Σάλο κι ερωτηματικά γέννησε φαεινή ιδέα των υπευθύνων της τουριστικής καμπάνιας «Visit Kalamata» να αναρτήσουν αφίσα με τον Βυζαντινό Μυστρά, «καρφιτσωμένο» ως την… «απόλυτη κοντινή απόδραση» από τη μεσσηνιακή πρωτεύουσα. Με το πρόσχημα της «εξόρμησης», χρησιμοποιήθηκε φωτογραφία από τα αποκατεστημένα Παλάτια των Δεσποτών -που εγκαινιάστηκαν με λαμπρότητα τον περασμένο Μάιο- εμφανίζοντάς τον Μυστρά, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως «δορυφόρο» του τουριστικού προϊόντος της Καλαμάτας.

Το γεγονός ότι το εν λόγω banner αποσύρθηκε λίγες ώρες αργότερα -προφανώς κάτω από το βάρος αντιδράσεων- επιβεβαιώνει την αμηχανία των εμπνευστών του.

Τα ερωτήματα, βέβαια, πέφτουν βροχή για την άστοχη και άκομψη πρωτοβουλία: Μήπως ήρθε η ώρα να τα βαφτίσουμε όλα «κοινά»; Ή μήπως στην απέναντι πλευρά του Ταϋγέτου, κατά κάποιο τρόπο, παρεξήγησαν το πνεύμα συνεργασίας που έχει δείξει ο Δ. Σπάρτης, όταν λχ ο δήμαρχος αναδείκνυε προ μηνών το αεροδρόμιο Καλαμάτας ως υποδομή που εξυπηρετεί και τη Λακωνία; Αν η καλή γειτονία εισπράττεται ως «λευκή επιταγή» για… οικειοποίηση, τότε χάθηκε το μέτρο και φύσηξε αέρας αλαζονείας.

Μήπως κάποιοι αποφάσισαν να «επαναχαράξουν» τα σύνορα, φτάνοντάς τα μέχρι τις ανατολικές υπώρειες του Ταϋγέτου και προωθώντας τον Μυστρά ως «παράρτημα» για τους επισκέπτες της Μεσσηνίας; Διερωτάται κανείς: Έχει πράγματι ανάγκη η κατά τα άλλα πολυδιαφημισμένη Καλαμάτα και ο γειτονικός νομός να καταφεύγουν σε τέτοιες «αλχημείες»; Με βουνό, θάλασσα, αλματώδη οικοδομική ανάπτυξη, τουρισμό στα ύψη και πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες, πρακτικές όπως αυτή, στα μάτια αρκετών, δείχνει απληστία.

Όπως ήταν αναμενόμενο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης «πήραν φωτιά», με τη διαδικτυακή κοινότητα να απαντά με καυστικά σχόλια προς κάθε κατεύθυνση.

Η Λακωνία κι εν προκειμένω ο Μυστράς δικαιούται τον ρόλο του απόλυτου, αυτοτελούς πρωταγωνιστή στον τουριστικό χάρτη, ξεφεύγοντας από τη λογική που τον υποβιβάζει σε… μπαλαντέρ ή παρελκόμενο κοντινών αποδράσεων σε τουριστικά πακέτα όμορων νομών. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, άλλο πράγμα η ολιστική περιφερειακή στρατηγική που αντιμετωπίζει την Πελοπόννησο ως έναν ενιαίο προορισμό -εκεί όπου οι συνέργειες είναι επιβεβλημένες- κι εντελώς διαφορετικό οι μεμονωμένες τακτικές…