Το θερμόμετρο χτύπησε «κόκκινο» κατά την πρόσφατη απολογιστική συνεδρίαση της Δημοτικής Αρχής Σπάρτης. Ενδεικτική είναι η περίπτωση του ανεξάρτητου -πλέον- συμβούλου, Πάνου Κουρτσούνη, που προέβη σε μια εφ’ όλης της ύλης «εξομολόγηση», για τη διετή θητεία του στη διοίκηση (2024-25), γεμάτη αιχμές και… δυναμίτη. Ο πρώην αντιδήμαρχος Πολιτισμού & Αθλητισμού δεν μάσησε τα λόγια του -όπως συνηθίζει-, περιγράφοντας με μελανά χρώματα το διοικητικό «χάος» που κλήθηκε να διαχειριστεί μετά την κατάργηση των νομικών προσώπων. Ενδεικτική η αναφορά του για «παράδοση σε εξωτερικό χώρο με ένα ντοσιέ χειρόγραφων χαρτιών» από τον ΟΝΑ και το «μηδέν» που παρέλαβε από τον τομέα του πολιτισμού (επί δημαρχοντίας Δούκα). Επί οκτώ μήνες, όπως ισχυρίστηκε, αναζητούσε σε ποιους υπαλλήλους μπορεί να υπολογίζει, στερούμενος υπηρεσιακού προϊσταμένου και συνδρομής από τη Διεύθυνση Διοικητικών Υπηρεσιών.

Παρά τις αντιξοότητες, η τοποθέτηση δεν περιορίστηκε στην… γκρίνια. Προέταξε το έργο και τις αναπτυξιακές του εισηγήσεις, όπως την πρόταση προς τον Σελλασιώτη ιδιοκτήτη της ΒΙΑΝΕΞ και του μπασκετικού Παναθηναϊκού, Δημήτρη Γιαννακόπουλου, για κατασκευή κλειστού γυμναστηρίου στη μνήμη του Παύλου Γιαννακόπουλου, το σχέδιο για γήπεδο στη Σκούρα κ.α..

Παράλληλα, θέλησε να σβήσει τους ψιθύρους περί «χολής» για την απώλεια της αντιδημαρχιακής καρέκλας με θεσμικό τρόπο, καταθέτοντας στα πρακτικά το email παραίτησής του από τις 27 Φεβρουαρίου 2025, επιχειρώντας να δείξει ότι η ρήξη στη συνεργασία προϋπήρχε και ήταν βαθύτερη.

Το «κερασάκι», όμως, το επιφύλαξε για το τέλος. Με μια φαρμακερή αιχμή, υπενθύμισε την πρόταση μετονομασίας του ΟΝΑ σε «Λεωνίδας Καράτζαλης», στη μνήμη του αείμνηστου ιατρού-ορθοπαιδικού. Αν και, σύμφωνα με τον ίδιο, είχε λάβει τη δημαρχιακή δέσμευση, παρήλθαν άπρακτα 2,5 χρόνια και το θέμα φαίνεται ότι παραμένει στο συρτάρι…