του απεσταλμένου μας στη Στοκχόλμη, Γιώργου Ανωγειάτη

Ολοκληρώθηκαν με επιτυχία οι φετινές απονομές των βραβείων Νόμπελ, από τη Σουηδική Ακαδημία. Είναι γνωστό πως τα βραβεία αυτά αποτελούν διακαή πόθο κάθε επιστήμονα, διανοούμενου και καλλιτέχνη. Πόσοι βραβεύτηκαν λόγω σκοπιμοτήτων, (Ουίνστον Τσόρτσιλ), πόσοι άλλοι όμως, πανάξιοι, δεν κατόρθωσαν να στεφθούν νομπελίστες, λόγω του ότι τους πολέμησε σκληρά το κατεστημένο, (Καζαντζάκης), και πόσοι άλλοι ευνοήθηκαν παρασκηνιακά, (Σεφέρης, από τη βασίλισσα της Αγγλίας). Αφήστε, ας αρκεστούμε στην ανταπόκριση που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε, γι' αυτό άλλωστε μας έστειλε εδώ ο Λακωνικός Τύπος.
Φέτος οι αθάνατοι της Σουηδικής Ακαδημίας αποφάσισαν να καινοτομήσουν, και να διευρύνουν τα βραβεία. Έτσι, εκτός από τα γνωστά, (ειρήνης, λογοτεχνίας, ιατρικής, φυσικής, χημείας και άλλων), θέσπισαν καινούργια, στα οποία θα σταθούμε, και που σ' αυτά σάρωσαν οι Έλληνες. Πρωτοφανές; Όχι, αν σκεφτούμε πόσο πολλά έχουν προσφέρει ο καθένας στον τομέα που βραβεύτηκε.
Επειδή η βραδιά με φόρτισε συγκινησιακά, θ' αρκεστώ ν' αντιγράψω, όσα κατέγραψε το μαγνητοφωνάκι μου. Δεν είναι μικρό πράγμα να βλέπεις τόσους πατριώτες σου να στέφονται νομπελίστες!
«Νόμπελ εμπιστοσύνης: Ανάμεσα σε πολλούς υποψηφίους, νικητής αναδείχτηκε ο Έλληνας πρωθυπουργός, κ.Τσίπρας, που τίμησε την εμπιστοσύνη που τον περιέβαλε ο Ελληνικός λαός με το παραπάνω. Τίμησε τα αριστερά του πιστεύω, και προπαντός τίμησε την απόφαση του δημοψηφίσματος, το ΟΧΙ δηλαδή του Ελληνικού λαού δεν το μετέτρεψε σε ΝΑΙ.
Παρακαλείται ο πιστός του φίλος και συνεργάτης, κ. Σόιμπλε, υπουργός οικονομίας της Γερμανίας, άσχετα αν παλιά τον αποκάλεσε ηλίθιο, τα έχουν αυτά οι φιλίες, να του απονείμει το βραβείο.
Νόμπελ ανικανότητας: Εδώ είχαμε αρκετές υποψηφιότητες, ειδικά από τους πολιτικούς που κυβέρνησαν την Ελλάδα μετά τη μεταπολίτευση. Οι ακαδημαϊκοί μας βασανίστηκαν ώσπου ν' αποφασίσουν, στην προσπάθεια τους να μην αδικήσουν κανένα, υπερίσχυσε όμως όλων, ακόμα και του Αντώνη Σαμαρά, ο Γεώργιος Παπανδρέου, κοινώς ο Γιωργάκης, ο οποίος δεν έμοιασε σε τίποτα του πιο πιστού φίλου του Σουηδικού λαού, του πατέρα του Αντρέα.
Τι να πρωτοπούμε γι' αυτόν! Λάθη επί λαθών αλλεπάλληλα. Τη μια κατηγορεί το ΔΝΤ σαν αρπακτική ληστοσυμμορία, την άλλη πέφτει στα πόδια του. Τη μια ξιφουλκεί κατά των μνημονίων, την άλλη υπογράφει το μνημόνιο, βυθίζοντας τη χώρα του στην εξάρτηση και την υποτέλεια.
Παρακαλείται να κάνει την απονομή ένας γνώριμος του, ο διευθυντής της Αμερικάνικης Υπηρεσίας Πληροφοριών, της γνωστής ΣΙΑ, κ.Τζον Μπρέναν.
Νόμπελ εντιμότητας: Εδώ ήταν τόσοι πολλοί οι υποψήφιοι, που για να μην αδικηθεί κανείς, έπρεπε να τους στέψουμε όλους. Όμως, πιο τίμιο πολιτικό άντρα από τον κ. Άκη Τσοχαντζόπουλο, δεν βρήκαμε πουθενά. Το βραβείο αυτό το κέρδισε με το σπαθί του, γιατί αν και υπηρέτησε σε πολλά υπουργεία, ιδιαίτερα στο εθνικής άμυνας, που η μίζα πάει σύννεφο, αυτός αποχώρησε χωρίς να έχει εισπράξει ούτε μία δραχμή για τους εξοπλισμούς που υπέγραφε, άσχετα αν αυτά που αγόραζε δεν ήταν και πρώτης ποιότητας.
Το βραβείο παρακαλείται ν' απονείμει στον κ. Άκη, ο κ. Χριστοφοράκος, διευθυντής της γερμανικής εταιρίας Ζίμενς στην Ελλάδα, που δεν άφησε άνθρωπο αλάδωτο εκεί.
Νόμπελ υποκρισίας: Η ιδιότητα αυτή κοσμεί κατά βάση το σύνολο των Ελλήνων πολιτικών, και θα μπορούσαν να το κερδίσουν άπαντες. Θα μπορούσαν επίσης και οι ιερωμένοι, που κόπτονται, τάχα μου, για τους φτωχούς, ενώ δεν κάνουν τίποτα για να λείψουν οι φτωχοί από την κοινωνία μας. Όμως, αν και για πρώτη φορά θεσπίζεται αυτό το βραβείο, η επιτροπή αποφάσισε να μην το απονείμει εφέτος σε κάποιο πρόσωπο ή φορέα, διότι η έρευνα της δεν είχε αποδώσει τα αναμενόμενα, καθότι οι υποκριτές ξέρουν πολύ καλά να κρυφτούν.
Νόμπελ φιλοπατρίας: Φιλόπατρις σημαίνει ν' αγαπάς την πατρίδα σου, κι όταν χρειαστεί, ακόμα καινά θυσιάζεσαι γι' αυτήν. Σε καιρό ειρήνης όμως, φιλόπατρις είναι αυτός που βάζει την πατρίδα πάνω από τον εαυτό του και τα ατομικά του συμφέροντα, κι όλες του οι κινήσεις αποσκοπούν στο γενικό καλό, μέσα στο οποίο βρίσκεται και το δικό του.
Με γνώμονα αυτή τη συλλογιστική, η επιτροπή αποφάσισε να απονείμει το βραβείο αυτό σ' όσους Έλληνες, που, μεσούσης της οικονομικής κρίσης στη χώρα τους, αποφάσισαν να μεταφέρουν τα χρήματα τους στην Ελβετία ή αλλού. Αξιόλογη η πράξη τους, την τσέπη τους φροντίζουν οι άνθρωποι, κι ας πάει η πατρίδα τους κατά διαόλου. Δοξάστε τους!
Το βραβείο έχασαν στο νήμα οι Έλληνες επιχειρηματίες που μετέφεραν τις επιχειρήσεις τους στα γειτονικά κράτη, (Βουλγαρία, Σκόπια), που δεν υπάρχει κρίση κι η φορολόγηση είναι πιο μικρή. Άξιοι κι αυτοί!
Το βραβείο θα μπορούσε ν' απονείμει ο μακρινός τους πρόγονος Εφιάλτης, του οποίου τα βήματα ακολούθησαν οι βραβευθέντες.
Νόμπελ συνέπειας: Το να είσαι συνεπής σήμερα, ίσως για κάποιους να θεωρηθεί αδυναμία κι όχι ήθος. Στην εποχή που ζούμε, το να κρατάς το λόγο σου, ή όπως λένε οι Έλληνες, να τιμάς τα παντελόνια που φοράς, γίνεται όλο και πιο σπάνιο το φαινόμενο αυτό. Κι εδώ πολλοί οι υποψήφιοι, πλειοψήφησε πάλι όμως ο Έλληνας πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, ο μοναδικός που θα τιμηθεί με δεύτερο βραβείο. Συνεπέστατος σε ότι έχει πει προεκλογικά, τήρησε όλες του τις υποσχέσεις, όπως π.χ: Κόπηκε ο ΕΝΦΙΑ, δεν υπέγραψε τρίτο μνημόνιο, δεν κόπηκαν μισθοί και συντάξεις, οι Έλληνες δεν κλήθηκαν να πληρώσουν αυξημένη δόση στην εφορία, και πολλά άλλα. Για όλα αυτά, πανάξιος και συνεπής!
Το βραβείο καλείται ν' απονείμει ο Γάλλος πρόεδρος κ. Ολάντ, που φημίζεται κι αυτός για τη συνέπεια έργων και λόγων.
Νόμπελ έπαρσης: Εδώ δεν δυσκολευτήκαμε καθόλου, καθότι μοναδικός υποψήφιος ήταν ένας άσημος συγγραφίσκος, ο Έλληνας πάλι Γιώργος Ανωγειάτης, που κατάφερε, ένας θεός ξέρει πώς, να εκδοθούν κάποια βιβλία του, και νόμισε πως κάποιος ήταν, κοινώς καβάλησε το καλάμι. Από την έπαρση του, δεν πατούσε στη γη.
Το βραβείο αυτό θα μπορούσε ν' απονείμει εκείνος ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθήνας, θεός σχωρέστον, που ντυνόταν σαν παγώνι, κι όπου πήγαινε έσερνε πίσω του τις τηλεοπτικές κάμερες. Όμως, υπάρχει δίπλα μας ο πρόεδρος της Ένωσης Λακώνων Πνευματικών Δημιουργών, κ. Βλαχάκος, τον οποίο και παρακαλούμε να κάνει την απονομή».
Κι έτσι, φίλοι μου, αναχωρώ νικητής και τροπαιούχος από τη Στοκχόλμη. Η λαμπρή τελετή τελείωσε, όχι με καύση πυροτεχνημάτων, αυτά μόνο σε υποανάπτυκτες χώρες συμβαίνουν, αλλά με συναυλία κλασικής μουσικής, και συγκεκριμένα με την όπερα του Μπετόβεν, «Τα ερείπια των Αθηνών».