Κοτζά= μεγάλο, μπας= κεφάλι, μια τούρκικη λέξη που στα ελληνικά είναι συνώνυμη με όλα τα δεινά του τόπου αυτού, της Ελλάδας.
Κοτζαμπάσης για τους Έλληνες είναι ο άνθρωπος που κατείχε μεγάλη έκταση γης και είχε εξουσία φορολογική δικαστική και όποια άλλη του έδινε απλόχωρα η τουρκική πολιτική της κατοχής του ελλαδικού χώρου και πριν την επανάσταση και κατά την διάρκειά της, για να κάνει ανενόχλητη τη δουλειά της.
Αυτό βέβαια συνεχίστηκε και μετά την απελευθέρωση με αποκορύφωμα τη δολοφονία του Καποδίστρια τον Οκτώβριο του 1831 στον Αγ. Σπυρίδωνα Ναυπλίου.
Η φιλοσοφία του Κοτζαμπασισμού έφτασε βέβαια και μέχρι τις αρχές του περασμένου αιώνα με κύρια εκδήλωσή της την δολοφονία του Μαρίνου Αντύπα στον κάμπο της Λάρισας.
Εγώ όμως θα αφιερωθώ στην δολοφονία του Γιάννη, ενός ανθρώπου έντιμου και καθαρού πατριώτη, του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας, του πρώτου σοβαρού μετρημένου δίκαιου ανθρώπου που γνώρισε η Ελλάδα, του πρώτου και του τελευταίου.
Του ανθρώπου που οι Ελβετοί τιμούν σαν εθνικό ήρωα!
Από τότε μέχρι σήμερα οι κοτζαμπάσηδες βασανίζουν, ταλαιπωρούν, διχάζουν τον ελληνικό λαό και κυβερνούν ανενόχλητοι με δικά τους προσωπεία σήμερα, με δικές τους μάσκες αποκριάτικες σε ένα χορό ατελείωτης τρέλας και παρακμής που παρασύρουν τον ελληνικό λαό.
Σήμερα άλλαξαν όνομα και έγιναν μεγαλοαγρότες ιδιοκτήτες ολόκληρων τετραγώνων στην Αθήνα-δοσίλογοι. Μεγαλοαγρότες, μεγαλοεφοπλιστές, μεγαλοκαρχαρίες. Ποτέ όμως δεν έπαψε να υπάρχει η λέξη μεγάλο σαν πρόθεμα.
Ποτέ όμως δεν θα είναι μεγάλοι άντρες, αυτό δεν θα γίνει σε καμία περίπτωση, γιατί για να είναι κανένας άντρας θέλει δύναμη, κουράγιο, ψυχή και εσύ Γιάννη τα είχες όλα αυτά μαζί.
Γι’ αυτό τον λόγο, ενώ οι φήμες για την δολοφονία σου οργίαζαν στο Ναύπλιο, εσύ εκεί ακλόνητος πήγες μόνος σου στην εκκλησία.
Θέλει δύναμη και ψυχή αυτό που έκανες αλλά μας άφησες μόνους, μας άφησες τροφή στα σκυλιά που ακόμα και σήμερα τρώνε τις σάρκες του λαού σου, της πατρίδας που τόσο αγάπησες και δέχτηκες να κυβερνήσεις ενώ είχες τα πάντα.
Όχι δεν σε σκότωσε ο Μαυρομιχάλης, σε σκότωσε η μαύρη σκοταδιστική ψυχή της εξουσίας, η μαύρη ψυχή που σκοτώνει κάθε τι το ελεύθερο και τίμιο σε τούτο δω τον ξερόβραχο εδώ και πολλά χρόνια.
Μετά την δολοφονία σου άρχισε το πανηγύρι που κρατάει έως σήμερα αυτό το πανηγύρι του μαζί τα φάγαμε. Πάντως εσύ είσαι ο μοναδικός που δεν έφαγες τίποτα το μόνο που έφαγες ήταν η πισώπλατη μαχαιριά και η προδοσία τους, από αυτό χόρτασες.
Κοιτάζω στην Σπάρτη την έκταση των Μαυρομιχαλαίων πολλές φορές και σε θυμάμαι αυτή είναι ανταμοιβή σου γιατί πιστεύω ότι κανένας στην Σπάρτη όταν κοιτάζει στον Ευρώτα τον πύργο των Μαυρομιχαλαίων, δεν νομίζω ότι θυμάται αυτούς αλλά εσένα Γιάννη, αυτό είναι το κέρδος σου.
Γιατί όση γη και να πάρεις την ψυχή δεν μπορείς να την εξαγοράσεις.
Καλή σου νύχτα Γιάννη όπου και να’ σαι.