Αφού μιλάμε για το περιβάλλον, θα πρέπει να θυμηθούμε την κατακρεούργηση του ρυμοτομικού σχεδίου Σπάρτης και τη βάναυση καταπάτηση και οικοπεδοποίηση δημοτικών εκτάσεων των παρόχθιων περιοχών της Μαγουλίτσας (και όχι μόνον της Μαγουλίτσας!).
Αλλά, αυτό είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της αδιαφορίας του δήμου και πολύ φοβάμαι της συναλλαγής (;) μεταξύ κάποιων που προετοιμάζουν στον ιστορικό χείμαρρο την τύχη του… Κηφισού!
Ας μάθουμε, λοιπόν, ότι το οικοδομικό σχέδιο της πόλεως, που συντάχθηκε, εγκρίθηκε και ισχύει από το 1834 (!) τελειώνει και περικλείεται από την περιμετρική λεωφόρο! Μία μεγάλη λεωφόρο που δίνει διέξοδο σε όλους τους δρόμους της πόλης, που της επιτρέπει να «αναπνέει» από και προς όλες τις διευθύνσεις του ορίζοντα!
Θα τονίσω ότι οι δήμαρχοι και οι σύμβουλοι (πολλοί εξ αυτών τουλάχιστον) όχι μόνον δεν έχουν γνώση και γνώμη επί του ιστορικού της υποθέσεως, έχουν ακόμη άγνοια του νομικού πλαισίου που τη διακατέχει και, πολύ φοβάμαι, δεν ενδιαφέρονται ούτε να μάθουν...
Ως κανόνα, λοιπόν, θα πρέπει στη σκέψη μας να λαμβάνουμε υπόψη μας ότι η περιμετρική λεωφόρος είναι το τελευταίο τμήμα του σχεδίου της πόλεως, πέραν της οποίας ισχύουν άλλοι όροι ιδιοκτησίας και δόμησης!
Ότι εκτός (πέραν) της περιμετρικής, προκειμένου ο δήμος ν’ ανοίξει κάποιο δρόμο, θα πρέπει να συνταθεί πράξης αναλογισμού και ν’ αποζημιωθεί ο ιδιοκτήτης του χώρου.
Αυτό όμως, δεν ισχύει για χώρους που ευρίσκονται επί της περιμετρικής! Γιατί επί της περιμετρικής, δεν υπάρχουν ιδιωτικές ιδιοκτησίες, γιατί οι όποιοι επίδοξοι «ιδιοκτήτες» είναι απλώς καταπατητές! Γιατί, όταν αγοράζεις ένα χωράφι μέσα από το οποίο περνά δρόμος, δεν αγοράζεις και τον δρόμο, γιατί το σχέδιο της πόλεως, προϋπάρχει! Και αντί να πεις και «ευχαριστώ» που επί δεκάδες χρόνια ο δήμος σού επέτρεπε να το εκμεταλλεύεσαι σαν αγρόκτημα, θέλεις τώρα να καταχραστείς την περιουσία του και ζητάς, μάλιστα, ν’ αποζημιωθείς με οικοπεδική αξία!
Μάλιστα, ειδικότερα επί της περιμετρικής στη Μαγουλίτσα, οι όποιοι επίδοξοι «ιδιοκτήτες» δεν έχουν ιδιοκτησία, αφού όλα τα τοπογραφικά σχέδια των παρακείμενων ιδιοκτησιών, αποτυπώνουν ότι ο χείμαρρος είχε τέτοια έκταση πλάτους, που είχε εισέλθει ακόμη και εντός του οικοδομικού τετραγώνου! Και, ασφαλώς, κάλυπτε όλο το πλάτος της περιμετρικής, μη επιτρέποντας ούτε τη σκέψη ιδιοκτησίας, αφού ο χώρος ήταν γεμάτος ποταμόπετρες, λιγιές και καλαμιές, αλάνα για τον «πόλεμο» των παιδιών και καταφύγιο για τα ζευγαράκια...
Ίσως κάποιοι που γνωρίζουν να αισθάνονται ντροπή που επί 50 χρόνια δεν έχει συνδεθεί η περιμετρική (από τα γυμνάσια) μέχρι τη Λεωνίδου.
Γι’ αυτό, θα καταγράψω εδώ όλο το ιστορικό, όπως το έζησα, το θυμάμαι και καλά το γνώρισα στην εποχή του, ώστε ο αναγνώστης να έχει πλήρη εικόνα, για να μπορεί να διαμορφώσει άποψη για την πόλη μας και την τύχη των παιδιών μας...
(συνεχίζεται)
