Γράφει η Ιλέην Ρήγα
Κάποιες εμπειρίες, αν δεν τις αρπάξεις με το που εμφανιστεί η ευκαιρία, ίσως να μην έχεις ποτέ ξανά τη δυνατότητα να τις ζήσεις. Ακριβώς μια τέτοια εμπειρία ζωής έζησαν όσοι βρέθηκαν τη Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου στους χώρους της Πνευματικής Εστίας Σπάρτης. Ο δεξιοτέχνης της λύρας, αλλά και τόσο άλλων παραδοσιακών οργάνων, Ross Daly μέθυσε το κοινό με τις ονειρικές μελωδίες που αναδύθηκαν από τις χορδές των οργάνων που με τόση μαεστρία άγγιζε.
Κρητική λύρα έχουν ακούσει όλοι, όμως πόσοι έχουν ακούσει και δει από κοντά το αφγανικό rabab; Ή το ακόμα πιο σπάνιο nak tarhu, το μουσικό όργανο που ο ίδιος εμπνεύστηκε και δημιούργησε; Σ’ ένα πρόγραμμα που διήρκησε πάνω από 1 ώρα, το κοινό ταξίδεψε σε τροπικές μελωδίες που δεν ήξερες αν είχαν ελληνικές, βαλκανικές, ανατολίτικες ή ινδικές ρίζες. Ήταν ένας παγκόσμιος ήχος που ένωνε κουλτούρες και πολιτισμούς σε μια μουσική συμφωνία ειρήνης και συνύπαρξης.
Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως υπήρξαν στιγμές όπου το κοινό σχεδόν κρατούσε την ανάσα του, για να μην ακουστεί κανένας άλλος ήχος πέρα από τις νότες των χορδών του Daly. Μια εμπειρία μυσταγωγική που μεμιάς σήκωσε από πάνω σου την όποια κούραση, στεναχώρια ή έγνοια κουβαλούσες μαζί σου εκείνη τη στιγμή. Για λίγο, η πραγματικότητα σώπασε και το μόνο που ηχούσε ήταν αυτή η ονειρική μουσική.
Ο ίδιος είναι ένας άνθρωπος που σε κερδίζει με τη ζεστή του αύρα, το καθαρό και ήρεμο βλέμμα του και την ευγένεια της φωνής και των κινήσεών του. Αυτό που ήταν πραγματικά αξιέπαινο όμως για έναν καλλιτέχνη του δικού του βεληνεκούς ήταν πως μόλις το solo του τελείωσε και η αίθουσα άδειασε, ο κόσμος που τον παρακολουθούσε από τις οθόνες του υπογείου και της αυλής της ΠΕΣ κλήθηκε να μπει μέσα στην κεντρική αίθουσα, ώστε να τον δουν και να τον ακούσουν και αυτοί live, έστω και για μερικά λεπτά, καθώς έπαιξε ξανά μεριές συνθέσεις του μόνο για κείνους. Μια κίνηση που μαρτυρά την ευγενική και ταπεινή φύση αυτού του ξεχωριστού καλλιτέχνη.
Αξίζουν συγχαρητήρια στην Πνευματική Εστία Σπάρτης για τη σύλληψη της ιδέας και την πραγματοποίηση αυτής της εκδήλωσης και μακάρι η πόλη να αγκαλιάσει το έργο της με περισσότερη θέρμη και να στηρίξει και τις υπόλοιπες εκδηλώσεις, καθεμιά από τις οποίες είναι μια πολύτιμη φλόγα πολιτισμού και τέχνης.
