Η διαδικασία ψήφισης του προϋπολογισμού της Περιφέρειας Πελοποννήσου για το 2026 δεν έμεινε αλώβητη από την κριτική της αντιπολίτευσης. Συνολικά, επισημάνθηκαν προβληματισμοί σχετικά με τον χαρακτήρα και την κατεύθυνση του προϋπολογισμού, τον εν γένει σχεδιασμό και τη διαχείριση των διαθέσιμων πόρων.
Τατούλης: «Ανέδειξε τις σοβαρές πολιτικές και θεσμικές ανεπάρκειες»
Σε παρέμβασή της, η παράταξη «Νέα Πελοπόννησος» τού πρώην περιφερειάρχη, Πέτρου Τατούλη, εξαπολύει «πυρά» υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για έναν καθαρά διαχειριστικό προϋπολογισμό, χωρίς αναπτυξιακό χαρακτήρα, στρατηγικό σχεδιασμό και μεγάλα έργα που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολιτών.
Αναφέρει αναλυτικά το στρατόπεδο Τατούλη: «Η συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου για την ψήφιση του προϋπολογισμού του 2026 ανέδειξε, για ακόμη μία φορά, τις σοβαρές πολιτικές και θεσμικές ανεπάρκειες της Περιφερειακής Αρχής, αλλά και την υποβάθμιση του θεσμού βάσει της νέας νομοθεσίας για την κατάρτιση του. Ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε δεν έχει κανένα απολύτως αναπτυξιακό χαρακτήρα. Πρόκειται για έναν αμιγώς διαχειριστικό προϋπολογισμό, χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό, χωρίς όραμα και χωρίς την ένταξη νέων μεγάλων έργων που να απαντούν στις πραγματικές ανάγκες της Πελοποννήσου.
Ιδιαίτερα προβληματικός είναι ο νέος τρόπος κατάρτισης και εκτέλεσης του προϋπολογισμού, με την μετατροπή των ΚΑΕ (Κωδικοί Αριθμοί Εσόδων/Εξόδων) σε ΑΛΕ (Αναλυτικοί Λογαριασμοί Εσόδων/Εξόδων). Η επιλογή αυτή οδηγεί σε περαιτέρω υποβάθμιση του ρόλου της αιρετής Περιφέρειας και του περιφερειακού συμβουλίου, καθώς δίνεται πλέον η δυνατότητα μετακίνησης κονδυλίων από κωδικό σε κωδικό χωρίς προηγούμενη ενημέρωση, χωρίς συζήτηση και χωρίς την έγκριση των συλλογικών οργάνων για τις απαραίτητες αναμορφώσεις. Το Περιφερειακό Συμβούλιο μετατρέπεται σε θεατή, αφού ενημερώνεται εκ των υστέρων στο τέλος του οικονομικού έτους, γεγονός που πλήττει ευθέως τη διαφάνεια και τον δημοκρατικό έλεγχο.
Την ίδια στιγμή η Περιφερειακή Αρχή με λογιστικές αλχημείες και επικοινωνιακά τεχνάσματα, επιχειρεί να παρουσιάσει τον προϋπολογισμό του 2026 ως τον “μεγαλύτερο που είχε ποτέ η Περιφέρεια”! Την ίδια ώρα δηλαδή που οι Πελοποννήσιοι πολίτες υποφέρουν και ζουν σε καθεστώς ανασφάλειας με την ακρίβεια και την ανεργία να καλπάζουν, ο κ. Πτωχός πανηγυρίζει γιατί οι αριθμοί “ευημερούν”! Αποσιωπά την πραγματικότητα, ότι δηλαδή στον προϋπολογισμό δεν υπάρχει κανένα απολύτως κοινωνικό πρόσημο, καμία πρόβλεψη για τον Πρωτογενή Τομέα και κυρίως πως παραμένουν περίπου 60.000.000 ευρώ ταμειακά διαθέσιμα, γεγονός που αποδεικνύει τις σοβαρές καθυστερήσεις στην υλοποίηση των έργων του προηγούμενου έτους και τη χαμηλή απορροφητικότητα των διαθέσιμων πόρων.
Η Περιφερειακή Αρχή του κ. Πτωχού συνεχίζει να λειτουργεί ως μακρύ χέρι της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, αντιγράφοντας μάλιστα την εικονική πραγματικότητα, τον λαϊκισμό και τον εμπαιγμό της “παρέας του Μαξίμου” απέναντι στον ελληνικό λαό».
Μάκαρης: «Η Πελοπόννησος αξίζει περισσότερα»
Δριμεία κριτική σε μία σειρά από πτυχές του προϋπολογισμού ασκεί και η παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» τού Μανώλη Μάκαρη, που υποστηρίζει ότι το δημοσιονομικό πλάνο δεν αντιμετωπίζει κρίσιμα ζητήματα, σε Πρωτογενή Τομέα, έργα υποδομής, υγεία, ενέργεια, διαχείριση απορριμμάτων κ.α..
Όπως επισημαίνεται, στην Πελοπόννησο «κυριαρχεί ανασφάλεια στην πρωτογενή παραγωγή, στα έργα, στην ύπαιθρο, στην πολιτική προστασία, στην υγεία και στην καθημερινότητα», ενώ η Περιφερειακή Αρχή «λειτουργεί περισσότερο ως τοποτηρητής της κυβερνητικής πολιτικής, παρά ως υπερασπιστής των συμφερόντων των πολιτών».
Ειδικότερα για τον Πρωτογενή Τομέα, η παράταξη αναφέρει ότι η Περιφέρεια «επιλέγει να εφαρμόσει ξανά το ίδιο αποτυχημένο μοντέλο δακοκτονίας», οδηγώντας σε απώλειες παραγωγής και εισοδήματος, ενώ η αγορά «έδειξε την αλήθεια», με χαμηλή εμπορική κίνηση λόγω έλλειψης ρευστότητας στους παραγωγούς. Η κτηνοτροφία «στενάζει από τον καταρροϊκό πυρετό με ανεπαρκή στήριξη και χωρίς σχέδιο πρόληψης». Τα μεγάλα αρδευτικά έργα, όπως Ασωπός, Κελεφίνα, Φιλιατρινό, λίμνη Τάκα και Ανάβαλος, παραμένουν ανολοκλήρωτα, παρότι «αποτελούν προϋπόθεση επιβίωσης για τη γεωργία στην κλιματική κρίση».
Στην υγεία, αντί για ουσιαστική ενίσχυση του έμψυχου δυναμικού, «είδαμε μετακινήσεις γιατρών από την μία υγειονομική μονάδα στην άλλη», ενώ το Ταμείο Ανάκαμψης δεν αξιοποιήθηκε για την αναβάθμιση Κέντρων Υγείας. Στα έργα και τις υποδομές, καταγράφεται «αμέτρητος κατάλογος έργων που δεν τελειώνουν, έργων που παρατείνονται και έργων που ξαναπληρώνονται», όπως η παράκαμψη Πεταλιδίου, η σήραγγα υπό κατασκευή και οι δρόμοι Γαργαλιάνοι–Φιλιατρά και Μεσσήνη–Έυα–Λάμπαινα, που παραμένουν σε εκκρεμότητα λόγω απαλλοτριώσεων.
Στα αντιπλημμυρικά έργα επισημαίνεται ότι «η πρόληψη πρέπει να γίνεται πριν την καταιγίδα – όχι εκ των υστέρων με δικαιολογίες», ενώ στον τομέα της ενέργειας υπάρχει «ανεξέλεγκτη επέλαση βιομηχανικών αιολικών εγκαταστάσεων χωρίς χωροταξικό σχεδιασμό», με καθυστέρηση στην ανάπτυξη ενεργειακών κοινοτήτων και ανενεργό το πρόγραμμα “Απόλλων». Στον πολιτισμό δεν υπάρχει μακροπρόθεσμο σχέδιο, με αποσπασματικές χρηματοδοτήσεις και χωρίς την ένταξη της Αρχαίας Μεσσήνης στην UNESCO, παρά τη δημόσια εισήγηση της παράταξης.
Στις μεταφορές, το τρένο παραμένει ανεκμετάλλευτο και η μεταφορά μαθητών παρουσιάζει καθυστερήσεις και κενά δρομολογίων. Στα απορρίμματα, η Περιφέρεια συνεχίζει σε «ακριβό μοντέλο σύμμεικτης διαχείρισης», ενώ επενδύει σε «επικοινωνιακά σπιτάκια ανακύκλωσης» και πολυδάπανα προγράμματα. Η παράταξη τονίζει ότι «η εικόνα προηγείται της ουσίας», με πάνω από 1.000.000 ευρώ να προβλέπονται μόνο για επικοινωνία και διαφήμιση.
Καταληκτικά, υπογραμμίζεται ότι «το μείζον πολιτικό ζήτημα είναι ότι η Περιφέρεια δεν υπερασπίστηκε την κοινωνία απέναντι στις κυβερνητικές επιλογές» και ότι «αυτό που λείπει είναι σχέδιο, ταχύτητα, λογοδοσία, διεκδίκηση και πολιτική βούληση», αφήνοντας ανεκμετάλλευτο το φυσικό, παραγωγικό και πολιτιστικό δυναμικό της Πελοποννήσου.
