Υπάρχουν στιγμές στον αθλητισμό που αξίζουν πολύ περισσότερο από κάθε βραβείο, μετάλλιο κι επίδοση. Στιγμές που η κούραση εξαφανίζεται και μένει μόνο η ατόφια, ανθρώπινη χαρά και το μεγαλείο ψυχής.
Στα ξημερώματα της Κυριακής (27/9), λίγο μετά τον τερματισμό της τιτάνιας δοκιμασίας του Σπάρταθλον, ο μεγάλος νικητής και νέος ρέκορντμαν, ο Ούγγρος Τάμας Μπόντις, πήγε να βρει τον θρυλικό Φώτη Ζησιμόπουλο στην ιατρική σκηνή. Ο Έλληνας πρωταθλητής, ξαπλωμένος με τον ορό στο χέρι για την αποκατάστασή του, δέχθηκε την πιο ζεστή επίσκεψη. Τυλιγμένος με την ισοθερμική κουβέρτα, ο Τάμας στέκεται πάνω από τον Φώτη χαμογελαστός και ευδιάθετος, υψώνοντας τα χέρια του για να σχηματίσει το σύμβολο της νίκης. Δίπλα του, ο πολυνίκης του Σπάρταθλον ανταποδίδει αμέσως με ένα πλατύ, πηγαίο χαμόγελο. Αλληλοσυγχαίρονται και συνομιλούν για λίγο σε φιλικό κλίμα. Καταπονημένοι και οι δύο από την υπερπροσπάθεια, αλλά πιστοί στο πνεύμα του «ευ αγωνίζεσθαι», μας χάρισαν από τις πιο «δυνατές» εικόνες της φετινής διοργάνωσης. Ο Μπόντις, λίγο αφότου κατέρριψε το ρεκόρ αγώνα, έσπευσε να συναντήσει τον άνθρωπο που τον «ώθησε» στα όρια του.
Μια σπάνια αμοιβαία υπόκλιση, όπου η προσπάθεια του ενός μεγεθύνει και αναδεικνύει το κατόρθωμα του άλλου. Δύο γίγαντες της θέλησης και της αντοχής, μια κοινή ψυχή. Στη Σπάρτη που δεν είχε χαράξει, εκείνα τα χαμόγελα «φώτισαν» τη νύχτα, αποδεικνύοντας πως το πολυτιμότερο «ξημέρωμα» γεννιέται πάντα μέσα από την καρδιά, τη συναδελφοσύνη και τον αλληλοσεβασμό. Στο τέλος της διαδρομής, τα ρεκόρ γράφονται στην άσφαλτο και τα μονοπάτια, αλλά οι αληθινοί θρύλοι σφυρηλατούνται με τους «προβολείς» σβηστούς…
