Παρακολούθησα ένα πολύ μικρό μέρος, (δεν άντεξα να τους ακούω), από την τηλεοπτική αναμέτρηση, (ντιμπέιτ τη βάφτισαν οι νεοέλληνες, επειδή νομίζουν πως ζούμε σε άλλη χώρα), των πολιτικών αρχηγών, εν όψει των εκλογών της 20-9.
Μία από τα ίδια: Λόγος ξύλινος, απαντήσεις λες και τις διάβαζαν ή τις είχαν αποστηθίσει, καμία πρωτοτυπία, καμία ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Όλοι χτυπιούνταν, κι είχαν την απαίτηση να τους πιστέψουμε, πως κύριο μέλημά τους είναι να σώσουν τη χώρα, και πως αυτό θα το καταφέρουν, αν το κόμμα τους πάρει υψηλά ποσοστά. Τρομάρα τους! Τόσα χρόνια τους είδαμε τι έχουν καταφέρει! Αν είχαν λίγη τσίπα, λίγη ντροπή πάνω τους, θα έπρεπε να ζητήσουν συγνώμη από τον Ελληνικό λαό, για την ανικανότητά τους. Να πώς περίμενα ν’ ακούσω έναν έντιμο πολιτικό αρχηγό να μιλάει:
«Ελληνικέ λαέ, θέλουμε να μας συγχωρήσεις για τα δεινά που υποφέρεις εξ αιτίας μας. Ξεπουλήσαμε όλη την κρατική περιουσία στους ξένους για λίγα Ευρώ. Τους χαρίσαμε τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, επειδή μας πρόσφεραν αρκετό μπαξίσι. Τόσα χρόνια, το μόνο που μας ενδιέφερε, ήταν πόσες μίζες θα βουτήξουμε από οτιδήποτε προμηθευόμαστε με τα δικά σου λεφτά, για τις δικές σου ανάγκες, μόνο που είχαμε κι εμείς ανάγκες, αλλά φρόντιζαν οι αγοραστές γι’ αυτές, εις βάρος σου φυσικά.
Δεν δώσαμε καμία σημασία στην πολυπόθητη ανάπτυξη του τόπου, άσχετα αν προεκλογικά τη διατυμπανίζαμε, και τώρα το ίδιο θα σου υποσχεθούμε, κι εσύ θα κρίνεις αν πρέπει να μας ξαναψηφίσεις.
Σου ζητάμε την ψήφο σου για άλλη μια φορά, και σου υποσχόμαστε λαγούς με πετραχήλια. Μη μας πιστεύεις. Θα τα ξεχάσουμε όλα αυτά, μόλις πατήσουμε το πόδι μας στο μέγαρο Μαξίμου, φορώντας τα υπουργικά μας κοστούμια»
Και κάτι που δεν μου άρεσε καθόλου. Από την τηλεοπτική αναμέτρηση απουσίαζε το τρίτο κόμμα, εκείνο των ακροδεξιών της Χρυσής Αυγής. Γιατί; Τους φοβούνται μήπως; Ξέχασαν τη ρήση του Βολταίρου, που αποτελεί την κορωνίδα της ελευθερίας: Διαφωνώ με αυτά που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να τα λες»
Για ποια δημοκρατία λοιπόν μας μιλάνε; Το ξαναλέω: Οι άνθρωποι αυτοί δεν πιστεύουν στη δημοκρατία, απλά την εκμεταλλεύονται. Δεν μας έχουν δείξει ακόμα το πραγματικό τους πρόσωπο. Μπορεί να είναι υπόδικοι, εγκληματίες, καθάρματα, άνθρωποι του υποκόσμου, παρανοϊκοί ίσως, όμως αποτελούν ένα κομμάτι της κοινωνίας μας κι έχουν το δικαίωμα του εκφράζεσθαι. Αυτό δεν μπορεί να τους το στερήσει κανένας!
Δεν άκουσα από κανένα πολιτικό αρχηγό να υπόσχεται πως θα σταματήσει να ξεπουλά την περιουσία του Ελληνικού λαού, τις περίφημες αποκρατικοποιήσεις. Ναι, ας γίνουν αυτές οι ρημάδες οι αποκρατικοποιήσεις, αλλά οι αγοραστές τους να είναι απαραίτητα Έλληνες, και να δεσμεύονται βάσει νόμου, πως τα κέρδη που θα βγάζουν από αυτές, θα διατίθενται για την ανάπτυξη του τόπου και δεν θα πηγαίνουν στις Ελβετικές τράπεζες. Αφού το κράτος είναι ανίκανο να κρατήσει την περιουσία του, ας τη δώσει να τη διαχειρίζονται τουλάχιστον τα παιδιά του, κι όχι οι Γερμανοί, οι Αμερικανοί, οι Γάλλοι, οι Κινέζοι κι άλλοι πολλοί.
Κανένας δεν μας είπε τι θα γίνει με τους νέους φόρους που έρχονται, καθ’ υπόδειξη του τρίτου, αριστερού μνημονίου.
Κανένας δεν μας είπε πως θα συνεχίσουμε να δανειζόμαστε, για ν’ αποπληρώνουμε τα υπέρογκα δανεικά που χρωστάμε.
Κανένας δεν μας είπε πως θα υπάρξουν κι άλλες απολύσεις, και πως πολλοί από εμάς θα μείνουμε άνεργοι.
Κανένας δεν μας είπε πως τα παιδιά μας θα συνεχίσουν να είναι άνεργα, και να βολοδέρνουν σαν ακυβέρνητα καράβια.
Κανένας δεν μας είπε πως το βιοτικό μας επίπεδο θα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, και πως ο χειμώνας που έρχεται θα είναι ο πιο δύσκολος.
Κανένας δεν μας είπε πως θα πεινάσουμε, πως οι φτωχοί θα γίνουν φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι.
Κανένας δεν μας τα είπε όλα αυτά, γιατί οι πολιτικοί δεν έχουν συνηθίσει να μας λένε την αλήθεια. Ψηφίστε τους λοιπόν!