Φτωχότερη είναι η εκπαιδευτική οικογένεια της Λακωνίας, καθώς απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών ο Ευάγγελος (Βαγγέλης) Ρουτσολιάς, ύστερα από πολυετή, αξιοπρεπή και γενναίο αγώνα που έδωσε απέναντι σε πρόβλημα υγείας. Πρόκειται για μια απώλεια που σκορπίζει θλίψη, καθώς η παρουσία του υπήρξε συνυφασμένη με την αναβάθμιση της Τεχνικής Εκπαίδευσης στον τόπο μας, αλλά και με την ουσιαστική διαμόρφωση του χαρακτήρα εκατοντάδων νέων ανθρώπων.
Γεννημένος στα δίσεκτα χρόνια του εμφυλίου σπαραγμού στη Γράμμουσα Λακωνίας, υπήρξε γόνος μιας πολύτεκνης και βιοπαλαιστικής οικογένειας. Ο πατέρας του, πετρομάστορας, και η μητέρα του, προερχόμενη από μαστορική οικογένεια των Λαγκαδίων Αρκαδίας, του ενέπνευσαν από νωρίς την αξία του μόχθου. Τα παιδικά και νεανικά του χρόνια τα έζησε στη Σκάλα, στην περιοχή του Ψυρρή –έναν τόπο όπου άνθρωποι του μεροκάματου από τη Γορτυνία, την Κυνουρία, την ορεινή ανατολική Λακωνία και τη Μάνη έστηναν το δικό τους «τσαρδί», παλεύοντας με τις κακουχίες για να ριζώσουν στον εύφορο λακωνικό κάμπο και να χτίσουν ένα καλύτερο αύριο.
Μέσα σε μια πατρίδα με ανοιχτές ακόμα τις πληγές της, όπου το μεροκάματο έβγαινε με ιδρώτα, η μετανάστευση υπήρξε η μία διέξοδος για τα μεγαλύτερα αδέλφια του που έφυγαν για την Αμερική. Για τον ίδιο, όπως και για τον δεύτερο αδελφό του που εισήχθη στην Παιδαγωγική Ακαδημία, η μόρφωση αποτέλεσε τον μοναδικό και αδιαπραγμάτευτο δρόμο προκοπής. Με πείσμα και με την αμέριστη στήριξη της οικογένειάς του, πέτυχε την εισαγωγή του στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Υπομηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του χωρίς καμία καθυστέρηση.
Αν και ξεκίνησε να εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας στη Σπάρτη, γρήγορα τον κέρδισε η μεγάλη του αγάπη. Η Μέση Τεχνική Εκπαίδευση, την οποία η Πολιτεία άρχισε να οικοδομεί στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Σε μια εποχή που η τεχνική κατάρτιση ήταν εγκλωβισμένη σε στερεότυπα και προκαταλήψεις, ο Βαγγέλης Ρουτσολιάς πίστεψε βαθιά σε αυτήν. Βλέποντας στα πρόσωπα των μαθητών τα παιδιά των αγροτών, των κτηνοτρόφων και των ανθρώπων της βιοπάλης, αναγνώρισε σε αυτά τον ίδιο του τον εαυτό και στάθηκε δίπλα τους, προσφέροντάς τους ουσιαστικά εφόδια και επαγγελματική προοπτική.
Η προσφορά του σφραγίστηκε από την πολυετή κι ευδόκιμη θητεία του ως διευθυντής στο Τεχνικό Λύκειο, την Τεχνική Σχολή Σπάρτης και μετέπειτα στο Δημόσιο ΙΕΚ Σπάρτης. Δεν στάθηκε μόνο τυπικός εκπαιδευτικός, αλλά ένας αληθινός Δάσκαλος, που ενέπνευσε στους μαθητές του το ήθος, την εργατικότητα και τον σεβασμό. Η μεγαλύτερη καταξίωση για τον ίδιο υπήρξε η αναγνώριση των μαθητών και μαθητριών του, οι οποίοι εξελίχθηκαν σε άξιους επαγγελματίες, σωστούς οικογενειάρχες και, πάνω από όλα, σε χρηστούς και ενεργούς πολίτες.
Η οικογένεια του Ευ. Ρουτσολιά, αποχαιρετώντας τον, συμπυκνώνει το μέγεθος της παρακαταθήκης του με λόγια συγκινητικά: «Δεν στεκόμαστε μόνο στην οδύνη που μας προξενεί η απώλεια της φυσικής του παρουσίας, αλλά και σε αυτή της ηθικής του υπόστασης, ως πατέρας για εμάς την οικογένεια και ως Δάσκαλος(-καθηγητής) για πολλούς συμπολίτες μας».
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στη Σπάρτη, τη Δευτέρα 10 Αυγούστου και ώρα 11 πμ, όπου συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και παλιοί μαθητές θα του απευθύνουν το ύστατο χαίρε.
Επιθυμία της οικογένειας είναι, αντί στεφάνων και λουλουδιών, όποιος το επιθυμεί να ενισχύσει το Ίδρυμα Περιθάλψεως Χρονίως Πασχόντων «Ο Άγιος Παντελεήμων» (Άσυλο Ανιάτων Σπάρτης), τιμώντας έτσι έμπρακτα τη μνήμη ενός ανθρώπου που έζησε με γνώμονα την προσφορά.
