Θέλω να θυμηθούμε, εμείς οι παλαιότεροι, για να μαθαίνουν και οι νέοι, ότι πριν 50-70 χρόνια, όλη η κοιλάδα της Λακεδαίμονος ήταν δενδρόφυτη, με τεράστια δένδρα, πεύκα και καρυδιές και κερασιές και πολλά οπωροφόρα δένδρα, κοσμούσαν τα αγροκτήματα!
Υπήρχαν διάσπαρτοι ελαιώνες και συκοπερίβολα και μποστάνια και αμπέλια και λίγα κτήματα με πορτοκαλιές… Και, κυρίως, τεράστια ποικιλία δένδρων και θάμνων, γήπεδα και βοσκότοποι που δημιουργούσαν απίστευτη ποικιλία στο τοπίο.
Οι παρόχθιες περιοχές του Ευρώτα και των χειμάρρων του, σε πλάτος εκατοντάδων μέτρων, ήταν δασωμένες! Πλατάνια και ιτιές και λεύκες και ευκάλυπτοι, μουριές και αμυγδαλιές και καρυδιές και νησίδες με καλαμιές και λιγιές και βάτα και κάθε είδους θάμνοι με εκατοντάδες αυτοφυή δένδρα από την Πελλάνα μέχρι τον Βρονταμά και τη Σκάλα, διαμόρφωναν ιδιαίτερες κλιματικές συνθήκες σε όλη την περιοχή, διατηρώντας ένα ήπιο κλίμα χειμώνα, καλοκαίρι με επάρκεια του υδάτινου στοιχείου.
Για να πάρουμε μια ιδέα μόνον της ευρύτερης περιοχής του Ευρώτα, ας σταθούμε για λίγο στην παλαιά «πλαζ Ματάλα», το σημερινό κολυμβητήριο, για να θαυμάσουμε τα αιωνόβια πλατάνια που έμειναν εκεί για να κοσμούν την περιοχή! Ας φαντασθούμε ένα ανάλογο τοπίο σε όλο τον Ευρώτα και τους χείμαρρους του!
Η πλούσια χλωρίδα συγκρατούσε την αναλόγως πλούσια πανίδα. Σήμερα ούτε τα χελιδόνια δεν βρίσκουν λάσπη για τις φωλιές τους...
Απ’ όλα αυτά τι έχει απομείνει; Οι μονοκαλλιέργειες που έγιναν χωρίς προγραμματισμό και προστασία της φύσης, κατέστρεψαν την ποικιλία πτηνών, εντόμων και μικρών ζώων που ζούσαν στην περιοχή... Οι λαγοί, οι πάπιες, οι πέρδικες ήταν τα αγαπημένα θηράματα των τότε -πολλών- κυνηγών. Και οι τσίχλες και τα ορτύκια πολλαπλασιάζονταν! Σήμερα, δεν βρίσκεις ούτε χελώνα...
Τόσα χρόνια τώρα, ποιος κοίταξε λίγο μπροστά; Ποιος άκουσε τους ευαίσθητους Οικολογικούς και Περιβαλλοντικούς Συλλόγους όταν έγκαιρα προειδοποιούσαν για την επερχόμενη καταστροφή;
Και ο δήμος; (Αναφέρομαι αποκλειστικά στον δήμο, γιατί αυτός είναι ο «άρχοντας» του τόπου. Αποφασίζει για τα πάντα! Και για όσα δεν έχει την αρμοδιότητα πρέπει να εισηγείται αρμοδίως και να επιμένει και να διεκδικεί!)
Αντί να δει την ουσία του προβλήματος έκανε, λέει, «παρεμβάσεις ψυχαγωγικού χαρακτήρα»! Άλλοτε κατασκευάζοντας χώρους τένις και μπάσκετ, άλλοτε στήνοντας ψησταριές και κάποια φορά σκέφθηκε να κατασκευάσει «πίστα μότο κρος» στην κοίτη του ιστορικού Ευρώτα, δίπλα σε υψίστης σημασίας αρχαιολογικούς χώρους...
Όλα αυτά σήμερα, αποτελούν ερείπια μνημείων διασπάθισης ή τουλάχιστον ασέβειας προς το δημόσιο χρήμα.
Και όσες, βεβαίως, υποσχέσεις δίνονται κατά καιρούς για «αναβάθμιση», για «περιβαλλοντική αποκατάσταση», για «αξιοποίηση» του ιστορικού ποταμού και της ευρύτερης περιοχής, μόνον κλαυσίγελο προκαλούν στους πολίτες!
Γιατί οι όποιες, κατά καιρούς, καλές προθέσεις γελοιοποιήθηκαν! Γιατί γνωρίζουν πως δεν υπάρχει συγκροτημένος προγραμματισμός. Γιατί χάθηκε η αξιοπιστία των αρχόντων. Γιατί οι αρχόμενοι πλέον ενδιαφέρονται μόνον για την υπαρξιακή τους κατάσταση και δεν συγκινούνται από υποσχέσεις. Γιατί η βαρύτατη ασθένεια της αναλγησίας του κράτους, μόλυνε και την κοινωνία που σταδιακά διαλύεται...
(συνεχίζεται)
