Φίλε αναγνώστη, όχι, δεν έχω παροπλισθεί! Τις όποιες περιπέτειες υγείας, τις εξέλαβα -ευτυχώς- ως ευκαιρία για να γεμίσω τις μπαταρίες μου, να ανασυντάξω μνήμες και σκέψεις και να επανέλθω! Γιατί πάντα παρακολουθούσα και παρακολουθώ με ενδιαφέρον τα τρέχοντα της τοπικής ειδησεογραφίας, τις προσπάθειες που καταβάλουν οι Δημοτικές και Περιφερειακές Αρχές για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση επενδυτικών έργων. Διαβάζω μέσα από τις έγκριτες στήλες του «Λακωνικού Τύπου» τις θέσεις, τις απόψεις και τα σχόλια των αρθρογράφων και σχολιαστών και ως έμπειρος και παλαιός συνάδελφός τους, πολλές φορές συμφωνώ μαζί τους και άλλες διαφωνώ, αναγνωρίζοντας πάντα την αγωνιώδη προσπάθειά τους να συνεισφέρουν στον τόπο μας…
Αυτό με παρακίνησε στην αποτύπωση των δικών μου απόψεων, με την παρούσα σειρά άρθρων που ασφαλώς είναι υποκειμενικές, αλλά οπωσδήποτε συνδέονται με εμπειρίες δεκαετιών και απηχούν τους προβληματισμούς για το σήμερα και τις αγωνίες για το αύριο.
Παρακολουθώ με ιδιαίτερο σεβασμό και ενδιαφέρον τις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουν διάφορα πρόσωπα, Φορείς και Σύλλογοι… Όλοι αυτοί που συντάσσουν προτάσεις, καταθέτουν απόψεις, οργανώνουν εκδηλώσεις, αποβλέποντας κατ’ αρχήν στην διασπορά της ιδέας, στην αποδοχή της από την κοινωνία και την ακόλουθη υλοποίησή τους από τις Αρχές…
Αυτές οι πρωτοβουλίες όμως και συνακόλουθα οι προτάσεις που κατατίθενται, έστω και αν ακόμη χρηματοδοτούνται από τις αρμόδιες Αρχές, τελικά δεν αποβλέπουν ούτε στοχεύουν σε συγκεκριμένες μελλοντικές κατευθύνσεις… Όσο σημαντικές κι αν είναι οι πρωτοβουλίες αυτές, όσο κι αν κουράστηκαν οι φορείς τους να τις σχηματοποιήσουν, ούτε επικοινωνούν, ούτε υπηρετούν, ούτε εντάσσονται, ούτε στεγάζονται σ’ ένα συγκεκριμένο συγκεντρωτικό σχέδιο, κεντρικών και ειδικών κατευθύνσεων, που τελικά θα οδηγούν σ’ ένα ολοκληρωμένο αναπτυξιακό πρόγραμμα μεσο-μακροπρόθεσμης διάρκειας!
Ένα τέτοιο πρόγραμμα, που να βλέπει σε βάθος τουλάχιστον εικοσαετίας, απλά, δεν υπάρχει! Ο όποιος αναπτυξιακός σχεδιασμός Δήμου ή Περιφέρειας, εξαντλείται σε ετήσια διάρκεια ή το πολύ σε έκταση τετραετίας και μάλιστα σε απολύτως χονδροειδείς γραμμές, σημαντικών -κυρίως- επενδυτικών έργων! Απουσιάζει ο λεπτομερής αναπτυξιακός σχεδιασμός και, μάλιστα αναλυτικά, κατά τομείς ενδιαφέροντος. Και ό,τι γίνεται, γίνεται περιστασιακά και αναλόγως των όποιων -συχνά τυχαίων- χρηματοδοτήσεων!
Έτσι, η δωρεάν προσφορά ιδεών και έργου από τους πολίτες πέφτει στο κενό! Αποτελεί «ορφανό κεφάλαιο» που δεν βρίσκει στέγη! Που το μόνο που τελικά παράγει είναι η απογοήτευση και η απροθυμία...
Όμως, προς Θεού! Δεν λέω ότι τίποτα δεν γίνεται! Τα τελευταία χρόνια -τουλάχιστον- έγιναν πολλά και σημαντικά, ιδίως σε επίπεδο περιφέρειας! Ίσως χωρίς συνέχεια, ίσως με ελλείψεις, ίσως ασύνδετα μεταξύ τους και συχνά… σιωπηρά...
(συνεχίζεται)
