Το σημερινό μου κείμενο έχει να κάνει με το ρώτημα εάν στην χώρα που ζούμε, βασιλεύουν οι διεφθαρμένοι ή οι αδιάφθοροι.

Αφορμή για τη συγγραφή του αποτέλεσε, αφ’ ενός μεν το εσχάτως αποκαλυφθέν σκάνδαλο με τον «ισόβειο» Πρόεδρο της ΓΣΕΕ, καθώς εκατομμύρια ευρώ φέρονται ότι διακινούνταν με σαφέστατα αδιαφανείς διαδικασίες σε ανύπαρκτες εταιρείες εκπαίδευσης εργατικού δυναμικού, πριν καταλήξουν στις τσέπες των εμπλεκομένων, αφ’ ετέρου δε οι επίορκοι που δεν διστάζουν να προδώσουν και να πουλήσουν ακόμα και κρίσιμα Εθνικά μυστικά.

Τα πρωτοφανή αυτά σκάνδαλα, που δυστυχώς είναι ελάχιστα από τα πολλά, έρχονται να καταδείξουν με τον πλέον πανηγυρικό τρόπο πως κάποιοι, φερόμενοι σαν «ηγέτες» του συνδικαλιστικού κινήματος και κορυφαία στελέχη του στρατεύματος, νοιάζονται μόνο για το προσωπικό τους συμφέρον και γι’ αυτό δεν ορρωδούν προ ουδενός.

Βέβαια, για όλους ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας και γι’ αυτό επί του παρόντος σταματώ εδώ.

Όλοι εκείνοι που μιλούν διαρκώς για συγκαλύψεις, για διάτρητους ελεγκτικούς μηχανισμούς και εξαρτημένη δικαιοσύνη, τώρα έχουν άλλο ένα επιχείρημα στον ισοπεδωτικό τους παραλογισμό.

Ναι, να πληρώσουν το τίμημα των παράνομων πράξεών τους όσοι πιάνονται με την «γίδα στην πλάτη». Ναι, να εκκαθαρίσει ο δημόσιος βίος από τα σαπρόφυτα που δρουν εις βάρος των πολλών και έντιμων.

Όμως, φρονώ πως αυτά τα φαινόμενα διαφθοράς δεν μπορούν να κηλιδώσουν όλο τον δημόσιο βίο και την εικόνα της χώρας. Δεν είμαστε χώρα απατεώνων -και προπαντός δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Η μεγάλη εικόνα -και σ’ αυτήν στέκομαι κυρίως- είναι αυτή της δημιουργικής Ελλάδας, της συντριπτικής πλειονότητας των ανθρώπων που έχουν αρχές, εργατικότητα και όνειρα προκοπής μέσα στους κανόνες και τα όρια των νόμων και της ηθικής.

Οι επιχειρήσεις, επίσης, δεν είναι όλες σαν τη Βιολάντα. Στη συντριπτική τους πλειονότητα τηρούν τους κανόνες και σέβονται την ασφάλεια των εργαζομένων τους. Επενδύουν, επεκτείνονται, ανοίγουν νέες θέσεις εργασίας, πληρώνουν τους φόρους και τις εισφορές τους και, κυρίως, υπολογίζουν το ανθρώπινο δυναμικό τους ως βασικό συστατικό και asset για την επιτυχία τους.

Σε αυτή την άλλη Ελλάδα, στην οποία πιστεύουμε οι περισσότεροι, υπάρχουν άξιοι και έντιμοι που τιμούν τη θέση που κατέχουν όσο ψηλά κι αν βρίσκεται. Σε αυτή την Ελλάδα, που έχει στραμμένο το βλέμμα της στο μέλλον και που, προφανώς, δεν έχουν καμία θέση ούτε οι επίορκοι, ούτε τα λαμόγια και οι απατεώνες. Αυτοί πρέπει ν’ απομονωθούν και να εξοβελιστούν προκειμένου να αδυνατίσουν οι υπερβολικές θεωρίες και οι αυτόκλητοι σωτήρες της χώρας, οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν έχουν δα και τόσο λευκή και διάφανη προϊστορία.

Μικρός είναι άλλωστε ο τόπος και όλοι, λίγο πολύ, γνωριζόμαστε.

 Ιωάννης Λεων. Νικολόπουλος

Προέδρος Δ.Σ. Δικηγορικού Συλλόγου Σπάρτης