Για φαντασθείτε ένα τέτοιο έργο, πόσο θα εξυπηρετούσε τον τουρισμό και πόσο θα άλλαζε την όψη του κέντρου της πόλης.

Ίσως τώρα μου πεις, αναγνώστη, γιατί τα γράφεις όλα αυτά; Για να μάθουν -κυρίως- οι νέοι μας και να προφυλαχθούν από τα δικά μας λάθη! Και με αυτά που θ’ ακολουθήσουν, ας γίνουν παρακαταθήκη για τους επερχομένους ιδεολόγους, τους… αιθεροβάμονες και τους… γραφικούς (πολύ φοβάμαι…).

Ας συνεχίσουμε όμως… Τόσα χρόνια τι κάναμε για να πιέσουμε αρμοδίους, ώστε να ξεκινήσουν και να ενταθούν κάποτε, σ’ αυτή τη δύσμοιρη Λακωνία, οι ανασκαφές για την εύρεση σημαντικών μνημείων της αρχαιότητας; Αφού έχουν εντοπισθεί και είναι γνωστές οι συγκεκριμένες θέσεις; Τι θα γίνει με την Σπάρτη του Μενελάου και της Ελένης; Υπάρχει ή όχι ενδιαφέρον από διεθνή πανεπιστήμια; Τι περιμένουμε; Να κάνουν έναρξη εργασιών οι… αρχαιοκάπηλοι;

Πότε δείξαμε την αγωνία μας, το ενδιαφέρον μας, τη διάθεσή μας, τη συμμετοχή μας έστω, για την αναστήλωση των αρχαίων μνημείων μας; Να σηκώσουμε, επιτέλους, εκείνες τις… ξαπλωμένες κολώνες που βρίσκονται στην άκρη του αρχαιολογικού χώρου; Είναι, άραγε, αρκετή η πρωτοβουλία Βαρβιτσιώτη, Μπένου, Κανελλοπούλου για το αρχαίο θέατρο; Με αυτό το ρυθμό νομίζουμε πως θ’ αναστηλώσουμε και θ’ αξιοποιήσουμε το ιστορικό αλλά πληγωμένο όνομα της πόλεως; Πότε θ’ αναπληρώσουμε τον χαμένο χρόνο και πότε θα φέρουμε στο φως και πότε θα προβάλουμε τα ψήγματα έστω του προϊστορικού πολιτισμού μας;

Πότε ζητήσαμε την επιστροφή των δεκάδων αγαλμάτων και εκατοντάδων σημαντικών ευρημάτων της αρχαιολογικής σκαπάνης που επί δεκαετίες τα «καθαρίζουν» στην Αθήνα οι ειδικοί, ώστε να ενισχυθεί το περιεχόμενο του μουσείου αλλά και το ενδιαφέρον, η επισκεψιμότητα που έχει πέσει στο πέντε τοις εκατό σε σύγκριση με τον Μυστρά!

Και κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον! Ανησυχήσαμε ποτέ, ενδιαφερθήκαμε μήπως, να μάθουμε αν υπάρχουν τα χιλιάδες μικρά ή μεγάλα ευρήματα των ανασκαφών από τη σύσταση της Νέας Σπάρτης;

Ποιος άρχοντας τολμά να συστήσει επιτροπή υπό την προεδρία εκπροσώπου της δικαστικής εξουσίας για τον έλεγχο των, καταγεγραμμένων τουλάχιστον, ευρημάτων; Και ποιος πολίτης έχει τη διάθεση να συμπαρασταθεί σ’ αυτό το δημόσιο αίτημά μου; Γιατί έχω τους λόγους μου να εκφράζω τις αμφιβολίες μου! Δεν πρέπει να μάθουμε αν υπάρχουν; Μήπως έχουν κλαπεί; Δεν πρέπει ν’ αναζητηθούν οι κλέφτες και οι κλεπταποδόχοι; Δεν πρέπει, δήμαρχοι, σύμβουλοι και πολίτες να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε ιδιοκτήτες του τόπου μας; Ότι είμαστε αρμόδιοι και υπεύθυνοι και διαχειριστές και φύλακες της εθνικής μας περιουσίας; Πότε εκχωρήσαμε αυτά τα δικαιώματα στις όποιες υπηρεσίες και στους όποιους υπαλλήλους; Ποιον διατρέχει «κρύος ιδρώτας» στη σκέψη μόνον να μην υπάρχουν κάποιες από τις αποδείξεις του πολιτισμού μας; Και η δικαστική εξουσία δεν έχει την αρμοδιότητα και την υποχρέωση αυτεπαγγέλτως να διεξάγει έρευνα; Τόσο πολύ βρισκόμαστε εν υπνώσει;

Και -τέλος πάντων- πότε θα ξεσηκωθούμε να δώσουμε μια κλωτσιά, σ’ αυτό το ανίκανο και δυσκίνητο κράτος για να ξυπνήσει; Περιμένουμε μακαρίως τα δυσάρεστα νέα;

(συνεχίζεται)