Στο Λονδίνο, η απόδοση του 30ετούς ομολόγου αυξήθηκε κατά έξι μονάδες βάσης, φθάνοντας στο 6,01%, στο υψηλότερο επίπεδο από τον Μάρτιο του 1998.

Η Βρετανία γίνεται έτσι η πρώτη χώρα του G7 που βλέπει το κόστος δανεισμού της σε τόσο μακρινή διάρκεια να περνά το 6% μετά το 2012. Η προηγούμενη ήταν η Ιταλία το 2012, για άλλους όμως λόγους που η ίδια η ΕΕ τους διόρθωσε.

Όμως και το αμερικανικό κρατικό ομόλογο 10ετους διάρκειας είδε την απόδοσή του να εκτινάσσεται στο 5,33%, πιο υψηλό από το 2002.

Ο Μπέρναμ είπε αυτή την εβδομάδα κάτι που δύσκολα θα έλεγε Βρετανός πρωθυπουργός: έβαλε ανοιχτά στο τραπέζι όλες τις επιλογές για τη μελλοντική σχέση της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, λέγοντας ότι «το Brexit μάς έκανε περισσότερο κακό παρά καλό».

Τόσο στη Βρετανία όσο και στις ΗΠΑ, όμως, υπάρχει ένοχος και είναι ο λαϊκισμός. Στη Βρετανία με μπαράζ ψεμάτων έφεραν την αποχώρηση από την ΕΕ, μ’ έναν καταστροφικό απολογισμό.

Δεν υπάρχουν κονδύλια ευρωπαϊκά, η οικονομική συνεργασία με την ΕΕ είναι πια κοστοβόρα, οι μετανάστες αυξήθηκαν, η απομόνωση μεγαλώνει την κοινωνική και οικονομική κρίση. Η Βρετανία έχει αλλάξει εφτά πρωθυπουργούς σε ελάχιστο διάστημα, αλλά λύση δεν βρίσκει.

Στις ΗΠΑ, ο παλαβός Τραμπ έχει φέρει ακρίβεια παντού, έχει στερήσει από την κοινωνία του βασικά προϊόντα με τους δασμούς και στην αντλία οι Αμερικανοί δεν πιστεύουν τις τιμές που βλέπουν.

Μην μπερδευτείτε, όμως. Οι λαϊκιστές είναι πάντοτε παρόντες και οι πολίτες που τους πιστεύουν επίσης.