Το τέλος των τυράννων ποτέ δεν είναι καλό. Ο κόσμος πάντα επαναστατεί κι όσο πιο φρικτή ήταν η τυραννία, τόσο πιο φρικτό τέλος έχει ο τύραννος. Αν ψάξουμε στην μακραίωνη ιστορία μας αλλά και στην παγκόσμια, θα βρούμε πάμπολλα παραδείγματα.
Τον τύραννο Αρδιαίο ο επαναστατημένος λαός έσερνε πάνω στα αγκάθια του ασπάθαλου. Ο Κριτίας και ο Θηραμένης είχαν επίσης φρικτό τέλος, οι δε τυραννοκτόνοι Αρμόδιος και Αριστογείτων τιμούνταν απ’ όλους.
Ο Ελληνικός λαός έχει μάθει να ζει και να πεθαίνει ελεύθερος. Το μέγιστο αγαθό για εμάς είναι η ελευθερία, για την οποία δώσαμε και θα δώσουμε, όποτε χρειαστεί, το αίμα αλλά και τη ζωή μας ακόμα.
Είναι αδιανόητη κατάσταση η τυραννία. Το 1821 οι κλέφτες, οι αρματολοί κι ο απλός κόσμος ξεσηκώθηκε, όχι μόνο κατά των Τούρκων, αλλά και εναντίον των γηγενών κοτζαμπάσηδων που του ρουφούσαν το αίμα. Το 1940 σύσσωμος ο Ελληνικός λαός σαν μια γροθιά πολέμησε τους εισβολείς Ιταλούς και την Κατοχή δεν έσκυψε το κεφάλι, αλλά αντιστάθηκε ηρωικά στη ναζιστική μπότα, μετρώντας χιλιάδες θύματα.
Το 1974 ο λαός πάλι έδιωξε τη χούντα των συνταγματαρχών με την εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά το κακό είχε γίνει, οι Τούρκοι είχαν εισβάλει στη μισή Κύπρο.
Δεν μπορεί να ζήσει τούτος ο λαός με μια μπότα να του πατά το κεφάλι και να προσπαθεί να του αφαιρέσει τη σκέψη, με υπερφίαλους ηγεμονίσκους που θέλουν πάντα να περνά το δικό τους, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Με ανθρώπους που έχουν φτιάξει τη δική τους αυλή και καλοπερνάνε (ως πότε άραγε;), ενώ ο λαός τα βγάζει πέρα με χίλιες στερήσεις.
Με μισθούς πεντακόσια Ευρώ, που δεν φτάνουν για τίποτα. Με συντάξεις πείνας. Με την ακρίβεια που δεν σ’ αφήνει ν’ ανασάνεις. Με τα όνειρα των παιδιών μας να γίνονται στάχτη. Είναι κι αυτή μια μορφή τυραννίας, δεν το καταλαβαίνετε;
Ας εστιάσουμε στην ψυχολογία ενός τυράννου: πρώτο του μέλημα είναι να αποπροσανατολίσει τον κόσμο. Να παρουσιάσει το άσπρο σαν μαύρο και το αντίθετο. Προς τούτο φροντίζει να παραχωρήσει πακτωλό χρημάτων στους δημοσιογράφους, καταφέρνοντας ν’ ακούγεται μόνο η δική του γνώμη και πείθει τον κόσμο πως αυτός είναι ο καλύτερος ηγέτης που έχει περάσει ποτέ από αυτόν τον τόπο.
Αν κάποιος τολμήσει ν’ αντισταθεί, φίδι κολοβό που τον έφαγε: υπάρχουν τόσοι μηχανισμοί που δεν θα προλάβει να ολοκληρώσει τη γνώμη του και θα έχει βρεθεί κατηγορούμενος. Έχει τον τρόπο του, ο τύραννος, να μεταχειρίζεται τη δικαιοσύνη κατά το δοκούν. Μπορεί να μετατρέπει το Σύνταγμα της χώρας σε κουρελόχαρτο, να ψηφίζει νόμους αντισυνταγματικούς και να τους φορά νόμιμο μανδύα.
Το έργο το έχουμε δει πλειστάκις και δυστυχώς το ξαναζήσαμε πρόσφατα. Τύραννος είναι όποιος σ’ εξαναγκάζει να κάνεις με τη βία αυτό που έχεις δικαίωμα να αρνηθείς (υποχρεωτικός εμβολιασμός), άσχετα αν το προτεινόμενο εμβόλιο μάλλον προβλήματα προξένησε, παρά προσέφερε προστασία.
Τύραννος είναι εκείνος που λοιδορεί με κάθε τρόπο όσους αντιστέκονται στη βούλησή του, στολίζοντάς τους με κοσμητικά επίθετα (ψεκασμένοι), και ανεβαίνει στο βήμα της Βουλής με ύφος Ναπολέοντα, χωρίς να ακούει κανέναν και τίποτα.
Τύραννος είναι όποιος εξαναγκάζει τους ανυπότακτους να πληρώνουν πρόστιμο, το οποίο δεν έχει ακόμα αρθεί, και τους δείχνει με το δάχτυλο σαν παράνομους, προσπαθώντας να κρύψει τις δικές του παρανομίες.
Ο τύραννος φοβάται τους πάντες και τα πάντα, γι’ αυτό τους παρακολουθεί όλους, ακόμα και τους στενούς του συνεργάτες αλλά και μέλη της οικογένειάς του, κι όταν αυτό μαθευτεί, σφυρίζει το τραγούδι του ανήξερου.
Τύραννος είναι αυτός που νομίζει ότι θα κυβερνά για πάντα. Όμως, φίλες και φίλοι, η 21η του Μάη δεν είναι μακριά.
