Σαράντα πέντε χρόνια συμπληρώνονται, αυτές τις ημέρες, από τότε που ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευστάθιος ανέλαβε την πνευματική ηγεσία της τοπικής Εκκλησίας, διάγοντας μια διαδρομή ευλογημένης αρχιερατείας. Ο Ιεράρχης εξελέγη στην κεφαλή της τοπικής Εκκλησίας στις 28 Αυγούστου 1980, χειροτονήθηκε στις 31 Αυγούστου κι ενθρονίσθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους.
Από το 1980 έως και σήμερα, η ζωή του και το έργο του αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη για τον τόπο και τον λαό του. Με ταπείνωση και πατρική στοργή, ακλόνητη πίστη και θυσιαστικό φρόνημα, ο σεπτός Ποιμενάρχης δεν έπαυσε στιγμή να εργάζεται για την Εκκλησία και τον άνθρωπο, χαράσσοντας μια πορεία γεμάτη φως και καρποφορία.
Η απαρχή μιας ζωής αφιερωμένης στον Θεό
Η αφετηρία αυτής της πορείας βρίσκεται στη Βαλύρα Μεσσηνίας, όπου το 1940 γεννήθηκε ο Κωνσταντίνος Σπηλιώτης, τρίτο από τα πέντε παιδιά μιας απλής, αλλά ευσεβούς οικογένειας του Αθανασίου και της Παναγιώτας Σπηλιώτη. Από νωρίς έδειξε την κλίση του προς την Εκκλησία και, αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1963, ακολούθησε τον μοναχικό βίο. Το 1964 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Βουλκάνου και χειροτονήθηκε διάκονος από τον μακαριστό Μητροπολίτη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ευστάθιο, του οποίου και έλαβε το όνομα. Η πορεία του ως ιεροκήρυκα και καθηγητή στη Μεσσηνία και κατόπιν στη Γορτυνία, όπου υπηρέτησε επί 11 συναπτά έτη, υπήρξε γεμάτη πνευματική καρποφορία και αφοσίωση στον λόγο του Θεού.
Η εκλογή στον Αρχιερατικό θρόνο
Το 1977 μετακλήθηκε στη Μητρόπολη Μεσσηνίας από τον αοίδιμο Μητροπολίτη Χρυσόστομο και διακόνησε ως πρωτοσύγκελλος και Ηγούμενος της ΙΜ Βουλκάνου. Τρία χρόνια αργότερα, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος τον εξέλεξε Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης. Στις 31 Αυγούστου 1980 χειροτονήθηκε Επίσκοπος και στις 28 Σεπτεμβρίου ενθρονίστηκε στη Σπάρτη, ξεκινώντας μια αρχιερατεία που έμελε να μείνει ιστορική για την Εκκλησία και την κοινωνία.
Πλούσιο πνευματικό, κοινωνικό
και πολιτιστικό έργο
Κατά τη μακρά διακονία του, ο σεβασμιώτατος υπήρξε πρότυπο πνευματικού πατέρα. Δημιούργησε ιδρύματα φιλανθρωπίας και πρόνοιας, στήριξε αδύναμους και πονεμένους, αγκάλιασε νέους και οικογένειες, ενώ παράλληλα ενίσχυσε τα γράμματα, την παιδεία, τη μουσική και την τέχνη, με πρωτοβουλίες που ανέδειξαν την πολιτιστική παράδοση της Λακωνίας. Το έργο του αναγνωρίστηκε με μετάλλια και διακρίσεις, αλλά κυρίως με την ανεπιτήδευτη και αληθινή αγάπη του λαού του, που αποτελεί την πιο ουσιαστική ανταμοιβή και αναγνώριση.
Μεταξύ άλλων, το 2006 αναγορεύθηκε επίτιμος Διδάκτωρ της Σχολής Επιστημών Ανθρώπινης Κίνησης και Ποιότητας Ζωής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και το 2019 επίτιμος Διδάκτωρ του Τμήματος Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς.
Οι πιο πρόσφατοι σταθμοί
Τα τελευταία χρόνια της αρχιερατείας του κ. Ευσταθίου, έχουν συνοδευθεί από εξελίξεις, εξίσου γόνιμες και καταλυτικές. Από τα ορόσημα αυτά είναι, ότι με ιδιαίτερη συγκίνηση, ο Μητροπολίτης βίωσε την αγιοκατάταξη του Οσίου Ανανία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, κατόπιν δικής του πρωτοβουλίας κι ενεργειών, ενώ συναφώς κίνησε τις διαδικασίες για την ανέγερση Ιερού Ναού αφιερωμένου στη μνήμη τού Αγίου, χάρη και σε πολύτιμες δωρεές των Λακώνων της διασποράς, που κοσμεί πλέον τον περιβάλλοντα χώρο του Διοικητηρίου Λακωνίας.
Με διορατικότητα και όραμα, με τη χρηματοδότηση του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, κατασκευάζονται οι νέες εγκαταστάσεις για τις Σχολές Βυζαντινής Μουσικής και Αγιογραφίας της Μητροπόλεως στον Άγιο Βασίλειο Σπάρτης.
Ιδιαίτερη σελίδα υπήρξε, σαφώς, και η αποδοχή πρόσκλησης που απηύθυνε ο Μητροπολίτης Ευστάθιος προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίου να επισκεφθεί τη Σπάρτη κατά την πανήγυρη του πολιούχου, Οσίου Νίκωνος του «Μετανοείτε», τον Νοέμβριο του 2024, γεγονός ιστορικό και τιμητικό που σκόρπισε πανορθόδοξη χαρά στην περιοχή.
Παράλληλα, μεριμνώντας για τους πάσχοντες συνανθρώπους μας, η Μητρόπολη υπό τη φροντίδα του σεβασμιωτάτου, επεκτείνει το Άσυλο Ανιάτων Σπάρτης -42 χρόνια μετά τη θεμελίωσή του- με νέα πτέρυγα, εξασφαλίζοντας καλύτερες συνθήκες φροντίδας για δεκάδες συνανθρώπους. Και τόσα πολλά ακόμα έχουν επιτελεσθεί υπό τη ποιμαντορία του σεπτού Ποιμενάρχη, που είναι αδύνατο να αποτυπωθούν στον περιορισμένο χώρο ενός άρθρου.
«Εις έτη πολλά»
Όλα τα παραπάνω και ακόμα περισσότερα που δεν μνημονεύονται στο παρόν δημοσίευμα, δεν είναι απλώς έργα, αλλά καρποί πνευματικού μόχθου και αγάπης, που καταδεικνύουν ότι η Εκκλησία δεν είναι μόνο χώρος λατρείας, αλλά και κιβωτός ελπίδας, αγκαλιά αλληλεγγύης και πηγή ζωής. Αρκεί να την καθοδηγεί ο κατάλληλος ποιμένας και ο τόπος μας έχει αυτή τη μεγάλη ευλογία.
