Πάλι τα ίδια. Νέος διασυρμός του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου. Αυτή τη φορά ότι απέκρυψε εισοδήματα 3,2 εκατ. ευρώ. Δόθηκε η «πληροφορία» από τις περίφημες «αρμόδιες αρχές» και ξεκίνησε ένας δεύτερος γύρος καταστροφικής, για το πρόσωπό του, λασπολογίας. 

Είχε προηγηθεί, θυμίζω, το ασύστολο ψεύδος ότι είχε αναλάβει προγράμματα 73 εκατ. ευρώ. Αμέσως απεδείχθη ότι από τα 7 προγράμματα έγινε μόνο ένα και αυτό με άλλον διεκπεραιωτή. Η δε ΓΣΕΕ εδικαιούτο ένα μικρό ποσοστό για την ανάθεση. 

Η υπόθεση μου θύμισε και τον διασυρμό του Κοκλώνη, ανθρώπου της τηλεόρασης, που με τον ίδιο τρόπο κατηγορήθηκε ότι έχει αποκρύψει χρήματα, έχει εικονικές συναλλαγές και πολλά ακόμη και εμείς τον βλέπουμε κανονικά στο «Just the 2 of us». Στη φυλακή γίνονται τα γυρίσματα; 

Τώρα, ο Γιάννη Παναγόπουλος και πάλι διαψεύδει τα πάντα και καταφεύγει στη Δικαιοσύνη μιλώντας για μια ακόμη «στημένη υπόθεση». Δεν γνωρίζω την αλήθεια. Γνωρίζω όμως ότι: α) αν κάποιος έχει καταχραστεί τέτοια ποσά, συλλαμβάνεται με συνοπτικές διαδικασίες, πάει στον εισαγγελέα και αυτός διατάζει την προφυλάκισή του. Και β) δεν είναι δυνατόν να στέλνεται κάθε τόσο στη δημόσια διαπόμπευση ένας πολίτης χωρίς στοιχεία. Ακόμα και αν σταλεί φάκελός του στον εισαγγελέα, απαγορεύεται η δημοσιοποίηση της υπόθεσης που εύκολα γίνεται οχετός και εξευτελισμός χωρίς όρια. Πρέπει πρώτα να εξελιχθεί σε άσκηση δίωξης.

Πόσες φορές είδαμε και ακούσαμε για υποθέσεις σίγουρων σκανδάλων που δεν είχαν καμία απολύτως κατάληξη; Από το Βατοπαίδι μέχρι τη Novartis -για να θυμηθώ τα «χοντρά»- μέχρι υποθέσεις απλών πολιτών και λειτουργών που ο φάκελός τους δεν εκδικάστηκε ποτέ, πήγε αρχείο, αλλά ο εξευτελισμός τους κρατάει ακόμη.

Αυτή η σπίλωση και η δολοφονία χαρακτήρων δεν μπορεί να είναι ο κανόνας. Και θα πρέπει, όταν καταρρέουν οι κατηγορίες, να προσάγονται ενώπιον της Δικαιοσύνης αυτοί που τις δημοσιοποιούν. Αλλά στην Ελλάδα της ασύμμετρης καταγγελίας, είδατε να την πληρώνουν αυτοί που έστησαν τη Novartis; Εξακολουθούν να υποστηρίζουν τις ασχήμιες τους.