Πέρα από τα ιστορικά άρθρα και πέρα από την σχέση που έχει η ιστορία με την σημερινή πραγματικότητα πάντα θα υπάρχει το σήμερα που είναι η καθημερινότητα και όσα προβλήματα αυτή αντιμετωπίζει που σαφώς καμιά σχέση δεν έχουν με την ιστορικότητα ενός τόπου και ενός λαού.

Έτσι λοιπόν νιώθω την ανάγκη να εγκαταλείψω άλλη μια φορά το συνηθισμένο ύφος των άρθρων μου και να ασχοληθώ περισσότερο με τα προβλήματα της Ελλάδας και των Ελλήνων που σίγουρα ενδιαφέρουν περισσότερο εσάς αλλά και εμένα προσωπικά γιατί δεν είμαι και από σίδερο ή αλλιώς με πνίγουν όλα αυτά που βλέπω και ακούω.
Βλέποντας λοιπόν όλο αυτό το συφερτό πώς μπορώ να μείνω απαθέστατος μπροστά σε τόση βλακεία που τον διακατέχει αυτόν και τόσους άλλους που πέρασαν κατά καιρούς από τούτο το βασανισμένο τόπο.
Είχαμε ένα όνειρο και μας το γκρεμίσατε, είχαμε ιδεολογικούς προσανατολισμούς και χάσαμε τον δρόμο μας γιατί αλλάξατε την σήμανση και σβήσατε τις ταμπέλες.
Είχαμε προσδοκίες για μια καλύτερη ζωή με αξιοπρέπεια και γίναμε ζητιάνοι της ίδιας μας της ύπαρξης.
Είμαστε στην επίθεση και τώρα είμαστε σε συνεχή άμυνα οι μπάλες έρχονται η μία πίσω από την άλλη και γέμισαν τα δίχτυα πίσω μας.
Ο κόσμος στην κερκίδα ουρλιάζει, διαμαρτύρεται για το σικέ παιχνίδι και τον διαιτητή αλλά εσείς έχετε βουλοκέρι στα αυτιά και δεν ακούτε πια γιατί από την παιδική σας ηλικία είσαστε κωφάλαλοι, αυτιστικοί ιδεολόγοι της πεντάρας που έχετε χάσει τον μπούσουλα.
Βάζετε τον κόσμο να πληρώνει για τα λάθη του παρελθόντος και γίνατε άξιοι συνεχιστές του μπράβο σας σας αξίζουν συγχαρητήρια για το σπουδαίο έργο σας.
Με την εκλογή σας δημιουργήθηκαν οι ελπίδες ξανά μιας ολόκληρης γενιάς που είχε πίστη στον ρομαντισμό και την αγνότητα μιας ιδεολογίας, μιας ιδεολογικής πλατφόρμας πάνω στην οποία στηρίχθηκαν σε όλο τον κόσμο επαναστατικότητες και διαφοροποιήσεις από αυτό τον τιποτένιο καπιταλιστικό, κερδοσκόπο, ολιγαρχικό κόσμο μέσα στον οποίο μεγαλώσαμε και σιχαθήκαμε την πλαστικότητα και την υποκρισία του. Ο κόσμος αυτός δημιούργησε πρότυπα, του άνδρα της γυναίκας, του επιτυχημένου, του αποτυχημένου, του πολιτικού, κυρίως αυτού, και εσείς πατήσατε πάνω σε αυτό το πρότυπο και τα πήγατε μια χαρά ζητώντας αποζημιώσεις και αυτοκίνητα από την Βουλή των Ελλήνων, μια Βουλή που μόνο βούληση δεν διαθέτει.
Δεν τιμωρήσατε ποτέ κανέναν, τζούφιοι υποστηρικτές της λαϊκής δικαιοσύνης, αποτυχημένοι δημοκράτες πίσω από τα κάγκελα της φοβικής σας ύπαρξης.
Σταυρώσατε χιλιάδες κόσμο στο σταυρό του μαρτυρίου και τον ποτίσατε με ξύδι όταν διψούσε όχι γιατί είσαστε ανεξίθρησκοι αλλά γιατί είσαστε εργολάβοι συμφερόντων.
Βάζετε φόρους στα τσιγάρα και την μπύρα στον καφέ και τα στραγάλια. Ε βέβαια πού θα βάζετε φόρο στο χαβιάρι, τον αστακό ή το ζιβανσί;
Λαϊκιστή θα με πείτε αμέσως τώρα.
Λοιπόν ναι, καλύτερα λαϊκιστής παρά πριν λίγο καιρό κομμουνιστής μετά τροτσκιστής και μετά υπερασπιστής οικονομικών συμφερόντων που πνίγουν το λαό που του έχουν βάλει θηλιά στο λαιμό.
Τουλάχιστον έχω καθαρή συνείδηση ότι δεν πούλησα εκείνο που πιστεύω μια ζωή ενώ εσείς δεν πιστεύετε πουθενά.
Με μια λέξη μας ξεγελάσατε.