Μπορεί ο Τραμπ να θριαμβολογεί για την απαγωγή Μαδούρο, αλλά υπάρχουν δυο τινά:

α) δολοφονήθηκαν 53 άνθρωποι στο περιβάλλον του Μαδούρο -ουδείς ασχολείται, η ζωή των ανώνυμων ανθρώπων είναι απλά ένας αριθμός.

β) Θέλει να κυβερνηθεί η χώρα από το σύστημα Μαδούρο, ώστε να υπογραφούν οι λεόντειες συμφωνίες υπέρ των ΗΠΑ, δηλαδή δεν πρόκειται να αποκατασταθεί η Δημοκρατία.

Στη Βενεζουέλα, αλλά και όπου αλλού, έχουμε λοιπόν την προώθηση των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων -εταιρειών- με στρατιωτικά μέσα, τίποτε άλλο.

Ο Τραμπ θα συνεχίσει αυτή την τακτική και με την Γροιλανδία. Μια πρώτη σκέψη είναι να πει στους 60.000 κατοίκους της «πάρτε από 1.000.000 δολάρια ο κάθε ένας και αμερικανικό διαβατήριο και ψηφίστε: να γίνει η Γροιλανδία Πολιτεία των ΗΠΑ;» Ένας άλλος τρόπος, ο πιο πιθανός, είναι πως, μέσα από τις απειλές που εκτοξεύει, να υπογραφούν οι συμφωνίες που θέλει και να εγκατασταθούν οι αμερικανικές εταιρείες εκεί, λες και η Γροιλανδία αποκτήθηκε.

Αυτός το τρόπος, της συνεννόησης δηλαδή, είναι ο πιθανότερος, διότι σε διαφορετική περίπτωση διαλύεται στην πράξη το ΝΑΤΟ, κάτι που ούτε ο Τραμπ μπορεί να πάρει την ευθύνη.

Οι ΗΠΑ κυβερνώνται πια από μια κλειστή ομάδα υπό τον Τραμπ στη λογική «ο ισχυρός επιβάλλει τα συμφέροντά του». Μόνο που τα συμφέροντα του Τραμπ δεν συνάδουν με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των πολιτών τους.

Το ερώτημα είναι πόσο μακριά θα το πάει ο Τραμπ. Και η απάντηση είναι: μακάρι μόνο μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Αν ο Τραμπ τις χάσει, όχι μόνο θα έχει δεμένα χέρια, αλλά θα συρθεί σε δίκες με βαριές κατηγορίες. Και επειδή η ήττα του είναι σχεδόν σίγουρη, μιλά ήδη για νοθεία «που θα γίνει».