Γράφει η Μαρία Ελ. Λαμπροπούλου
Αρεόπολη, 17 Μαρτίου 2025… Εορταστικές εκδηλώσεις για τα 104 χρόνια από την Κήρυξη του Πολέμου από τους Μανιάτες του Πέτρου Μαυρομιχάλη, από τους Καπεταναίους της Μάνης και τους Οπλαρχηγούς του Μωριά κατά των Τούρκων, για την Απελευθέρωση της υπόλοιπης Ελλάδας από τους Τούρκους δυνάστες. Ατμόσφαιρα πολεμική, ηρωική, γεμάτη νοσταλγία και υπερηφάνεια και δρόμοι κατακλυσμένοι από παραδοσιακές φορεσιές. Μάνη, Πελοπόννησος, Κρήτη, Μεσολόγγι, Μακεδονία, Νησιά, όλη η Ελλάδα συγκεντρωμένη σε ένα μέρος τόσο μικρό, αλλά και ταυτόχρονα τόσο σπουδαίο, για να τιμήσει τη σπίθα της Κήρυξης του Πολέμου και στη συνέχεια της Απελευθέρωσης… «Χρώματα κι Αρώματα Ελευθερίας» παντού!
Δεύτερη επίσκεψή μου στην Αρεόπολη για να συμμετάσχω, κατά το ελάχιστο έστω, στους εορτασμούς. Τα ερεθίσματα είναι αμέτρητα και ισχυρά, αλλά το βλέμμα μου αιχμαλωτίζουν οι «μικροί πολεμιστές» που συμμετέχουν στις εκδηλώσεις της Κήρυξης του Πολέμου από τους Μανιάτες. Παιδιά όλων των ηλικιών, βρέφη έως και έφηβοι, με παραδοσιακές φορεσιές του τόπου τους, κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Η αθωότητα, τα νιάτα, ο ενθουσιασμός και η υπερηφάνεια τους, φέρνουν τα παιδιά και τους έφηβους αυτούς στο επίκεντρο της προσοχής. Συμμετέχουν ενεργά και δυναμικά στην παρέλαση και στα δρώμενα, ενώ η παρουσία τους και μόνο αποτελεί σημαντικό και ενθαρρυντικό στοιχείο για τη μεταλαμπάδευση του πατριωτισμού και των ελληνικών εθνικών ιδανικών στις επόμενες γενιές.
Η ελληνική κοινωνία και το Έθνος τις τελευταίες δεκαετίες σφυροκοπούνται αδιάκοπα από παράγοντες και συμφέροντα που, για ευνόητους λόγους, στοχεύουν στην κατάλυση των ιστορικών, εθνικών, κοινωνικών και θρησκευτικών αξιών, ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για την εξαφάνιση του ελληνικού Φωτός. Η δυναμική και συνειδητή συμμετοχή παιδιών και εφήβων σε εορτασμούς εθνικών επετείων αποτελεί εξαιρετικά ελπιδοφόρο μήνυμα για τη διατήρηση των ελληνικών ιδανικών. Παρόλο που ένα σημαντικό, δυστυχώς, ποσοστό της ελληνικής νεολαίας συγχέει μεταξύ τους τις ημερομηνίες εορτασμού εθνικών επετείων ή, ακόμη χειρότερα, τις αγνοεί, και θεωρεί «παλαιομοδίτικη» τη συμμετοχή σε εορτασμούς εθνικού χαρακτήρα, σημαντικά εθνικά θέματα έχουν ευαισθητοποιήσει την ελληνική νεολαία ως προς την πορεία, την έκβαση και την αντιμετώπισή τους. Καίριο ρόλο στη δημιουργία άρτιας και υγιούς εθνικής συνείδησης έχει πλέον σχεδόν αποκλειστικά το οικογενειακό περιβάλλον, εφόσον το σύστημα εκπαίδευσης έχει αποδειχθεί από ανήμπορο έως… παράλυτο να εκτελέσει αυτό το καθήκον, αλλά και εξοργιστικά ευθυνόφοβο, επειδή «οι γραμμές μεταξύ εθνικού φρονήματος και φασισμού είναι πολύ λεπτές»!
Όχι «κύριοι προοδευτικοί» και «κοινωνοί της παγκοσμιοποίησης»! Η παρουσία και συμμετοχή παιδιών και εφήβων με παραδοσιακές φορεσιές και με ελληνικές σημαίες στα χέρια στις παρελάσεις, δεν αποτελεί ούτε «φασιστικό κατάλοιπο», ούτε αναχρονισμό! Ούτε, φυσικά, η διδαχή της ελληνικής Ιστορίας από τους γονείς στα παιδιά τους από τα πολύ τρυφερά τους ακόμη χρόνια, αρχικά με τη μορφή παραμυθιού και μετά πιο άρτια και οργανωμένα, και οι επισκέψεις σε ιστορικούς χώρους και μουσεία είναι δείγμα εθνικισμού, μισαλλοδοξίας και ρατσισμού! Τα παραπάνω αποτελούν αξίες που έχει εκλείψει από όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου και απαντώνται, στην αρρωστημένη τους δυστυχώς μορφή, σε χώρες του Ισλάμ. Η Ελλάδα ακόμη «φυλάττει Θερμοπύλες» και είναι καθήκον -κυρίως των γονέων- να μεταλαμπαδεύουν τα ελληνικά ιδανικά στα παιδιά τους, σε πείσμα της ύπαρξης (ας μου επιτραπούν οι αδόκιμες εκφράσεις) του «ωχαδερφισμού» και της «μεταμοντέρνας προόδου», των προπομπών, δηλαδή της παγκοσμιοποίησης και της εξαφάνισης της ηθικής και εν τέλει της εθνικής υπόστασης των Ελλήνων. Η Ορθοδοξία, η Οικογένεια, η Δικαιοσύνη και η υγιής Εθνική Συνείδηση αποτελούν εδώ και αιώνες τους ακρογωνιαίους λίθους της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού Έθνους. Μοιραίοι συνεχιστές της ελληνικής παράδοσης και των ελληνικών ιδανικών είναι τα παιδιά. Ας μην παρασυρθούμε, λοιπόν, από τις «Σειρήνες» της παγκοσμιοποίησης που φέρει το μανδύα της δήθεν προόδου. Ο εχθρός ante portas είναι ισχυρός και με πολλές μορφές, αλλά ο εχθρός intra portas, δηλαδή η σχεδόν παντελής έλλειψη ουσιαστικής εκπαίδευσης και διδαχής των ελληνικών αξιών είναι ακόμη ισχυρότερος.
Τα παιδιά δεν διδάσκονται από τον ξύλινο λόγο, διδάσκονται διά μέσου των πράξεων. Ας πράττουμε, λοιπόν, με γνώμονα και σκοπό τη μεταλαμπάδευση στα παιδιά των ελληνικών αξιών και της υγιούς εθνικής συνείδησης. Ένα κράτος χωρίς σύνορα είναι απλά έκταση… .ένα έθνος χωρίς Εθνική Ταυτότητα είναι απλά πληθυσμός… Και όσοι θυσιάστηκαν για την Ελλάδα και τα ιδανικά της δεν πρέπει ποτέ να γίνουν κάδρα ξεχασμένα στις αποθήκες των οικιών μας και της εθνικής μας συνείδησης!
