Τετάρτη σήμερα, ημέρα που η (προσωρινά) μεταφερμένη λίγο παραπέρα Λαϊκή Αγορά της πόλης είναι γεμάτη κάθε λογής καλούδια. Μια και η φαμελιά παράγγειλε πίτα, είπα και εγώ να πάω μια βόλτα να αγοράσω τα απαραίτητα.
Εκεί λοιπόν που έστριψα από την παλιά Νομαρχία να μπω στην πολύπαθη Παλαιολόγου, πέφτω πάνω στην κυρία Βάσω την συνταξιούχο νοσοκόμα, που παλιά έμενε την γειτονιά.
Αφού ανταλλάξαμε τα νέα των οικογενειών μας, αφού έμαθα πως η κόρη της περιμένει το τρίτο παιδί της και ο εγγονός της πήγε στον στρατό, ήρθε και η κουβέντα στο θέμα της επικαιρότητας.
- Τις εκλογές πως τις βλέπεις κυρία Βάσω; Τι προβλέπεις εσύ, τι θα προκύψει;
- Μπερδεμένα τα πράγματα, για την πόλη αλλά πιο δύσκολα για εμάς και για μένα ειδικά.
- Γιατί το λες αυτό;
- Άκου να σου πω και γράψε το καλά στο μυαλό σου. Λοιπόν, έχουμε και λέμε. Στον ένα συνδυασμό βάζει ο ανιψιός μου ο Θανάσης της Κούλας. Στον άλλο βάζουν η αναδεξιμιά μου η Σμαράγδα, ο υδραυλικός μας που τρέχει κάθε τρεις και λίγο όταν τον φωνάξουμε και ο μπατζανάκης της Μαριγώς. Στον άλλο συνδυασμό, τέλος, βάζει ο Παρασκευάς της Ανθούλας. Πες μου τώρα εσύ, εγώ τι πρέπει να κάνω; Ποιον να ψηφίσω, μου λες;
- Το μόνο που μπορώ να σου πω κυρά Βάσω είναι ΚΑΛΗ ΨΉΦΟ και κουράγιο.
Προχωρώ προς τα πάνω στην Παλαιολόγου και ψάχνω με δυσκολία να βρω μια διάβαση για να περάσω απέναντι. Τα έργα, που κρατάνε καιρό τώρα και που κανείς δεν ξέρει πότε θα τελειώσουν, έχουν κάνει την κίνηση των πεζών -αλλά και των οχημάτων- αληθινό μαρτύριο. Ανακαλύπτω, που λέτε, μια σούδα που οδηγεί απέναντι και καθώς την διασχίζω πέφτω μούρη με μούρη πάνω στον Ανδρέα τον δάσκαλο.
- Είδες τα χάλια μας μου λέει;
- Όλοι τα βλέπουμε, του απαντάω εγώ.
- Και τώρα τι ψηφίζουμε; τον ρωτάω.
- Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ είμαι πολύ προβληματισμένος. Στον κύκλο μου υπάρχουν τέσσερεις υποψήφιοι που ζητούν να τους σταυρώσω και είμαι σε δίλημμα. Ποιον να προτιμήσω; Τον Θανάση τον φίλο του γιου μου και παλιό μου μαθητή, την Αλεξία την κομμώτρια της γυναίκας μου, τον Σάββα που με βοηθάει στο χωράφι ή τον γιο του δικηγόρου μου που βάζει και αυτός;
- Σταύρωσε τους και τους τέσσερις μια και μπορούμε να βάλουμε μέχρι τέσσερεις σταυρούς, του απαντάω εγώ και ακούω αυτό που φανταζόμουν.
- Αμ δεν είναι στον ίδιο συνδυασμό. Είναι σε τρεις παρακαλώ. Και τώρα πες μου, τι να κάνω;
- ΚΑΛΗ ΨΉΦΟ σου εύχομαι και κουράγιο.
Διασχίζω διαγώνια την κεντρική πλατεία για να κερδίσω χρόνο, μια και η ευθεία είναι «συντομοτέρα πάσης άλλης γραμμής εχούσης τα ίδια άκρα» και στο ύψος της Λυκούργου βλέπω να έρχεται κατά πάνω μου ο Λεωνίδας, μακρινός μου ξάδερφος. Πολύ μακρινός, αλλά ξαδέρφια αποκαλούμε ο ένας τον άλλο.
- Γεια σου ξάδερφε, τι κάνεις; Η Ελένη; Τα κορίτσια; Όλοι καλά;
- Όλοι καλά ξαδέρφη. Εσείς όλοι καλά;
- Καλά είμαστε ξάδερφε, αλλά σε βλέπω λίγο στενοχωρημένο. Τρέχει κάτι;
- Δεν ξέρω τι να κάνω. Τσακώνομαι με την Ελένη και άκρη δεν βγάζω. Με τις εκλογές, ξέρεις.
- Για πες μου να καταλάβω και εγώ, λέω, ενώ φυσικά μπορώ να καταλάβω.
- Κοίτα να δεις, στον ένα δήμαρχο βάζει ο μπατζανάκης της Τασούλας της νυχούς της και στον άλλο ο Μήτσος ο καντηλανάφτης της ενορίας. Την ξέρεις την Ελένη. Άνθρωπος της εκκλησίας από μικρή. Εγώ θέλω να ψηφίσω τον Σωτήρη τον παλιό μου συμμαθητή που παίζουμε καμιά φορά τάβλι στου Μητσάρα και η Ελένη επιμένει να ψηφίσω τον καντηλανάφτη, γιατί εκείνη θα ψηφίσει τη νυχού της. Θα σε χωρίσω αν δεν τον ψηφίσεις μου είπε.
- Κοίτα να δεις που για έναν καντηλανάφτη έχεις πρόβλημα!
ΚΑΛH ΨΉΦΟ σου εύχομαι και κουράγιο ξάδερφε, του λέω και συνεχίζω τον δρόμο μου.
Περπατάω και σκέπτομαι σε πόσους μπελάδες έχουν μπει οι άνθρωποι με τούτη την κατάσταση την προεκλογική. Πάνω από εννιακόσιοι οι υποψήφιοι από ότι λένε και κάτω από είκοσι χιλιάδες οι εν δυνάμει ψηφοφόροι. Μεγάλο το μπέρδεμα. Φωνάζεις ΥΠΟΨΗΦΙΕ και γυρίζει καμιά δεκάδα. Με αυτά και με αυτά αλλάζω γνώμη. Δεν θα κάνω χορτόπιτα. Δεν θα πάω στην Λαϊκή. Πόσα ακόμη παράπονα μπορώ να σηκώσω;
Μπαίνω στο μαγαζάκι με τα τυριά και λίγο αργότερα ανοίγω φύλλο για τυρόπιτα. Και ενώ πολλοί, πάρα πολλοί συνδημότες μου έχουν πρόβλημα για το τι θα ψηφίσουν και ποιον θα σταυρώσουν, εγώ έχω πρόβλημα για το πώς θα τους πασάρω τη τυρόπιτα στη θέση της χορτόπιτας που περιμένουν.
ΚΑΛH ΨΉΦΟ συμπολίτες μου. Και μακάρι με τη ψήφο μας να καταφέρουμε να σηκωθεί αυτή η πόλη στα πόδια της και να ατενίσει με αισιοδοξία το μέλλον.
