Ας κάνουμε -λοιπόν- όσοι μπορούμε, σύγκριση του χθες και του σήμερα, με την Τρίπολη, το Άργος, το Ναύπλιο, την Κόρινθο, τον Πύργο!... Με το Γύθειο -ρε παιδιά- την Αρεόπολη, την Νεάπολη, τους Μολάους, την Μονεμβάσια!... Με τα Γρεβενά, τα Τρίκαλα, το Καρπενήσι, τα Καλάβρυτα, την Δημητσάνα, τέλος πάντων!...
Θα διαπιστώσουμε ότι όλες οι πόλεις και τα χωριά της πατρίδας μας, εκμεταλλεύθηκαν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου τους και αξιοποίησαν τα διαθέσιμα προγράμματα και τους πόρους της Ε.Ε., δημιουργώντας υποδομές, κινητοποιώντας τους πολίτες και προσελκύοντας νέες επενδύσεις!...
Εμείς; Τί κάναμε αυτά τα 50 χρόνια; Ούτε και τις ιδιωτικές πρωτοβουλίες και επενδύσεις δεν κατορθώσαμε να αξιοποιήσουμε!... (βλέπε «Σπάρταθλον» και άλλα ανάλογα).
Ακόμη δεν έχουμε ένα συγκεκριμένο, σε βάθος δεκαετίας τουλάχιστον, ολοκληρωμένο αναπτυξιακό σχεδιασμό!... Που να είναι αποδεκτός και σεβαστός από Αρχές και Πολίτες, αλλά που θα είναι ευέλικτος και ικανός να δεχθεί νέες παρεμβάσεις σε ετήσια βάση!...
Δυστυχώς, δεν καταφέραμε να αντιγράψουμε -έστω- ούτε την Μεσσήνη, ούτε την… Ζαχάρω!... Και δεν τολμώ να μιλήσω για την Καλαμάτα!
Γιατί πέραν από τις όποιες συγκυρίες, είναι κοινή διαπίστωση ότι οι γείτονες, λειτουργούν με την μεθοδικότητα και ευταξία ενός τεράστιου πολυεθνικού εμπορικού Ομίλου, ενώ εμείς με την ανοργανωσιά και ραθυμία ενός χωριάτικου περιπτέρου!
Παρά ταύτα, δεν μπορώ να αμφισβητήσω ότι έγιναν και πολλά που δεν πρέπει να μας διαφεύγουν… Όπως η ολοκλήρωση του αποχετευτικού δικτύου, η εύρυθμη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού λυμάτων, η διάνοιξη της Περιμετρικής και της Ορθίας Αρτέμιδος και άλλα σημαντικά…
Σημασία όμως έχουν αυτά που δεν έγιναν!... Και κυρίως, ορισμένα «περίεργα» που συνέβησαν!... Οι μανδρότοιχοι ας πούμε που έγιναν σε κάποια χωριά!... Που στοίχισαν σαν να χτίζεις τον Παρθενώνα!... Η χαρά του Αλβανού πετρομάστορα δηλαδή και η χαρά του Δημάρχου της περιοχής που σε συνδυασμό του… «τερπνού μετά του ωφελίμου» παρουσίαζε έργο στους ψηφοφόρους του, ενώ παράλληλα -είναι αλήθεια- διέσωζε και αναδείκνυε την παραδοσιακή όψη της περιοχής!...
Να σημειώσουμε, το «περίεργο» της αναγνώρισης ιδιοκτησίας επί της Περιμετρικής!... Πώς είναι δυνατόν να αναγνωρίζεις ιδιοκτησία, σε ένα χώρο που έχει χαρακτηρισθεί δρόμος, εκατοντάδες χρόνια πριν την πράξη της αγοραπωλησίας; Πώς μπορεί κάποιος να αγοράσει δρόμο και μάλιστα σαν… χωράφι;
Και το πιο περίεργο είναι, ότι για να ανοίξεις το δρόμο, αποφασίζεις να νοικιάσεις το χωράφι!!!... Και όταν ο «ιδιοκτήτης» ζητά αύξηση ενοικίου, …ξανακλείνεις το δρόμο!!!...
Να θυμίσω την άλλη «περίεργη» υπόθεση στον χώρο των τηλεοπτικών κεραιών στο δρόμο της Αναβρυτής; Που «περιέργως» χάθηκε Δημοτική και Εκκλησιαστική περιουσία πολλών στρεμμάτων; Όπου ο Δήμος από πολλών ετών, είχε εκδώσει άδεια εγκατάστασης κεραιών, αλλά κάποιος, κατάφερε να αναγνωρισθεί η έκταση σαν… βοσκοτόπι του;
(συνεχίζεται)
