Όλοι νοιάζονται γι' αυτή. Μήπως γιατί είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας που ζούμε; Είναι το αποτέλεσμα μιας καπιταλιστικής οικονομίας ή μήπως τελικά είναι η καταστροφή της;
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η ιστορία έχει δείξει ότι η μεσαία τάξη είναι οι εισοδηματίες- επαγγελματίες που διαφοροποιήθηκαν τον περασμένο αιώνα από την παλιά αριστοκρατία, δηλαδή με λίγα λόγια οι μικροαστοί, οι οποίοι και ονομάστηκαν έτσι μετά την οκτωβριανή επανάσταση.
Αυτοί ακριβώς οι αστοί βρίσκονται πάντα κάτω από τον κίνδυνο να οδηγηθούν στο προλεταριάτο, καθώς όπως παρατηρούμε και αυτή την στιγμή στην Ελλάδα, ο καπιταλισμός εξελίσσεται και οδηγεί την κοινωνία σε πόλωση ανάμεσα σε πολύ πλούσιους και πολύ φτωχούς.
Έμποροι, αγρότες, βιοτέχνες κατρακυλούν στο προλεταριάτο μετά την αφαίμαξη τους από την κρατική φορολογία, είτε γιατί το μικρο κεφάλαιο τους δεν αρκεί για μεγαλύτερη επένδυση, αφού οι τράπεζες δεν τους στηρίζουν πια, είτε γιατί το επάγγελμα τους εκμηδενίζεται από καινούργιους τρόπους παραγωγής.
Δυστυχώς η διαφοροποίηση της μεσαίας τάξης από την εξουσία, την οικονομικοπολιτική ελίτ γίνεται πάντα συγκυριακά και τότε μόνον αισθάνεται ότι απειλείται και ότι προσεγγίζει οικονομικά τις χαμηλότερες τάξεις.
Εκείνη λοιπόν την στιγμή που θα έλθει αντιμέτωπη με την έκπτωση της προς το προλεταριάτο ευκαιριακά και αναγκαστικά συντάσσεται με αυτές. Είναι θέμα απλά και μόνο επιβίωσης.
Το αποτέλεσμα όμως της σύνταξης αυτής είναι αυτο που βλέπουμε αυτή την εποχή στην Ελλάδα, με την εκλογική νίκη ενός κατ' όνομα αριστερού κινήματος και η λαϊκή αίσθηση της απορρόφησης σε αυτο του παλιού αδιαφανούς σοσιαλιστικού κινήματος (ΠΑΣΟΚ).
Στην σοβιετική ένωση του περασμένου αιώνα το σύνδρομο διάλυσης είχε την αρχή του την εποχή του Μπρέζνιεφ και όχι του Γκορμπατσόφ, όταν η ραγδαία άνοδος του βιοτικού επιπέδου του σοβιετικού λαού οδήγησε στην εμφάνιση της μεσαίας τάξης, η οποία και πίεσε για οικονομικά ανοίγματα και διάλυση του μονοκομματικού συστήματος.
Οι αναλυτές τώρα πια δείχνουν ότι η μεσαία τάξη περιλαμβάνει εκτός από τους εισοδηματίες-επαγγελματίες και τους μισθωτούς, οι οποίοι εργάζονται σε εποπτικές θέσεις και διαθέτουν μια μικρή ιδιοκτησία, αλλά δεν περιλαμβάνει την μεγάλη μάζα των μισθωτών που δεν διαθέτουν τίποτα.
Έτσι αυτοί οι άνθρωποι που ανήκουν στην δεύτερη κατηγορία αποτελούν το νέο προλεταριάτο.
Δείτε σήμερα στην Ελλάδα τους χαμηλόμισθους ωρομίσθιους υπαλλήλους των σούπερ μάρκετ η των αλυσίδων φαστ φουντ.
Πάντως οι Έλληνες που ανήκουν στην μεσαία τάξη είναι πολύ δύσκολο τώρα πια να διατηρήσουν το βιοτικό τους επίπεδο και σιγά σιγά θα εκπέσουν από την τάξη αυτή ως ενήλικες. Το ότι μεγάλωσες στην μεσαία τάξη δεν σημαίνει ότι θα ανήκεις για πάντα εκεί!
Ποιο λοιπόν είναι το πεπρωμένο της τάξης αυτής; Μήπως είναι η προλεταριοποίηση της; Μήπως είναι ένα πιόνι στα χέρια της άρχουσας τάξης, αφού αποτελεί το 57% του πληθυσμού της γης και είναι ένα ανεκμετάλλευτο κομμάτι ακόμα για την αύξηση της ζήτηση; Μήπως αυτός είναι και ο στόχος της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ; Η τελικά θα μεταβληθεί σε χίμαιρα του καπιταλιστικού συστήματος αφού πάντα αποτελούσε και το βαρόμετρο της υγείας του συστήματος αυτού;
Πιστεύω ότι αποτελεί τον προθάλαμο για το νέο άτυπο προλεταριάτο. Είναι ένα ποτάμι, και αυτο φαίνεται, που στο διάβα του θα παρασύρει ότι έχει χτίσει ο πολιτισμένος κόσμος έως σήμερα, εκτός και αν το προλάβει ο πόλεμος.