Καλώς τον δεχτήκαμε τον «φίλο», Γάλλο πρόεδρο, κ. Ολάντ. Πάντα εμάς τους Έλληνες μας διακρίνει μια φιλοξενία, μέχρι παρεξηγήσεως. Κλείσαμε όλους τους δρόμους της πρωτεύουσας για να επισκεφτεί τη βουλή των Ελλήνων, και να μας μιλήσει. Δρακόντεια τα μέτρα, αν κι εδώ που τα λέμε, ποιος να σκεφτεί να πειράξει το ανθρωπάκι αυτό με το χαζοχαρούμενο ύφος και το ακαθόριστο χαμόγελο;
Ο άνθρωπος ανέβηκε στο βήμα της βουλής και δεν έπεισε κανέναν γι' αυτά που είπε, γιατί δεν είπε και κάτι ουσιαστικό, όσον αφορά δε τον τρόπο που τα έλεγε, σκέτο μηχανάκι η γλώσσα του, δεν τον προλάβαιναν οι μεταφράστριες. Καλύτερα ήταν τότε με το Ζισκάρ, που διάβαζε Ελληνικά το λόγο του. Ανέκαθεν ο Γαλλικός λαός είχε ένα επίπεδο, μια υψηλή κουλτούρα, κι έδινε μεγάλη σημασία στον πολιτισμό και στην ελευθερία έκφρασης. Να πιστέψουμε τώρα πως αυτές τις αξίες πρεσβεύει ο επισκέπτης μας; Κομμάτι δύσκολο!
Μας βγήκε και φίλος της Ελλάδας, κατά τα λεγόμενα του. Ναι, αυτός ήταν που πίεσε όλους τους ηγέτες της ΕΕ, για να μας κρατήσουν στην ευρωζώνη. Ναι, αυτός ήταν που αγωνίστηκε για να υπογραφεί η περιβόητη συμφωνία, εκείνη την τρομερή νύχτα της 12ης Ιούλη, μετά από την ιστορική μαραθώνια σύσκεψη. Και πάνω απ' όλα σοσιαλιστής και υπέρμαχος της αλληλεγγύης. Αλίμονο, στα λόγια μόνο όλα αυτά!
Γιατί ούτε σοσιαλιστής είναι, δείτε το πρόγραμμα της κυβέρνησης του και θα καταλάβετε πως δεν διαφέρει και πολύ από τη δεξιά κατρακύλα του Έλληνα πρωθυπουργού, ούτε υπερασπίζεται την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, αφού το μόνο που τον ένοιαξε ήταν να μας πουλήσει στρατιωτικό εξοπλισμό και κυρίως τα μαχητικά του αεροσκάφη.
Ναι, φίλοι μου, γι' αυτό μας κουβαλήθηκε ο «φίλος» Ολάντ στην Ελλάδα. Ένας διακονιάρης είναι, που θέλει να πάρει ελεημοσύνη από τους δοκιμαζόμενους Έλληνες. Όταν βλέπεις ένα φίλο σου να δυστυχεί, τον βοηθάς με όποιο τρόπο μπορείς, είτε του προσφέρεις αφιλοκερδώς οικονομική βοήθεια που τόσο έχει ανάγκη, είτε του παρέχεις ένα μεροκάματο να βγάλει το ψωμί του, είτε του δείχνεις τον τρόπο να ξεφύγει από τη δυστυχία του. Αυτά κάνεις, και δεν απαιτείς να του πουλήσεις όπλα, τη στιγμή που δεν έχει χρήματα να στα πληρώσει.
Αυτά έκαναν κι άλλοι «φίλοι» μας, οι Γερμανοί, με τα σαράβαλα που μας πούλησαν για υποβρύχια, και μας ανάγκασαν να δανειστούμε από την Ντόιτσε μπανκ για να τα πληρώσουμε, τα οποία θα πληρώνουμε μια ζωή, κι ας βγήκαν άχρηστα. Και για όλα αυτά ποιος τιμωρήθηκε; Ποιος έκατσε στο σκαμνί; Ποιος είχε την ευθιξία να επιστρέψει τις υπέρογκες μίζες που του πρόσφεραν οι διεφθαρμένοι μας «φίλοι»;
Θυμήθηκα το στίχο του Ελύτη, «Ήρθαν ντυμένοι «φίλοι», αμέτρητες φορές οι εχθροί μου». Γιατί εσείς τι περιμένατε; Να μας λυπηθεί και να μας χαρίσει χρήματα; Το συμφέρον της Γαλλικής πολεμικής βιομηχανίας εξυπηρετεί ο πλασιέ των όπλων. Και βρήκε τώρα εμάς; Άντε να μην πω τίποτα άλλο!
Από το βήμα της βουλής λοιπόν ο Γάλλος πρόεδρος δεν παρέλειψε να μας πει πως πρέπει να ελεγχτούμε, αν τηρούμε τα συμφωνημένα με τους εταίρους μας, αν είμαστε δηλαδή καλά παιδιά, αν υπακούμε προθύμως και άνευ αντιλογίας τας εντολάς των, αλλιώς δεν έχει δισεκατομμύριο. Τα είπε και δεν ντράπηκε, ο αχαρακτήριστος! Κι ο αξιότιμος κ. Παυλόπουλος τον άκουγε χωρίς ακουστικά, γιατί την Γαλλική τη γνωρίζει πολύ καλά, και δεν είπε τίποτα!
Πού 'σαι μεγάλε Στεφανόπουλε, που έκανες τον Κλίντον να στραβομουτσουνιάσει, εδώ, στον ίδιο χώρο, και τον ανάγκασες να ζητήσει συγνώμη από τον Ελληνικό λαό, για την εφτάχρονη δικτατορία που οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκαθίδρυσαν στη χώρα μας. Θα περάσετε κ. Προκοπή από την προεδρία σαν ένας άχρωμος και άοσμος πρόεδρος. Κρίμα!
Όσο για το λεβέντη που βγάλαμε πρωθυπουργό, που έλεγε πως θα κόψει τον ΕΝΦΙΑ, που έλεγε πως δεν θα ψαλιδιστούν οι μισθοί και οι συντάξεις, που έλεγε πως δεν θα υπογράψει τρίτο μνημόνιο, και τόσα άλλα πολλά που έλεγε, αλλά που δεν είχε το σθένος και τη δύναμη να τα πραγματοποιήσει, τον είδαμε να καμαρώνει σα γύφτικο σκερπάνι δίπλα στο Φρανσουά, έτσι τον αποκαλούσε, γιατί να τον πει κ. πρόεδρε, αφού είναι φιλαράκια;
Τον είδα τον κ. Ολάντ και θυμήθηκα τις Απόκριες. Φέτος ξέρω τι θα μασκαρευτώ, Ολάντ παρακαλώ!