Η συνέντευξη Τύπου για την επιστροφή του Spartan Race στη Σπάρτη είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός καλογυαλισμένου επικοινωνιακού τρικ, με επαναλαμβανόμενες αναφορές σε "καλή διάθεση", "πίστη" και "καλό κλίμα", αλλά χωρίς ούτε μισή καθαρή απάντηση για το τι παραχωρήθηκε τελικά και, κυρίως, πόσο κοστίζει στον δήμο η «επιστολή καλών προθέσεων» που βαφτίστηκε επιτυχία.

Οι δηλώσεις του δημάρχου Μιχάλη Βακαλόπουλου διακρίθηκαν από μια χαρακτηριστική δημιουργική ασάφεια, που άφησε να εννοηθεί πως όλα βαίνουν καλώς, αποφεύγοντας όμως να ξεκαθαρίσει ποιο ήταν τελικά το τίμημα για την πολυπόθητη επιστροφή του αγώνα. Κοινώς, είδαμε το "ναι" της εταιρείας, δεν είδαμε όμως το "πώς" και το "με τι αντάλλαγμα".

Εύλογα ερωτήματα για τις απαιτήσεις της εταιρείας -που πέρυσι κρίθηκαν υπερβολικές από μερίδα του Δημοτικού Συμβουλίου- θάφτηκαν κάτω από γενικότητες και φωτογραφίες με φόντο το άγαλμα του Λεωνίδα. Οι απαιτήσεις της εταιρείας ήταν τότε γνωστές και σαφείς: εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε χρηματοδότηση και πλήθος διευκολύνσεων. Τι ακριβώς άλλαξε και η "μη βιώσιμη" Σπάρτη του 2024 έγινε ξαφνικά ελκυστικός εταίρος το 2025; Τι υποσχέθηκε ο δήμος; Τι θα πληρώσει; 

Η απάντηση, όπως φαίνεται, αναβάλλεται για... μελλοντικές συνεδριάσεις και μέχρι να πέσει στο τραπέζι το «ειδικό σύμφωνο συνεργασίας», η κοινή γνώμη και το ΔΣ Σπάρτης καλούνται να χειροκροτούν στα τυφλά. Με μία υπογράμμιση: αν το Spartan Race είναι αγώνας αντοχής, η διαφάνεια δεν θα έπρεπε να είναι.