπος καλείται μέσα από τα έργα
και λόγια του να αποτελεί τύπο και παράδειγμα…»
Πριν την τέλεση της χειροτονίας, με συγκινησιακή φόρτιση μίλησε ο κ. Θεόφιλος, ο οποίος φέρει τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Λακεδαιμονίας. Με ταπεινότητα ευχαρίστησε τον Αρχιεπίσκοπο και τους αρχιερείς για την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του, ενώ ιδιαίτερη μνεία κι ευχαριστίες επεφύλασσε για τον πνευματικό του πατέρα, Μητροπολίτη Ευστάθιο. Ο θεοφιλέστατος, σχεδόν βούρκωσε όταν αναφέρθηκε στην αμέριστη εμπιστοσύνη και στήριξη που του παρείχε ο σεπτός ποιμενάρχη, από τα πρώτα του βήματα στην Ιεροσύνη.
Ακολουθούν αποσπάσματα από τη χειροτονητήρια ομιλία:
«…Αἶνο, δοξολογία καὶ εὐχαριστία ἀναπέμπω κατ’ αὐτὴ τὴν ἱερὰ ἡμέρα καὶ ὥρα πρὸς τὸν ἐν Τριάδι προσκυνούμενο Θεό, ὁ ὁποῖος παραβλέποντας τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ τὴν ἀνθρώπινη ἀδυναμία μου, τῇ εἰσηγήσει τοῦ Σεβασμιώτατου Μητροπολίτου καὶ Ποιμενάρχου μου κ.κ. Εὐσταθίου καὶ μὲ τὴν τίμια ψῆφο καὶ ἐκλογὴ τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν κ.κ. Ἱερωνύμου καὶ τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιερέων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μὲ ἐνδύει μὲ τὴν ἀρχιερατικὴ χάρη καὶ τιμή, ἐν μέσῳ ἐκκλησίας πολλῆς καὶ μὲ καθιστᾶ Ἐπίσκοπο λογικῶν ψυχῶν, ὑπὲρ ὧν Χριστὸς ἀπέθανε…
«…Ὁ ἐπίσκοπος καλεῖται μέσα ἀπὸ τὰ ἔργα καὶ τὰ λόγια του νὰ ἀποτελεῖ τύπο καὶ παράδειγμα γιὰ τοὺς ἀδελφούς του καὶ ὁ βίος του νὰ ἐπαληθεύει τά λεγόμενά του…»
«…Μακαριώτατε Δέσποτα, θὰ ἤθελα ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς κατὰ τὴν ἱερὴ γιὰ μένα αὐτὴ ὥρα, μετὰ τόν Θεὸ νὰ εὐχαριστήσω ἐσᾶς γιὰ τὴν ἀπέραντη πατρική ἀγάπη, μὲ τὴν ὁποία μὲ περιβάλλετε, τὴν ἐμπιστοσύνη σας πρὸς τὸ πρόσωπό μου καὶ κυρίως γιὰ τὸ μέγα δῶρο τῆς Ἀρχιεροσύνης ποὺ σὲ λίγο θὰ λάβω. Σᾶς εὐχαριστῶ ὁλοκαρδίως καὶ ἰσοβίως θὰ σᾶς εὐγνωμονῶ. Ἀγκαλιάζετε μέ πατρική ἀγάπη τόν ἀγωνιζόμενο ἱερό κλῆρο. Κλείσατε στήν ψυχή σας τούς πονεμένους καί ἐμπερίστατους συνανθρώπους μας καί ἐνδιαφέρεστε δυναμικά καί ἀθόρυβα γιά τά προβλήματά τους. Κάθε ἡμέρα ἀποδεικνύετε μέ τήν ἐργώδη καί ἀσυνήθιστη γιά τήν ἡλικία σας ποικίλη διακονία, πρός πᾶσα κατεύθυνση, μέ σύνεση καί διάκριση, πῶς πρέπει νά ὑπηρετοῦμε τήν Ἐκκλησία μας καί μάλιστα στούς ἀποκαλυπτικούς καιρούς μας…»
«…Ἡ ἀγάπη πρός τόν Κύριο τῆς ζωῆς μου μὲ ὁδήγησε ἕξι χρονῶν παιδὶ στὴν ἐπίμονη ἔκτοτε σκέψη νὰ γίνω κληρικός. Ὅταν ἐσεῖς, Σεβασμιώτατε πάτερ καὶ δέσποτα, γέροντά μου ἅγιε Σπάρτης, ἤρθατε τὸν Ἰούνιο τοῦ 1981 μαυρογένης τότε ἐπίσκοπος στὸ χωριό μου, τή Μυρτιά, ἐγὼ δίπλα στὴν Ἁγία Τράπεζα κάρφωσα τὸ βλέμμα μου ἐπάνω σας καὶ εἶπα μὲ παιδικὴ ἀθωότητα: «ἦρθε ὁ Χριστὸς σήμερα ἐδῶ». Βλέποντάς σας νὰ πιάνετε τὸ χέρι τοῦ ἡλικιωμένου ἱερέα τοῦ χωριοῦ μου πατρὸς Παναγιώτη καὶ νὰ τὸν βοηθᾶτε νὰ ἀνέβει τὰ σκαλοπάτια τῆς ὡραίας πύλης σκέφτηκα: «ἀκολούθησε αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο καὶ μεῖνε μαζί του». Σᾶς ἀκολούθησα καὶ ἔγινα κληρικὸς τῆς Μητροπόλεώς σας, καὶ μάλιστα ἐνῶ δέν εἶχα τίποτε καλὸ νὰ σᾶς δώσω, ἐσεῖς ὡστόσο μὲ κάνατε πρωτοσύγκελλό σας, στενὸ συνεργάτη σας. Τώρα ἐσεῖς μὲ βοηθᾶτε νὰ ἀνέβω τὰ σκαλοπάτια τῆς ὡραίας πύλης καὶ νὰ εἰσέλθω στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, νὰ γονατίσω μπροστὰ στὴν Ἁγία Τράπεζα γιὰ τρίτη φορά καὶ νὰ μὲ παραδώσετε ἐπίσκοπο στὸν δικό σας λαό. Τὰ χέρια σας κουράστηκαν νὰ χτίζουν ἔργα ἀγάπης, τὰ μάτια σας δακρύζουν καὶ τὰ γόνατά σας πονοῦν ἀπὸ τὶς καθημερινὲς προσευχές για τὸν λαὸ αὐτό. Κάτι ποὺ καὶ ἐγὼ καλοῦμαι ἀπὸ σήμερα νὰ ἐφαρμόσω, ἂν θέλω νὰ μπῶ στὸν παράδεισο. Σεβασμιώτατε πατέρα μου, σᾶς εὐχαριστῶ, γιατί μπορεῖ ἐγὼ νὰ σᾶς πρόσφερα τὰ ἀδύναμα χέρια μου, ἐσεῖς ὅμως μοῦ δώσατε τὴν πλούσια καρδιά σας. Μιὰ καρδιὰ ποὺ χτυπᾶ γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἑλλάδα. Μιὰ καρδιὰ ποὺ ξέρει νὰ ἀγαπᾶ. Γιὰ ὅ,τι καλὸ ἔχει συμβεῖ ἕως τώρα στὴ ζωή μου μέσα στὸν χῶρο τῆς ἐκκλησίας, γιὰ αὐτὸ ποὺ συμβαίνει ἐδῶ τώρα ἐνώπιον ὅλων μας καὶ γιὰ ὅ,τι πρόκειται νὰ συμβεῖ ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα θερμά σᾶς εὐχαριστῶ. Σᾶς εὐχαριστῶ, διότι μὲ πρότασή σας μοῦ δίνετε τὴν εὐλογία νὰ διακονήσω στὴν ἐπαρχία σας καὶ πατρίδα μου, τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Μονεμβασίας καὶ Σπάρτης...»
«…Θὰ εὔχομαι παντοτινὰ καὶ θὰ προσεύχομαι στὸ Θεό Σεβασμιωτατε Γέροντα, γιὰ τὴ μακροημέρευσή σας. Δεχθεῖτε σᾶς παρακαλῶ ὡς δεῖγμα τῆς εὐγνωμοσύνης μου, τὸν σεβασμό μου, τὴν ὑπακοή μου, τὴ χωρὶς ὅρους καὶ ὅρια ἀγάπη μου πρὸς τὸ τετιμημένο πρόσωπό σας καὶ τὴ διαβεβαίωσή μου ὅτι πάντοτε θὰ προσεύχομαι γιὰ τὴ Σεβασμιότητά σας, γεγονὸς τὸ ὁποῖο θὰ καθιστᾶ τὰ ὡς ἀνωτέρω αἰσθήματά μου ἀναμφισβήτητα…»
«…Ἐγὼ μικρὸς, καθὼς ἤμουν, καὶ ἑλκόμενος ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στὰ πρῶτα σκιρτήματα τῆς καρδιᾶς μου, ἐπιθυμοῦσα τὴν ἀφάνεια. Φανταζόμουν τὸν ἑαυτό μου νὰ εὑρίσκεται καί νὰ αὐλίζεται στήν ἔρημο, σέ κάποιο ἐρημικὸ σπήλαιο καὶ ἡσυχαστικό κελλί, ποθώντας τὴν ἡσυχία καὶ τὴν ἀφάνεια. Ἄσημος καὶ ἄγνωστος, ἀπόκοσμος καὶ ἀπόμακρος ἀπὸ κάθε τι τὸ ἐγκόσμιο, τὸ γήινο, τὸ σαρκικό. Ἀλλὰ ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης, ὁ Θεὸς ποὺ «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι», πού γνωρίζει ποιό εἶναι τό πνευματικό συμφέρον τοῦ καθενός, ἀλλοῦ μὲ ὁδήγησε καὶ ἀλλοῦ τώρα μὲ πάει. Κύριος οἶδε, Κύριος γνωρίζει.
Ὁ μοναχικός μου πόθος ἐκπληρώθηκε, ὅταν τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1999 ὁ Κύριός μας, μὲ τὴν εὐχή σας Ἅγιε Σπάρτης καὶ τὶς εὐχὲς τοῦ πρώτου μου πνευματικοῦ, μακαριστοῦ πατρὸς Διονυσίου Μπέκου, ὁδήγησε τὰ βήματά μου στὴν ἱστορικὴ καὶ παλαίφατη Ἱερὰ Μονὴ τῶν Ἁγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, καί ἐτέθην κάτω ἀπὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγηση τοῦ γέροντά μου π. Ἐφραὶμ καὶ ἔγινα μέλος μιᾶς ἀξιόλογης ἀδελφότητας, ἀπὸ τὴν ὁποία ἔμαθα καὶ ἄντλησα πολλὰ πνευματικὰ ἐφόδια. Τὸν ἄνθρωπο αὐτὸ πολὺ εὐχαριστῶ, γιατί σμίλευσε στὴν καρδιά μου τὴν ἀγάπη στο Θεὸ καὶ τὴν εἰκόνα Αὐτοῦ, τὸν ἄνθρωπο...»
«…Στὸ μοναστήρι μας γνώρισα τὸν μακαριστὸ Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κυρὸ Θεόφιλο, τοῦ ὁποίου μοῦ ἔδωσαν τὸ ὄνομα. Εἶχα τὴν ἰδιαίτερη εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεὸ τοὺς τελευταίους τρεῖς μῆνες τῆς ἐπίγειας ζωῆς του νὰ εἶμαι καθημερινὰ δίπλα του καὶ νὰ τοῦ κρατῶ τὸ χέρι στὶς δύσκολες ὧρες τῆς ἀσθένειάς του. Ὅταν αὐτὸς ἔκλεινε τὰ μάτια του τὸ ἀπόγευμα τῆς 9ης Ὀκτωβρίου τοῦ 2006 οἱ τελευταῖες του λέξεις ἦταν: «Θεόφιλε, παιδί μου, σὲ εὐχαριστῶ. Νὰ ἔχεις τὴν εὐχή μου γιὰ ὅ,τι ἔκανες γιὰ μένα, θὰ στὸ ἀνταμείψει παιδί μου αὐτὸ ὁ Θεός, θὰ δεῖς, θὰ ἀνέβεις σὲ ἀρχιερατικὸ θρόνο ἐσύ. Ἐγὼ θὰ εὔχομαι καὶ θὰ εἶμαι δίπλα σου ἀπὸ ἐκεῖ πάνω…»
«…Τὸν Μάιο τοῦ 2015 ὕστερα ἀπὸ πρόταση τοῦ Σεβασμιώτατου Γέροντά μου, Ἁγίου Σπάρτης, σημειώθηκε στὴ ζωή μου ἕνας μεγάλος καὶ σημαντικὸς πνευματικὸς σταθμός, ἡ μεγάλη εὐλογία νὰ ἀναλάβω ὡς προϊστάμενος τὸ Μετόχι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῶν Ἰβήρων στὸν Ἅγιο Ἰωάννη Σπάρτης. Τὸ Μετόχι αὐτὸ εἶναι τὸ λιμάνι τῆς ζωῆς μου. Ἡ Θεία λειτουργία ποὺ τελεῖται κάθε Τρίτη ἐκεῖ εἶναι ἡ τροφὴ τῆς ψυχῆς μου. Μὲ πολὺ φόβο καὶ μὲ ἄμετρο δέος ὁδήγησα τὰ βήματά μου στὸ Ἅγιο Ὄρος, στὸ περιβόλι τῆς Παναγίας μας. Ἐκεῖ μπροστὰ στὴ θαυματουργὸ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Πορταΐτισσας γνώρισα τὸν πνευματικὸ συνοδοιπόρο τῆς ζωῆς μου, τὸν καθηγούμενο αὐτῆς, πατέρα Ναθαναήλ…»
«…Δέχθηκα πολλή ἀγάπη ἀπὸ τοὺς γονεῖς μου καὶ τὴν οἰκογένειά μου, ποὺ μὲ ἀνέθρεψαν ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου χωρὶς πολλὲς ἀνέσεις. Μνημονεύω τὸν μακαριστὸ πατέρα μου Ἀνδρέα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐν ζωῇ οὖσα ἀγαπητὴ μητέρα μου Ἀδαμαντία, καθὼς καὶ τὴν πολύτεκνη οἰκογένεια τῆς ἀδελφῆς μου. Ὅ,τι μοῦ προσέφεραν θὰ εὔχομαι νὰ τοὺς τὸ ἀνταποδώσει πολλαπλάσια ὁ Δωρεοδότης Χριστός.
Χρέος μου ἱερὸ αὐτὴ τὴ στιγμὴ εἶναι νὰ εὐχαριστήσω τρεῖς ἀρχιερεῖς, τῶν ὁποίων τὰ πατρικά λόγια καὶ οἱ συμβουλὲς πολὺ μὲ βοήθησαν. Ἀρχικά, τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη τῆς ἀποστολικῆς πόλεως τῶν Πατρῶν, κ.κ. Χρυσόστομο, ὁ ὁποῖος, ὅταν ἐφημέρευε στην Ἱερά Μονή Ἐλώνης ὡς ἱεροκήρυκας τότε, και ἐγώ ὄντας παιδί πού διακονοῦσα τά καλοκαίρια ἐκεῖ, στάθηκε πηγή ἔμπνευσης πρός ἐμέ, μέ τήν ὅλη προσωπικότητά του, ὥστε νά ἀκολουθήσω αὐτόν τόν ἀνηφορικό δρόμο τῆς Μοναχικῆς πολιτείας.Ἔπειτα, θέλω ἐκ μέσης καρδίας νά εὐχαριστήσω τὸν Ἅγιο Μεσσηνίας κ.κ. Χρυσόστομο, ὁ ὁποῖος μὲ δίδαξε πολλὰ ὡς σοφός καθηγητής στήν Ἐκκλησιαστικὴ Θεολογικὴ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν καὶ θά συνεχίζει νὰ μὲ διδάσκει ὡς πολύ σεβαστός σέ μένα ὅμορος Μητροπολίτης. Τέλος τόν Ἅγιο Φωκίδος κ.κ. Θεόκτιστο, ποὺ ὡς βοηθὸς Ἐπίσκοπος στό παρελθόν καὶ αὐτὸς τοῦ Γέροντά μου, μὲ ὠφέλησε πολύ καὶ ἐξακολουθεῖ νά μὲ ὠφελεῖ μὲ τὶς γεμάτες ἀγάπη πατρικές του συμβουλὲς καὶ τὸ Χριστομίμητο Ἀρχιερατικό του παράδειγμα…»
«…Στὴ Μητρόπολή μας ἀνέλαβα πολλὲς διακονίες καὶ γνώρισα ὄχι λίγους ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ. Γνώρισα τοὺς καλοὺς ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεώς μας, τὰ καλά μας μοναστήρια, ποὺ συνεργάστηκα ἄψογα μαζί τους. Τὰ ἑκατοντάδες καί χιλιάδες παιδιὰ τῶν κατασκηνώσεων, ὅπου ἐπὶ 27 ἔτη ὑπηρέτησα καὶ τέλος τὶς ἐνορίες, ὅπου διακόνησα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐνορία τήν ὁποία διακονῶ τώρα μέ ὅλους τοὺς συνεργάτες μου ἐκεῖ: τὸν πατέρα Γεώργιο Μπλάθρα, τὰ μέλη τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ συμβουλίου, τοὺς ἱεροψάλτες καὶ τοὺς λοιποὺς ἐργαζομένους τοῦ ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ ναοῦ Εὐαγγελιστρίας Σπάρτης.
Ἐπιθυμῶ νὰ εὐχαριστήσω μέσα ἀπὸ τὴν ψυχή μου, ὅλους τούς Ἡγουμένους καὶ τὶς Γερόντισσες τῶν ἱερῶν Μονῶν τῆς Μητροπόλεώς μας, τοὺς κληρικούς, τοὺς μοναχοὺς καὶ τὶς μοναχές, τοὺς λαϊκοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς, τίς ἀδελφότητες τῶν Ἱερῶν Μονῶν Ἁγίας Λαύρας Καλαβρύτων καί Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Μπούρας, ἐξαιρέτως δὲ ἐκείνους μὲ τοὺς ὁποίους ἄριστα συνεργαστήκαμε καὶ συνεργαζόμαστε στὰ γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μονεμβασίας καὶ Σπάρτης, μὲ πρῶτο τὸν γενικὸ ἀρχιερατικὸ ἐπίτροπο πατέρα Συμεὼν Παπαγεωργίου.
Ἄφησα στὸ τέλος τὸ σημαντικότερο κομμάτι τῆς καρδιᾶς μου, τὴν ἀγάπη τῶν πνευματικῶν μου παιδιῶν. Τέκνα ἐν Κυρίῳ τῆς ἐμῆς ἀναξιότητος, σᾶς εὐχαριστῶ, μικροὺς καὶ μεγάλους, διότι μοῦ ἀνοίξατε τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς σας, ὥστε νὰ εἰσέλθει καὶ νὰ κατοικήσει ἡ χάρις τοῦ Χριστοῦ ἐκεῖ. Σᾶς εὐχαριστῶ ὅλους γιὰ τὴν ἐμπιστοσύνη καὶ τὴν ἀγάπη σας πρὸς τὴν ἐλαχιστότητά μου. Χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζετε πολλὲς φορὲς μὲ διδάξατε μὲ τὴ μετάνοιά σας, τὴν ὑπομονή σας καὶ τὸν πνευματικό σας ἀγώνα… Εὐχηθεῖτε, παιδιά μου, καὶ ἐσεῖς γιὰ μένα αὐτὴ τὴν κρίσιμη ὥρα τῆς ζωῆς μου.
Εὐχαριστῶ ἐκ βάθους καρδίας ὅλους ὅσοι βρίσκεστε σήμερα ἐδῶ, ὡς λειτουργοὶ ἢ συμπροσευχόμενοι. Τούς ἁγίους Ἀρχιερεῖς, τούς Θεοφιλεστάτους ἐψηφισμένους συνεπισκόπους μου, τόν πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτη π. Ἰωάννη Καραμούζη νέον ἀρχιγραμματέα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τούς ἱερεῖς, διακόνους, μοναχοὺς καὶ μοναχές. Ἡ παρουσία σας εἶναι πολὺ τιμητική γιά τὸ πρόσωπό μου. Ἀλλὰ περισσότερο, Ἅγιοι ἀρχιερεῖς, σᾶς εὐχαριστῶ, γιατί στὸ πρόσωπο τὸ δικό μου τιμᾶτε ἐν τέλει τὸν Γέροντά μου Ἅγιο Σπάρτης, ὁ ὁποῖος σχεδόν ἑξήντα χρόνια ἐργάζεται ἀθόρυβα μέσα στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας. Θυμηθεῖτε, Σεβασμιώτατε Ἅγιε Σπάρτης τόν μακαριστό Μητροπολίτη Μεσσηνίας κυρό Χρυσόστομο Θέμελη, τόν κελεύσαντα τότε ἡμᾶς, ὅταν σᾶς ἐνέδυε μέ τόν δικό του ἀρχιερατικό σάκκο καί σᾶς κοσμοῦσε μέ ὅλα τἀ ὑπόλοιπα διακριτικά σύμβολα τοῦ ἀρχιερατικοῦ ἀξιώματος. Σέ ὅλα τά ἔτη τῆς ἀρχιερατικῆς σας διακονίας πού ἀκολούθησαν (43 συναπτά) χριστομιμήτως ἀγωνιστήκατε καί ὑπέρ πᾶσαν ἀξίαν ἀνθρωπίνως τά τιμήσατε. Δέος διακατέχει καί ἐμέ τώρα πού μέ τά ἴδια ἐκεῖνα ἀρχιερατικά ἄμφια, τά ποτισμένα μέ τούς ἱδρῶτες καί τά δάκρυα δύο λευκασμένων στήν Ἀρχιεροσύνη τοῦ Χριστοῦ Ἱεραρχῶν, ἐπιθυμεῖτε νά ἐνδύσετε καί τήν ταπεινότητά μου αὐτή τήν ὥρα. Ὤ, τῆς τιμῆς! ὤ, τῆς χαρᾶς! ὤ, τῆς εὐθύνης! Εὐχηθεῖτε, Σεβ. Γέροντα, τά Ἀρχιερατικά αὐτά ἄμφια νά ἀποβοῦν ἡ βακτηρία καί τό στήριγμά μου στόν ἀρχιερατικό δόλιχο πού ἀνοίγεται μπροστά μου, ὥστε νά ἀνταποδώσω τήν τιμή πού μοῦ κάνετε μέ τή θεοφιλῆ ζωή μου…»
«Ἀδελφοί μου, σὲ λίγο ποὺ θὰ γονατίσουμε, ὥστε νὰ προσευχηθοῦμε γιὰ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, εὐχηθεῖτε πρὸς τὸν Ἀρχιποίμενα Χριστὸ νὰ φωτίζει τὸν νοῦ μου, νὰ ταπεινώνει τὴν καρδιά μου, νὰ ἁγνίζει τὴν προαίρεσή μου καὶ πλούσια νὰ εὐλογεῖ ἀπὸ σήμερα τὴν ἀρχιερατική μου διακονία. Μὲ πολὺ δέος ἵσταμαι νοερῶς ἐνώπιον τῶν τεσσαράκοντα καί ἑνός ἀοιδίμων προκατόχων μου, Ἁγίων καὶ ἀγωνιστῶν ἐπισκόπων, τῶν ὁποίων ἡ ζωὴ καὶ τὰ ἔργα ἐκλέισαν τὴν ἐπισκοπή Λακεδαιμονίας. Ἐπικαλοῦμαι τάς τιμίας καί ἁγίας εὐχάς των, ἐξαιρέτως δέ καί μετά πολλῆς εὐλαβείας ἐκείνας τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Θεοκλήτου Ἀρχιεπισκόπου Λακεδαιμονίας τοῦ θαυματουργοῦ καί τῶν ἁγίων ἐνδόξων ἐθνοϊερομαρτύρων ἐπισκόπων Ἀνανία Λακεδαιμονίας καί Γρηγορίου Δέρκων τοῦ ἀπό Λακεδαιμονίας, οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τό αἷμα τους γιά «τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί τῆς πατρίδος τήν ἐλευθερία». Φιλῶ μὲ δέος ὅλων τὰ χέρια καὶ ζητῶ τὴν ἀρχιερατική τους εὐχὴ, ὥστε παραλαμβάνοντας τήν τιμημένη σκυτάλη νά συνεχίσω ἐπαξίως τήν πορεία τους. Ἰδιαιτέρως, ὅμως, σιωπηλός γονατίζω μπροστά στήν κλειστή πύλη τοῦ Αγίου Δημητρίου τῆς καστροπολιτείας τοῦ Μυστρᾶ καί μέ ἱερό δέος καί εὐλάβεια πολλή, ἀσπάζομαι τήν αἱματοβαμμένη πέτρα πάνω στήν ὁποία ὁ ἀπηνής δήμιος ἀπέκοψε τήν τιμία κεφαλή τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἐθνοϊερομάρτυρος ἐπισκόπου Ἀνανία. Ταπεινά τοῦ ζητῶ νά μέ στηρίζει, νά μοῦ δώσει τή μαρτυρική του εὐχή γιά νά ἀντλήσω δύναμη ἀπό τό γενναῖο παράδειγμά του, ὥστε, ἄν χρειαστεῖ, ὅπως ἐκεῖνος, νά δώσω καί ἐγώ τό αἷμα μου…»
Ευστάθιος: «Αγαπητό μου παιδί,
παμφίλτατέ μου αδελφέ, πολύτιμε συνεργάτη…»
Ακολούθως, από το ιερό βήμα ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Ευστάθιος απηύθυνε προς τον Βοηθό Επίσκοπό του, λόγια πατρικά και καρδιακά. Μίλησε για την προσωπικότητα και τα χαρίσματα του θεοφιλεστάτου, τα οποία τον οδήγησαν στο να λάβει το χάρισμα της Αρχιεροσύνης.
Ανέφερε μεταξύ άλλων ο Ιεράρχης προς τον κ. Θεόφιλο:
«Αὐτή τήν ἱστορική καί ἀνεπανάληπτη ἡμέρα τῆς προσωπικῆς σου Πεντηκοστῆς δέ θά σοῦ ἀπευθύνω θεολογικό λόγο περί τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἱερωσύνης καί τῆς ἀξίας τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος.
Εἶσαι Θεολόγος ἐγκρατής, ἄριστος ὁμιλητής, ἀφοῦ τά κηρύγματά σου εἶναι ἁγιογραφικά καί ἁγιοπατερικά θεμελιωμένα καί ἀποτελοῦν τό ἀπαύγασμα τῆς ἐναρέτου βιοτῆς καί πολιτείας σου, γιατί γνωρίζεις ὅτι «ἀπατηλοτέρα ἡ ἀκοή τῆς ὁράσεως» καί λόγος πού δέν εἶναι ἡ ἐξακτίνωση τῆς πράξεως δέν ἔχει ἀξία.
Τό ἐκκλησιαστικό σου ἦθος καί ὁ συνεχής πνευματικός σου ἀγώνας σοῦ ἔθρεψαν τό σωστό μοναχικό ἰδεῶδες, ὥστε μιά ζωή ὑπακοῆς καί συμμετοχῆς στά Ἱερά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας καί μάλιστα τῆς συχνῆς θείας Λειτουργίας νά ἀποτελεῖ ἕνα δυνατό μήνυμα δικό σου πρός τούς κληρικούς προπάντων, προκειμένου νά ἐξασφαλίσουν μιά ζωή ἐπιτυχημένη καί τήν αἰώνια εὐτυχία.
Ἡ Ἐκκλησία μας σέ τίμησε πρεπόντως, στάσου ἐκεῖ πού πρέπει καί πρόσεξε μήν πέσεις, γιατί ἡ πτώση ἀπό ψηλά εἶναι ἐπικίνδυνη καί μοιραῖα.
Εὔχομαι νά χαρεῖς τήν ἀρχιερωσύνη σου γιά χρόνια πολλά καί γνώριζε ὅτι ἡ ζωή τοῦ Ἐπισκόπου δέν εἶναι τροφή καί τρυφή ἀλλά ἀγώνας ὑπεύθυνος καί ἰσόβιος…»
«…Οἱ τιμές πού θά σοῦ προσφέρονται ἀπό τούς χριστιανούς μας θά προσδιορίζουν τίς εὐθύνες σου καί θά εἶναι τά λουκούμια πού προσφέρει ὁ Θεός στίς δύσκολες στιγμές τῆς ζωῆς σου, ὅπως ἔλεγε χαριτολογῶντας ὁ ἅγιος Παΐσιος.
Ὁπλίσου μέ ὑπομονή ἰσόβια, στολίσου μέ θυσιαστική ἀγάπη καί ἀγάπα χωρίς ὅρους καί ὅρια τούς χριστιανούς μας, ἀνάμεσα στούς ὁποίους θά ζήσεις καί θά ἐργασθεῖς. Ἄν τούς ἀγαπήσεις, θά θυσιαστεῖς γι΄αὐτούς μέ προθυμία. Ἄν ὅμως ἀγαπήσεις μόνον τόν ἑαυτό σου, τότε θά θυσιάσεις τούς ἄλλους γιά χάρη τοῦ ἑαυτοῦ σου καί αὐτή θά εἶναι ἡ ἀποτυχία σου.
Ἀγάπησε μέ πάθος τόν Κύριό μας, γιατί, ἄν ἡ ἀγάπη σου γι΄ Ἀὐτόν εἶναι ὑποτονική, στίς στιγμές τοῦ πειρασμοῦ θά εἶσαι νικημένος. Ἀγάπησε τούς κληρικούς μας, πού ἡρωικά στήν ἀποκαλυπτική ἐποχή μας ἀγωνίζονται νά ἑνώσουν τό πλάσμα μέ τόν πλάστη, τόν ἀδύναμο καί ἁμαρτωλό ἄνθρωπο μέ τόν Πανάγαθο Σωτῆρα μας. Γίνε Κυρηναῖος στόν ἀγῶνα καί στήν ἀγωνία τους.
Στάσου κοντά στά παιδιά μας, πού εἶναι ὁ θησαυρός μας καί ἡ χρυσή ἐλπίδα μας στῆς ἀπελπισίας τόν καιρό, καί συνέχισε νά ἐνδιαφέρεσαι γιά τήν πνευματική προκοπή τους, ὅπως ἔκανες στίς Κατασκηνώσεις μας, ὅπου 500 νέοι μας κάθε καλοκαίρι ἐπί 25 συνεχῆ χρόνια εὕρισκαν στό πρόσωπό σου τόν ἀπλανῆ καθοδηγητή. Ἄλλωστε, ἔχεις γλυκιά γλῶσσα, γιατί εἶσαι νέος καί «γέρων γέροντι καί παῖς παιδί γλῶτταν ἔχει ἡδίστην».
Ἀγάπα τόν κάθε ἄνθρωπο ὅπως εἶναι καί βοήθησέ τον νά γίνει ὅπως τόν θέλει ὁ Θεός. Ἄν ἀγαπᾶς, θυσίαζέ τα ὅλα, παραιτήσου ἀπό ὅλα καί μή κρατᾶς τίποτε γιά τόν ἑαυτό σου, παρά μόνο τήν ἐμπιστοσύνη σου στόν Θεό. Ἄν ἀγαπᾶς, χαμήλωσε στόν πόνο, γιά νά δεῖς τήν ἀνάγκη, καί θεράπευσέ την μέ ὅ,τι ἔχεις, ἔστω καί ἄν τά χέρια σου εἶναι ἄδεια. Ἄν ἀγαπᾶς, δέν περπατᾶς, ἀλλά πετᾶς. Ἄν ἀγαπᾶς, κλάψε, γιά νά ποτίσεις τήν ἐλπίδα. Ἄν ἀγαπᾶς, χάνεις καί τή σκιά σου ἀκόμη, γιατί φωτίζεσαι ἀπό ὅλες τίς πλευρές. Ἄν ἀγαπᾶς, βρίσκεις τρόπο καί ἀνοίγεις δρόμο στά ἀδιέξοδα, γιατί ἡ ἀγάπη, κατά τόν ἱερό Χρυσόστομο, εἶναι ἐφευρετική. Ἄν ἀγαπᾶς, τό κάθε ἐμπόδιο εἶναι εὐκαιρία καί ἡ κάθε εὐκαιρία ἔχει τή χάρη τῆς συνάντησης μέ τόν Χριστό.
Τέλος, χωρίς τέλος ἄν ἀγαπᾶς, εἶσαι μέσα στόν Θεό καί ὁ Θεός εἶναι μέσα σου καί τότε προχώρα καί μή φοβᾶσαι. «Εἰ ὁ Θεός μεθ΄ἡμῶν οὐδείς καθ΄ἡμῶν».
Ἡ ἀσύνορη ἀγάπη σου νά βλέπει στό πρόσωπο τοῦ ἀδελφοῦ τόν ἴδιο τόν Κύριό μας, ἐνθυμούμενος τόν ἅγιο Ἐφραίμ τόν Σύρο, πού ἔλεγε «εἶδες τόν ἀδελφό σου, εἶδες τόν Θεό σου» καί ὅτι «ὁ ἄλλος δέν εἶναι βαρύς, γιατί εἶναι ἀδελφός σου».
Παμφίλτατέ μου ἀδελφέ, εὔχομαι ἡ ἀγάπη σου νά ὁμοιάσει μέ τήν ἀγάπη τοῦ Θεόπτη Μωυσῆ πού εἶχε γιά τόν λαό του καί ἔφθασε νά εἰπεῖ στόν Θεό, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀποφασίσει τήν καταστροφή του: «ἤ σώζεις τόν λαό ἤ ἀπόλεσε καί ἐμένα μαζί του». Εὔχομαι ἡ ἀγάπη σου νά εἶναι ὅμοια μέ ἐκείνη ἑνός ἁγίου Γέροντα πού ἔλεγε: «Ἄν εὑρίσκομαι στήν πόρτα τοῦ παραδείσου ἕτοιμος γιά νά εἰσέλθω καί κάποιος μοῦ φωνάξει ἀπό τή γῆ ΄΄γέροντα γύρνα πίσω, ἔχω τήν ἀνάγκη σου΄΄, θά ξεχάσω τήν εὐτυχία μου καί θά ἐπιστρέψω στή γῆ, γιά νά τόν βοηθήσω».
Γι’ αὐτή τήν καταξίωσή σου θά προσευχόμαστε ὅλοι, μέ πρῶτο τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπό μας, ὁ ὁποῖος παρά τόν ὄγκο τῶν ὑποχρεώσεών του καί τήν κόπωση τῶν ἡμερῶν πού προηγήθηκαν, μέ Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο, μέ Σύνοδο Ἱεραρχίας, μέ πανορθόδοξο συνέδριο, μέ ἐκλογές ἀρχιερέων καί χειροτονίες, εὑρίσκεται καί σήμερα κοντά μας, δείχνοντας τήν ἐκτίμησή του στό πρόσωπο σου καί εὐχόμενος γιά τήν προκοπή σου…»
«…Ἀδελφέ μου, ὑπάρχουν τρεῖς ἅγιοι προκάτοχοί σου στήν ἐπισκοπή Λακεδαιμονίας, ὁ ἅγιος καί Θαυματουργός Θεόκλητος καί οἱ δύο ἐθνοϊερομάρτυρες Γρηγόριος Δέρκων ὁ ἀπό Λακεδαιμονίας καί ὁ ἐσχάτως ἁγιοκαταταχθείς Ἀνανίας. Ἀγωνίσου νά αὐξηθεῖ ὁ ἀριθμός τους».
Μετά τις συγκινησιακά φορτισμένες ομιλίες, ακολούθησε σε κλίμα κατάνυξης η χειροτονία, ενώ σύσσωμο το εκκλησίασμα αναφώνησε «Άξιος», όταν ο Μητροπολίτης Ευστάθιος απένειμε την αρχιερατική μίτρα στο νέο Επίσκοπο.
Πριν την ολοκλήρωση της λαμπρής θρησκευτικής τελετής, ο μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος συνεχάρη τον κ. Θεόφιλο, του ευχήθηκε να συνεχίσει με τον ίδιο ζήλο «στον δρόμο της αρετής και της θυσιαστικής αγάπης», ενώ του πρόσφερε ως ευλογία ένα αρχιερατικό εγκόλπιο.
Μετά το πέρας της λειτουργίας, σε χαρμόσυνο κλίμα, ο Επίσκοπος Θεόφιλος μοίρασε τα αντίδωρα στους πιστούς, προσφέροντας παράλληλα κι ένα αναμνηστικό της χειροτονίας του, ενώ δέχθηκε τις εγκάρδιες ευχές κλήρου και λαού.
Οι παρουσίες
Παρόντες από πλευράς Αρχών ήταν οι βουλευτές Λακωνίας, Νεοκλής Κρητικός, Αθανάσιος Δαβάκης και Νάγια Γρηγοράκου, ο πρώην υπουργός και βουλευτής Σταύρος Αραχωβίτης, ο απερχόμενος περιφερειάρχης Πελοποννήσου Παναγιώτης Νίκας, ο αντιπεριφερειάρχης Λακωνίας Θεόδωρος Βερούτης, ο αντιπεριφερειάρχης Υποδομών & Περιβάλλοντος Νίκωνας Τζινιέρης, ο απερχόμενος και ο νέος δήμαρχος Σπάρτης, Πέτρος Δούκας και Μιχάλης Βακαλόπουλος, αντίστοιχα, ο δήμαρχος Ευρώτα Δήμος Βέρδος, ο δήμαρχος Καλαμάτας Αθανάσιος Βασιλοπουλος, ο δήμαρχος Γορτυνίας Ευστάθιος Κούλης και ο νέος δήμαρχος Ελαφονήσου Άγγελος Τσιριγωτάκης. Ακόμα, έδωσαν το «παρών» ο γενικός περιφερειακός Αστυνομικός Διευθυντής Πελοποννήσου, ταξίαρχος Ηλίας Αξιοτόπουλος, ο περιφερειακός διοικητής Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Πελοποννήσου, αρχιπύραρχος Δημήτριος Γεωργανάς, ο διοικητής της Στρατιωτικής Φρουράς Λακωνίας, ταξίαρχος Δημήτριος Αννετούδης, άλλοι αξιωματικοί των Σωμάτων Ασφαλείας, εκπρόσωποι φορεών και συλλόγων.
Δείτε θέμα με video από την τελετή εδώ
