Την ίδια ώρα που η Κυβέρνηση πασχίζει να ξυπνήσει, προκαλώντας καθυστερημένα συσκέψεις για τη λειψυδρία, αποκλείοντας, όμως, από αυτές τις ΔΕΥΑ (!), την ίδια ώρα που μεγάλα εγγειοβελτιωτικά έργα στο νομό παραμένουν στάσιμα για χρόνια, την ίδια ώρα που αυτοδιοικητικοί άρχοντες υπόσχονται πηγάδια, γεωτρήσεις και δεξαμενές, δίχως να έχουν τα μέσα ή τη βούληση να τα πραγματοποιήσουν, την ίδια ώρα που ο δήμος Σπάρτης «χαρίζει» χρηματοδοτικό ευρωπαϊκό έργο για το νερό σε άλλον δήμο εκτός νομού, την ίδια ώρα που κάποιοι ανακαλύπτουν έργα-φαντάσματα υποσχόμενοι άμεσες λύσεις με μαγικά ραβδιά, την ίδια ώρα που δεν υπάρχει εθνικός, περιφερειακός ή τοπικός σχεδιασμός για τη λειψυδρία, την ίδια ώρα που υπολογίζεται πως η λειψυδρία δύναται να προκαλέσει σημαντικές κοινωνικές εντάσεις και μετακινήσεις πληθυσμών, την ίδια ώρα που οικολογικοί σύλλογοι και φορείς βγάζουν κραυγές αγωνίας, την ίδια αυτή ώρα το μείζον ζήτημα της λειψυδρίας βρίσκεται ήδη στο κατώφλι μας…
Οι κάμποι ξεραίνονται, τα ποτάμια στερεύουν, η αγροτική παραγωγή συρρικνώνεται κι απαιτείται πλέον σοβαρό, άμεσο κι οργανωμένο σχέδιο αντιμετώπισης του μείζονος αυτού προβλήματος, έστω και την ύστατη στιγμή, για να μην πούμε το νερό νεράκι…
Σε ένα παράλληλο σύμπαν, ο δημοτικός σύμβουλος Σπάρτης, Γιάννης Καρμοίρης, για πλέον της μίας δεκαετίας από τα έδρανα της αντιπολίτευσης -έχοντας χαρακτηριστεί… γραφικός για την επιμονή του κάθε φορά που θίγει ζητήματα λειψυδρίας και υδάτινων πόρων- έχει πραγματοποιήσει δεκάδες παρεμβάσεις στο ΔΣ, έχει προκαλέσει συσκέψεις, έχει διοργανώσει δράσεις για το νερό, επιχειρώντας να συγκινήσει, να παρακινήσει και να συμβάλει στην αντιμετώπιση του προβλήματος, που, με διορατική ματιά -αγρότης γαρ- έβλεπε να έρχεται με σφοδρότητα, αρχικά πάνω στον αγροτικό κόσμο κι έπειτα, με μαθηματική ακρίβεια, στην υπόλοιπη κοινωνία…
Την ίδια ώρα, ο κάμπος του Ευρώτα ετοιμάζεται για καύσωνα διαρκείας, με θερμοκρασίες που θα αγγίζουν τους 40°C.
