Είναι μια σατανική εφεύρεση που παίρνει μπρος μόνος του, αυτόματα δηλαδή, και κόβει μισθούς και συντάξεις. Να πού φτάσαμε! Τέτοιο χάλι δεν το ονειρευόμουν για την Ελλαδίτσα μας. Τέτοια μέτρα δεν τα περίμενα ποτέ από αριστερή κυβέρνηση, τι λέω αριστερή, από καμία κυβέρνηση ήθελα να πω. Μπροστά στον κ. Τσίπρα, ο κάθε Σαμαράς φαντάζει άγιος.
Δεν υπάρχει ντροπή, ή έστω φιλότιμο, να σώσει να παραιτηθεί, μήπως και ησυχάσουμε; Υπάρχουν και χειρότερα; Με αυτόν στην κυβέρνηση, όλα να τα περιμένεις. Εδώ υπάρχουν Έλληνες που βλέπουν τον Κυριάκο σαν διέξοδο, που για μένα αυτό συνιστά ξεφτίλα. Τέτοιοι που είμαστε όμως, αυτοί οι κυβερνήτες μας ταιριάζουν.
Ακούστε, φίλοι μου, τι σκέφτηκαν οι «υποστηρικτές» μας στην ΕΕ, αυτοί που δεν τολμούν να ψαλιδίσουν το απύθμενο χρέος μας, αλλά το μόνο που τους νοιάζει είναι να παίρνουν από εμάς τη δόση τους τακτικά, τα χρωστούμενα δηλαδή. Ούτε πρεζάκηδες να ήταν, τέτοια μανία με τη δόση τους δεν θα την είχαν. Αποφάσισαν λοιπόν, αφού στην ουσία αυτοί μας κυβερνάνε, να καταλύσουν κάθε έννοια δημοκρατίας με το εξής κόλπο:
Κάθε μήνα, αν τα δυσβάσταχτα μέτρα για τις πλάτες μας, που έχουν εισηγηθεί δεν αποδώσουν τα αναμενόμενα, θα υπάρχει ο αυτόματος κόφτης, αυτό το πολυεργαλείο, που θα κόβει κατά βούληση μισθούς και συντάξεις, ώσπου να βρεθούν τα λεφτά της δόσης που χρωστάμε στους τοκογλύφους μας. Το καταλάβατε, ή μήπως θέλετε να το ξαναγράψω; Ξέρετε τι σημαίνει πρακτικά αυτό;
Θα το πω πολύ απλά. Δουλεύεις, ας πούμε, για εξακόσια πενήντα Ευρώ το μήνα. Τόσα έπαιρνες δηλαδή μέχρι τώρα, όμως, από εδώ και πέρα αλλάζουν τα πράγματα. Νέα δεδομένα. Αν ο κόφτης το επιτρέψει, θα πάρεις τα εξακόσια πενήντα Ευρώ που δικαιούσαι, αν όχι, θα πάρεις όσα θέλει αυτός, προκειμένου να αποδώσουν τα προγράμματά τους.
Μ’ άλλα λόγια, ο συνταξιούχος που έπαιρνε, μέχρι τώρα λέμε, τριακόσια πενήντα Ευρώ σύνταξη, δεν ξέρει πόσα θα πάρει τον επόμενο μήνα. Ούτε φυσικά κι ο μισθωτός. Και λοιπόν; Αυτούς δεν τους νοιάζει, αν έχουμε προγραμματίσει τη φτωχοζωή μας να κουτσοπερνάμε με αυτά που παίρναμε. Να αλλάξουμε συνήθειες. Να περνάμε με τα μισά. Και με ακόμα λιγότερα, αν είναι δυνατόν!
Προσέξτε όμως! Ο μισθός του βουλευτή, (βουλευτική αποζημίωση), του υπουργού, του δικαστικού και όλων των αρχών εξουσίας, δεν θα πειραχτεί, είναι αλεξίκοπος, δεν τον πιάνει δηλαδή κανένας κόφτης. Αλίμονο! Ο κόφτης είναι για τον κοσμάκη που τους ψήφισε.
Ο κόφτης είναι ένα βαθύτατα δημοκρατικό μέτρο, (εδώ γελάνε), που σέβεται τη λαϊκή κυριαρχία, (ξανά γέλιο), όπως αυτή εκφράζεται κάθε τέσσερα χρόνια με τις εκλογές. Πού το άκουσα αυτό; Στην τηλεόραση από στόμα δημοσιογράφου – σχολιαστή. Χρειάζεται να το σχολιάσουμε;
Κάποτε ψηφίζαμε για να μας κυβερνούν αυτοί που θέλαμε, και να παίρνουν τα μέτρα που χρειάζονται για την οικονομική μας ανάκαμψη. Πάει πια κι αυτό το παραμύθι, μας τελείωσε. Τώρα δεν ξέρουμε πού πατάμε και πού βρισκόμαστε. Να πω και σ’ ανώτερα; Έλα ντε!
Ο κόφτης πάντως είναι μαφιόζικο μέτρο, κι εξηγούμαι: Αν ένα στέλεχος της μαφίας κάνει ένα λάθος, εξαρτάται και τι λάθος είναι, του κόβουν ένα, δύο ή τρία δάχτυλα. Τόσο ωμά, όπως το βλέπουμε στον κινηματογράφο. Τώρα ψάχνω να βρω ποιο είναι το λάθος που έχουμε κάνει εμείς, για να μας κόβουν, αυτόματα παρακαλώ, χωρίς νομοσχέδιο υπογεγραμμένο από τον πρόεδρο της δημοκρατίας και ψηφισμένο από την Ελληνική Βουλή, να μας κόβουν επαναλαμβάνω, όχι τα δάχτυλα, αλλά τις λιγοστές ανάσες που παίρνουμε για να τα βγάλουμε πέρα. Λες και μας μισούν, οι ανίκανοι!
Αυτά ονειρευόμαστε, όταν ψηφίζαμε ΣΥΡΙΖΑ; Τελικά, έρχομαι να πιστέψω, πως το λάθος μας είναι που δεν τους έχουμε στείλει στο διάολο όλους αυτούς τους αληταράδες, που παριστάνουν τους πολιτικούς, ενώ στην ουσία δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει πολιτική, ή δεν έχουν τα κότσια να υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι στον Γερμανό, που μας αποκαλεί όλους ηλίθιους και το δεχόμαστε.
Ε, όχι, δεν είμαστε! Λύσεις υπάρχουν. Κότσια χρειάζονται. Έξοδος από την ΕΕ αμέσως. Μονομερής διαγραφή του χρέους, αφού από το καταστατικό του ΟΗΕ έχουμε το δικαίωμα να το κάνουμε, και οπωσδήποτε επιστροφή στη δραχμή. Όχι διπλό νόμισμα, αυτό θα είναι μέγα λάθος, γιατί αν τολμήσουμε να το κάνουμε, θα υποτιμήσουν τη δραχμούλα τα διεθνή τραπεζικά σαΐνια. Ενώ έχοντας και τυπώνοντας μόνοι μας το εθνικό μας νόμισμα, μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε, από διακρατικές συμφωνίες, που τώρα απαγορεύει η ΕΕ, μέχρι χάρισμα των δανείων, αύξηση μισθών και συντάξεων και πολλά άλλα.
Έτσι είναι τα πράγματα. Τόλμη χρειάζεται κι ο Ελληνικός λαός έχει αποδείξει πως τολμά, όταν είναι εθνική ανάγκη, και τώρα είναι, γαμώτο!
