Σήμερα θέλω να σας πω για το «Νέο» αλλά και το Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο της Σπάρτης. Το «Νέο» κατ’ αρχήν που το… βασανίζουμε και μας βασανίζει καμιά τριανταριά χρόνια! Και ενώ δεν έχει μπει πέτρα στην πέτρα, οι επιτήδειοι «μελετητές» και οι συνακόλουθοί τους έχουν εισπράξει κάμποσα εκατομμύρια! Και μέσα στον οργασμό της «ευτυχίας» μας, κανένας δεν κατάλαβε ότι από «Αρχαιολογικό» μας προέκυψε «Διαχρονικό»! Και κανένας μας δεν κατάλαβε το «γιατί»... Μήπως δεν επαρκούν τα εκθέματα;
Όπως δεν καταλάβαμε ποτέ γιατί μερικοί επιμένουν ακόμη ν’ ανεγερθεί το νέο Μουσείο στα ερείπια ενός, κατά κυριολεξία, διαλυμένου βιομηχανικού συγκροτήματος! Γιατί κανένας δεν μας είπε «τι ακριβώς πρέπει να διασωθεί», αφού όχι μόνον έχει καταστραφεί η κτηριακή του υποδομή, αλλά αποτελεί αντίγραφο του σχεδίου του εργοστασίου της εταιρείας «ΦΙΞ» που υπήρχε στην Αθήνα, του ιδίου μάλιστα αρχιτέκτονα!
Αφού, λοιπόν, στην Αθήνα έχει διασωθεί και αναπλασθεί το πρωτότυπο σχέδιο εμείς, γιατί πρέπει, σώνει και καλά, να διατηρήσουμε το… αντίγραφο; Ό,τι δηλαδή υπάρχει ακόμη από αυτό... Τι ακριβώς υποκρύπτει αυτή η επιμονή; Και γιατί κανένας δεν ρωτάει πόσα χρήματα δαπανήθηκαν άσκοπα μέχρι σήμερα; Και πόσα απαιτούνται ακόμη για τη διατήρησή του...
Εδώ θα πρέπει να καταλάβουμε ότι το Ίδρυμα του συμπατριώτη μας Σταύρου Νιάρχου, που καλοπροαίρετα με σεβασμό και αγάπη, πρωτοστατεί και συμβάλλει με χρηματοδοτήσεις σε κάθε αίτημα της πόλης και του νομού, είναι κρίμα να το πιέζουμε να πληρώνει «σαν μεθυσμένος γύφτος» την κάθε μας ανοησία! Δεν είναι ντροπή να παρασύρουν το Ίδρυμα στο έγκλημα για την εξυπηρέτηση κάποιων. Και ευτυχώς που δεν ευοδώθηκε το «Ορόσημο του Δεκεμβρίου 2024» που προέβλεπε τη δημοπράτηση του έργου! Ευτυχώς, δηλαδή, που καθυστερεί το έγκλημα, γιατί αυξάνονται οι πιθανότητες ν’ αποφευχθεί!
Υπάρχει όμως και το πρόβλημα χώρου... Η λάθος επιλογή του δημιουργεί σειρά προβλημάτων που θα φανούν εντονότατα στο μέλλον... Πού ακούστηκε, να πούμε, να κτίζεις μουσείο στον σημαντικότερο οδικό κόμβο του νομού, ο οποίος θα γίνει μεγαλύτερος όταν γίνει η διάνοιξη της οδού από τη Μαγούλα, δια μέσω της Ακροπόλεως και του Νοσοκομείου; Πώς είναι δυνατόν μπροστά από το μουσείο να διέρχονται μπετονιέρες, αγροτικά, νταλίκες, απορριμματοφόρα; Και πού θα σταθμεύουν δεκάδες λεωφορεία και εκατοντάδες ιδιωτικά αυτοκίνητα; Μήπως έχει άλλους χώρους η πόλη;
Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι, περίπου από το 1980, το τότε Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε τη δέσμευση του χώρου για να το διασώσει από την Εθνική Τράπεζα που το είχε κατασχέσει! Και στον χώρο εκείνο προεβλέπετο η δημιουργία αγοράς λακωνικών προϊόντων, μέχρι που προέκυψε η εξαγγελία δημιουργίας μουσείου, υπό την προϋπόθεση παραχώρησης χώρου... Και το τότε Δημοτικό Συμβούλιο, υπό την πίεση του χρόνου και την ανάγκη ν’ αποκτήσει η Σπάρτη νέο μουσείο, θεώρησε σκόπιμο να προτείνει την έκταση του εργοστασίου ΦΙΞ! Χωρίς αυτό να είναι οριστικό και χωρίς τη διακοπή της προσπάθειας για την εξεύρεση καταλληλότερου χώρου!
Και από τότε, όλοι στάθηκαν στην εύκολη λύση, χωρίς κανένας ν’ ασχοληθεί περισσότερο… Έτσι, κανένας δεν είδε ότι σε απόσταση μόλις 150-200 μέτρων υπάρχει λόφος σε περίοπτη θέση απ’ όλη την γύρω περιοχή, ικανής έκτασης για την ανέγερση μουσείου, το οποίο δεν θα εξυπηρετεί μόνον, αλλά θα κοσμεί την πόλη και, επιπλέον, θα υπάρχει διαθέσιμος χώρος για στάθμευση οχημάτων και λειτουργία τουριστικών καταστημάτων, ενός πλήρως, δηλαδή, τουριστικού χώρου που δεν θα είναι αποκομμένος από την Ακρόπολη της Αρχαίας Σπάρτης...
(συνεχίζεται)
