Ευφημισμός, σκωπτική διάθεση, ειρωνεία, ντροπή, ρετσινιά, πραγματικότητα ή βρισιά; Όπως και να το δεχτούμε, αυτό το επίθετο που μας χαρακτηρίζει σαν έθνος και σαν λαό, μόνο καλό και σωστό δεν είναι.
Τι θα πει νεοέλληνας; Δηλαδή δεν είμαστε ακριβώς Έλληνες, αλλά μια νέα κοπή των Ελλήνων; Κάτι που τους μοιάζει; Κάτι που προσπαθεί να φαίνεται ή να γίνει σαν αυτούς; Κάτι που ουδεμία σχέση έχει μ’ αυτούς, απλά μόνο κατοικεί στα εδάφη της Ελλάδας; Απάντηση δεν πρόκειται να πάρουμε, αν δεν απαλείψουμε από το λεξιλόγιό μας αυτό τον όρο.
Απ’ ότι ξέρω, μόνο μια ομάδα από το διπλανό μας κράτος, οι γνωστοί Νεότουρκοι, πριν από έναν αιώνα, χρησιμοποίησαν αυτό τον όρο για τους εαυτούς τους, που είχαν στόχο την ανασυγκρότηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και το κάψιμο της Σμύρνης, ο όρος αυτός ξεχάστηκε, και πολύ καλά έγινε, (για τους γείτονες, εννοείται).
Αυτό το ακατανόητο επίθετο, (νεοέλληνας), μας το κόλλησαν οι ξένοι, ή μόνοι μας, (όπως συνήθως γίνεται), βγάλαμε τα μάτια μας; Όπως και να συνέβη, κακώς συνέβη, κι έπρεπε να είχε απαλειφτεί προ πολλού. Το πιθανότερο είναι πως πρέπει να ξεκίνησε σαν σκωπτική διάθεση για κάποια καμώματα και κάποιες παραξενιές των νεοαπελευθερωμένων Ελλήνων από τον τουρκικό ζυγό. Κάποιοι θα μας σύγκριναν με τους προγόνους μας, και θα θεώρησαν πως η συμπεριφορά μας δεν άρμοζε σε απογόνους των αρχαίων Ελλήνων. Κι έτσι μας κόλλησαν τη ρετσινιά του νεοέλληνα.
Το κακό είναι πια πως έχει επικρατήσει διεθνώς, κι έτσι έχουμε σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, «έδρα νεοελληνικής ποίησης», αντί του σωστού, «έδρα Ελληνικής ποίησης του 19ου και 20ου αιώνα». Το επίθετο αυτό, αντί να μας προσδίδει κύρος, μας λοιδορεί σαν λαό και μας υποβιβάζει.
Όπως πάμε, σε λίγο θα δούμε να αναγράφεται στις Ελληνικές αποστολές, πχ στους Ολυμπιακούς αγώνες, αντί HELLAS ή GREECE, το σήμα NEW HELLAS, ή NEW GREECE. Αν αυτό για κάποιους αποτελεί τίτλο τιμής, εμένα, και πιστεύω πολλούς άλλους, με κάνει να ντρέπομαι.
Πάρτε το χαμπάρι, Έλληνες, στους ώμους σας κουβαλάτε μια λαμπρή ιστορία αιώνων, με τους μεγάλους προγόνους, τα αστέρια που λάμπουν κα φωτίζουν τον πολιτισμό της οικουμένης. Έλληνες είστε, κι όχι νεοέλληνες, όπως ίσως επιθυμούν να λέγεστε, κάποιοι που τους συμφέρει.
Για να το νοιώσετε καλά αυτό όμως, παρατήστε για λίγο τον καναπέ, το χαζοκούτι, το άραγμα στις καφετέριες με το φραπέ, και σκύψτε πάνω στους γίγαντες του πνεύματος, αυτούς τους οικουμενικούς ανθρώπους, που έζησαν και μεγαλούργησαν στον τόπο που σήμερα πατάτε. Ξεπλύνετε τη ρετσινιά του νεοέλληνα, αναπνεύστε σαν Έλληνες, ζήστε σαν Έλληνες, δημιουργήστε σαν Έλληνες, νοιώστε Έλληνες!