Οι καλύτερες μέρες, αυτές που μας υποσχέθηκαν προεκλογικά, κάνουν την εμφάνισή τους. Βγάζουν τη χαμογελαστή μάσκα και φανερώνουν το αληθινό τους πρόσωπο, ήτοι τροχισμένα δόντια αρπακτικού έτοιμα να μας κατασπαράξουν.

Την Πέμπτη, 20 Ιούλη 2023, στην Αθήνα η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα από μια οικογένεια με μωρό παιδί που δεν είχε ακόμα χρονίσει. Ο λόγος; Απλήρωτος λογαριασμός 490 Ευρώ. Ο καπιταλισμός έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο εν μέσω καύσωνα με 45 βαθμούς Κελσίου.
Φυσικά για τη ΔΕΗ δεν υπήρχε οικογένεια, η επιλογή έγινε τυχαία, όπως ισχυρίστηκαν, δεν υπήρχε μωρό, υπήρχε μόνο το χρέος των 490 Ευρώ, τα οποία η οικογένεια έπρεπε να κόψει το λαιμό της να τα βρει, αλλιώς ας σκάσει από τον καύσωνα.

Αυτά είναι τα καλά των επενδύσεων. Επενδύσαμε στους ξένους, (στους Γερμανούς κυρίως), ξεπουλήσαμε δηλαδή τα έτοιμα, (ΔΕΗ – ΟΤΕ κλπ) έναντι πινακίου φακής, για να μας μάθουν καλούς τρόπους. Επένδυση ξέρω ότι γίνεται όταν έρχεται ένας ξένος στη χώρα μας και φτιάχνει ένα εργοστάσιο που θα απασχολεί χίλιους εργαζόμενους κι όχι όταν αγοράζει τα έτοιμα για να καρπωθεί τα οφέλη τους. Αυτά όμως ανήκουν σε όλους τους Έλληνες κι είναι φτιαγμένα με τον ιδρώτα όλων μας. Τζάμπα μάγκας δηλαδή. Στάθηκε στο σβέρκο μας, πέρασε τις δικές του συνήθειες στην «επένδυσή» του και θέλει να μας κάνει «πολιτισμένους», όπως στη χώρα του.

Μόνο που στη Γερμανία οι μισθοί είναι 4.000 ευρώ κι όχι 700 όπως εδώ. Τώρα πια καταλαβαίνουμε τι μας περιμένει. Αν δεν υπακούμε, αν δεν πληρώνουμε τους λογαριασμούς, που τους καθορίζουν στην ουσία αυτοί κι όχι η κυβέρνηση, θα μας φάει στην κυριολεξία το μαύρο σκοτάδι.

Αυτά φυσικά δεν ενδιαφέρουν τον αξιότιμο κύριο πρωθυπουργό, που ακόμα χαμογελάει από την τεράστια νίκη του. Για να συνεχίσει όμως να χαμογελά, πρέπει κι εμείς να κάνουμε το ίδιο, κι αυτό δεν το βλέπω τόσο εύκολο. Ως πότε θα δίνει επιδόματα, τα οποία αφαιρεί από τον προϋπολογισμό, με αποτέλεσμα να μη φτιάχνονται δρόμοι, να υπολειτουργούν τα νοσοκομεία, να μην εξοπλίζεται επαρκώς ο στρατός, να μην υπάρχουν δάσκαλοι για τα παιδιά μας και τόσα άλλα.
Πού την είδε λοιπόν την ανάπτυξη, ήθελα να ήξερα. Μισθοί πείνας, τετράωρη απασχόληση, ανεργία, ενοίκια αυξημένα, λογαριασμοί αυξημένοι, ακρίβεια παντού, αυτό λέγεται ανάπτυξη;

Κάποτε οι Έλληνες θα ξυπνήσουν και θα ξεσπάσουν. Οργισμένα κύματα θα πνίξουν τους τυχάρπαστους που μας διαφεντεύουν, αν δεν λάβουν τα μέτρα τους, αν δεν φροντίσουν για λίγη ανθρωπιά. Φτάνουν πια οι αριθμοί. Αυτοί δεν λένε τίποτα, νούμερα είναι κι αυτά δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα. Δεν έχουν αισθήματα, δεν γνωρίζουν την αιτία των πραγμάτων, όμως ζουν και βασιλεύουν.
Δεν θέλουμε να καθορίζουν τη ζωή μας οι αριθμοί. Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί, έχουν λόγο, έχουν τιμή, υπόληψη κι αξιοπρέπεια.

Τι θα βρει να πει άραγε ο πρωθυπουργός σ’ αυτόν τον πατέρα που του έκοψαν το ρεύμα και απειλούσε να πέσει από το μπαλκόνι, γιατί δεν μπορούσε να βλέπει το παιδάκι του να υποφέρει από τον καύσωνα; Θα βρει το θράσος να του πει ότι έρχονται καλύτερες μέρες;