του Παναγιώτη Τζουνάκου
Το όνομα αυτό έχει ταυτιστεί με την προδοσία κατά τη μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος ο Εφιάλτης υπέδειξε στον Ξέρξη την κρυφή διάβαση, που κατέληγε στα νώτα των Λακεδαιμονίων, οι οποίοι με αρχηγό τον βασιλιά της Σπάρτης Λεωνίδα αμύνονταν στο στενό των Θερμοπυλών. Ήταν Έλληνας της περιοχής και οδήγησε ο ίδιος τους Πέρσες μέσα από το μυστικό πέρασμα της Ανοπαίας Ατραπού του Καλλίδρομου όρους, που γνώριζαν μόνο οι ντόπιοι. Ο στρατός των Περσών περικύκλωσε τους πολύ λιγότερους σε αριθμό αμυνόμενους. Οι Πέρσες επικράτησαν, παρά την αυτοθυσία των μαχητών του Λεωνίδα. Το άγαλμα του Λεωνίδα και το επιτύμβιο επίγραμμα του Σιμωνίδη του Κείου «Ὦ ξεῖν', ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα, τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι», δεσπόζουν στο μνημείο των πεσόντων.
Ήταν 2 Σεπτεμβρίου 1984, όταν ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου έδινε την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου στη «Ρέμβη», την επόμενη ημέρα από τα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Την προηγούμενη ημέρα 1/9/1984 είχε εκλεγεί στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, από την κοινοβουλευτική της ομάδα ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου χαρακτήρισε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ως τον «Εφιάλτη της Δημοκρατίας». Με τη φράση αυτή, ο Ανδρέας Παπανδρέου επανέφερε στο προσκήνιο τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στα γεγονότα της 15ης Ιουλίου 1965, «Ιουλιανά», που οδήγησαν στην ανατροπή της κυβέρνησης της Ένωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, στην οποία ήταν υπουργός Οικονομικών. Μετά από 2 μήνες συμμετείχε στην κυβέρνηση των Αποστατών, όπου ανέλαβε υπουργός Συντονισμού και προσωρινά Οικονομικών. Δηλαδή, ο Α.Π. θεώρησε την κίνηση αυτή του Κ.Μ. προδοτική απέναντι στο κόμμα του, η οποία δημιούργησε τις προϋποθέσεις και έστρωσε το δρόμο για τη χούντα της 21ης Απριλίου 1967.
Σήμερα, ο Εφιάλτης για το Μαξίμου και τη ΝΔ λέγεται Αντώνης Σαμαράς. Είναι πρώην πρωθυπουργός, με μεγάλη διεισδυτικότητα στους ψηφοφόρους της ΝΔ, είτε γιατί δεν ικανοποιήθηκαν οι φιλοδοξίες τους, είτε γιατί βλέπουν την πτώση της κυβέρνησης και θέλουν να σώσουν τους εαυτούς τους την τελευταία στιγμή. Το επικείμενο κόμμα Σαμαρά τρομάζει τους επιτελείς, οι οποίοι αντιλαμβάνονται το μέγεθος της επιρροής του, μετά και από την απήχηση του πολιτικού εγχειρήματος, που επιβεβαιώνεται από τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις.
PRORATA: Θα ψήφιζε σίγουρα ή μάλλον το κόμμα Σαμαρά το 9%, ενώ δεν αποκλείει ένα τέτοιο ενδεχόμενο το 15%.
Pulse: Το 40% των ψηφοφόρων της ΝΔ στις εκλογές του 2023 μπορεί να κατευθυνθεί προς το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού.
MRB: Το 16,8% θα ψήφιζε σίγουρα ή μάλλον σίγουρα το κόμμα Σαμαρά.
MARC: Το 12,1% θα ψήφιζε σίγουρα ή μάλλον σίγουρα το κόμμα Σαμαρά.
Και ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και άλλα κυβερνητικά στελέχη καταφέρονται με ακραίες εκφράσεις εναντίον του π. πρωθυπουργού ο Κ. Μητσοτάκης αποφεύγει να συνεχίσει σε επιθετικό τόνο, απαντώντας σε σχετική ερώτηση: «Ό,τι ήταν να πω το είπα, να με ξαναρωτήσετε αν κάνει κόμμα». Και επειδή βλέπει κάποιας μορφής σχέση του Α.Σ. με τον Κώστα Καραμανλή, μίλησε για καλή σχέση του ιδίου με τον Κ.Κ. και είπε πως τον θεωρεί ότι «είναι ταυτισμένος με τη ΝΔ». Προσπαθεί δηλαδή να μην αφήνει περιθώρια ερμηνείας, ότι ο Κ.Κ. αντιστρατεύεται τη ΝΔ και ότι στηρίζει έστω και υπογείως το εγχείρημα Σαμαρά.
Ο Σαμαράς απειλεί τον Μητσοτάκη από μέσα. Εξάλλου «τα κάστρα πέφτουν από μέσα» είναι μια γνωστή λαϊκή ρήση που σημαίνει ότι οι μεγαλύτερες καταστροφές ή αποτυχίες προέρχονται από διαφωνίες, εσωτερική φθορά, ή προδοσία. Γιατί μπορεί να βάλλει τέλος στην πολιτική του διαδρομή, τα έργα και τις ημέρες του ιδίου και των αυλικών συνενόχων του. Τώρα η σφαίρα αναμένεται να πλήξει καίρια τον αρχηγό, αφού δεν υπάρχει ο ανιψιός για να τον προστατεύσει. Άλλωστε ο Σ. είναι η Δεξιά της Δεξιάς, που μίλησε για «παρένθεση της Αριστεράς» το 2015 και ο πρωθυπουργός που αρνήθηκε να παραδώσει δημοκρατικά το Μαξίμου στον Τσίπρα. Ήταν και είναι ο εκπρόσωπος μιας βαθιάς συντηρητικής αντίληψης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και όχι μόνο.
Ο δεξιός που θα ψηφίσει το κυοφορούμενο κόμμα Σαμαρά δεν αισθάνεται ότι έχει απομακρυνθεί από τη ΝΔ. Ίσως μάλιστα να νιώθει ότι είναι πιο πιστός στις αρχές του από τη ΝΔ του Μητσοτάκη, που είναι γεμάτη από Πασόκους, πολλοί εκ των οποίων είναι διορισμένοι σε καίριες κυβερνητικές θέσεις, υπουργεία, γραμματείες κ.λπ. Θεωρεί ότι βρίσκεται πιο κοντά στις παραδοσιακές απόψεις της παράταξης, τις οποίες με την κίνηση αυτή υπερασπίζεται πραγματικά.
Ασφαλώς η μία νάρκη που έχει μπροστά της και πρέπει να ξεπεράσει ανώδυνα, ή με το μικρότερο κόστος η κυβέρνηση και η ΝΔ είναι ο Α. Σαμαράς και η άλλη, η επερχόμενη βαρυχειμωνιά της οικονομίας. Οι υποσχέσεις για το αύριο είναι πολύ μικρές, μέχρι αναιμικές, μετά και από την υποβάθμιση της ζωής τα τελευταία χρόνια, με τη σταθερότητα που ευαγγελίζονται και την οποία μπορεί να προσφέρει μόνο η ΝΔ. Γιατί διαφορετικά οι Τούρκοι θα επέμβουν, με τα λεγόμενα του προερχόμενου από το ΠΑΣΟΚ για τα μπάζα υπουργού Δικαιοσύνης. Οι διχογνωμίες και οι αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της ΝΔ, αλλά και της κυβέρνησης, «καβαλημένα καλάμια», «μύτες ψηλά» κ.λπ., με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να αυτονομείται με την περικοπή και του χρονικού περιορισμού του επιδόματος ανεργίας, πυκνώνουν, σε σημείο που η όποια επιχείρηση μαζέματος τις κάνει χειρότερες.
Φαίνεται ότι: «…πολλοί προβλέπουν πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κι οι Μήδοι επιτέλους θα διαβούνε» («Θερμοπύλες», Κ. Καβάφης).
