Τελετή ορκωμοσίας αποφοίτων του Τμήματος Οργάνωσης & Διαχείρισης Αθλητισμού (ΤΟΔΑ) του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στη Σπάρτη έλαβε χώρα χθες, Παρασκευή (23/1). Ο γνωστός ιατρός-ορθοπαιδικός χειρουργός του ΓΝ Λακωνίας–ΝΜ Σπάρτης και διδάσκων του ΤΟΔΑ, κ. Γεώργιος Μουζόπουλος, εκθειάζει με συγκινητικό τρόπο τις θυσίες, την πίστη και τον αγώνα των φοιτητών, αλλά και την αθόρυβη, καταλυτική στήριξη των γονέων τους. Ιδιαίτερη τιμή αποδόθηκε στις μητέρες -τις «Χρυσούλες» όπως τις αποκαλεί ο ίδιος- που με αγάπη και υπομονή συνόδευσαν τα όνειρα των παιδιών τους μέχρι τον τερματισμό.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Γ. Μουζόπουλου:
«Η στιγμή της ορκωμοσίας των μεταπτυχιακών φοιτητών δεν αποτελεί απλώς μια ακαδημαϊκή τελετή. Είναι η σφραγίδα μιας διαδρομής δύσκολης, συχνά μοναχικής, γεμάτης ξενύχτια, αμφιβολίες, κούραση και επιμονή. Είναι η επισφράγιση της επιστημονικής τους καταξίωσης και η δικαίωση ανθρώπων που παρά τις επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις, δεν εγκατέλειψαν τον αγώνα για γνώση, εξέλιξη και όνειρα.
Όμως αυτή η στιγμή δεν ανήκει μόνο στους αποφοίτους. Ανήκει και στους γονείς! Σε εκείνους που τρέχουν μια ζωή έναν μαραθώνιο σιωπηλό, γεμάτο θυσίες που δεν φαίνονται και αγάπη που δεν ζητά ανταπόδοση. Μανάδες που στάθηκαν στην εκκίνηση, περπάτησαν κάθε μέτρο της διαδρομής και περίμεναν με κομμένη την ανάσα στον τερματισμό. Πατεράδες που έγιναν στήριγμα όταν όλα έμοιαζαν βαριά, χωρίς ποτέ να λυγίσουν.
Και μέσα σε αυτόν τον αγώνα, η μάνα συχνά κρατάει τον ρυθμό! Η μάνα είναι το χρυσάφι όλου του κόσμου! Σήμερα όλες οι μανάδες λέγονται Χρυσούλες. Γιατί όλες κρατούν στα χέρια τους το πιο πολύτιμο χρυσό μετάλλιο, το πτυχίο και τα όνειρα των παιδιών τους. Ένα μετάλλιο φτιαγμένο από χρόνια αγωνίας, προσευχής, υπομονής και αμέτρητης πίστης. Από βλέμματα γεμάτα ανησυχία, αλλά και ελπίδα. Από αγκαλιές που σήκωσαν βάρη και λόγια που έδιναν δύναμη όταν όλα έμοιαζαν να καταρρέουν.
Στον στίβο της ζωής, οι πραγματικές νίκες δεν μετριούνται σε χρόνους και επιδόσεις. Μετριούνται σε ανθρώπους που μεγάλωσαν με αξίες, ήθος και δύναμη ψυχής. Και αυτές οι νίκες, αυτές οι κατακτήσεις, είναι βαθιά ανθρώπινες. Είναι αληθινές. Είναι χρυσές. Μπράβο στην κάθε Χρυσούλα! Μπράβο σε κάθε γονιό!»
