Πολλοί λένε πως αν είχαμε τώρα τη δραχμή, θα είχαμε χρεοκοπήσει, (δεν έχουμε άραγε;), γιατί ο πληθωρισμός θα είχε εκμηδενίσει την αξία της, με τραγικά για τους Έλληνες αποτελέσματα. Μ’ άλλα λόγια, τα λεφτουδάκια μας θα είχαν γίνει τραπουλόχαρτα.
Να το δεχτώ, αλλά! Όλα αυτά μπορεί να αληθεύουν, για την κατάσταση που βρισκόμαστε τώρα δηλαδή. Αν όμως ήμασταν κύριοι του τόπου μας, αν δεν είχαμε ξεπουλήσει όλες τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές, (ορυκτός πλούτος, λιμάνια, αεροδρόμια, ΟΤΕ, ΔΕΗ, κ.α), αν δεν πουλούσαμε το λάδι κι όλα τα προϊόντα μας ακατέργαστα κι ασυσκεύαστα, για να τα εισάγουμε κατεργασμένα και συσκευασμένα στην τριπλάσια τιμή, τέλος αν δεν είχαμε παραδοθεί στην προστασία του νταβαντζή μας, του ΔΝΤ, τότε οποιοδήποτε και να ήταν το νόμισμά μας, θα ήμασταν σεβαστοί και υπολογίσιμοι σ’ όλο τον κόσμο, χωρίς να έχουμε την ανάγκη του μισητού Ντάισενμπλουμ και του σιναφιού του, που επιδεικτικά μας κάνουν ότι θέλουν.
Όχι πως νοιάζονται για την ανάπτυξή μας, μπούρδες! Αν γινόταν αυτό, έπρεπε, (αφού εμείς είμαστε ανίκανοι), να μας είχαν φτιάξει εργοστάσια κατεργασίας πχ αλουμινίου, κι όχι να το αρπάζουν αυτοί. Θα φρόντιζαν να υπάρξουν νέες θέσεις εργασίας, όπως φροντίζουν για τον τόπο τους. Ας μη γελιόμαστε! Μια ζωή υπόδουλους μας θέλουν στα συμφέροντά τους. Συνεχίζουν να μας δανείζουν με υπέρογκους τόκους, απλά για να εξοφλούμε τα προηγούμενα δανεικά, με αποτέλεσμα να βουλιάζουμε ολοένα και πιο βαθιά στα χρέη, που σημαίνει αιώνια εξάρτηση για μας, και τεράστια κέρδη γι’ αυτούς.
Άραγε δεν θα υπάρξει ένας ηγέτης, που θα τολμήσει να διαβεί σε μονομερείς ενέργειες, όπως καταγγελία των επαχθών συμβάσεων με τους ξένους, να ξαναπάρει δηλαδή την Ελλάδα στα χέρια του και να της δώσει πνοή Ελληνική, ν’ ακούσει την καρδιά της να χτυπά ξανά Ελληνικά; Ν’ ακυρώσει όλες τις πωλήσεις Ελληνικής περιουσίας και πλούτου, και να βάλει στη φυλακή αυτούς τους προδότες που τις υπέγραψαν;
Κι όμως, αυτούς τους ίδιους προδότες καλούμαστε να ψηφίσουμε στις 20 του μήνα. Κι ας μη βιαστούν να με κατηγορήσουν κάποιοι που δεν έχουν μπει στη βουλή, πως κόπτονται για τη σωτηρία της χώρας, γιατί, όταν με το καλό μπουν στη βουλή, τα ίδια και χειρότερα θα κάνουν κι αυτοί.
Όχι, φίλοι μου, δεν νοσταλγώ την επάρατη επταετία με τους παρανοϊκούς συνταγματάρχες, την έζησα κι ένοιωσα πόση μεγάλη ζημιά έκαναν στον τόπο, αλίμονο! Όμως απαιτώ από τους πολιτικούς μας να δεσμευτούν προεκλογικά πως θ’ ακυρώσουν όλες τις αντισυνταγματικές παραχωρήσεις που έχουν υπογράψει στους ξένους, που έχουν δώσει δηλαδή γην και ύδωρ σ’ αυτούς, αλλιώς θα τους ακολουθεί η βαριά κατηγορία του προδότη.
Κάποια στιγμή η ιστορία θα με δικαιώσει, όμως μέχρι τότε ας σώσουμε ότι μπορούμε, ας βάλουμε πλάτη για να ζήσουμε ελεύθεροι, χωρίς την ανάγκη των τοκογλύφων του ΔΝΤ και της ΕΕ. Είναι πολύ απλό: Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως δεν παράγουμε τίποτα πια σαν χώρα, αλλά κάνουμε μόνο εισαγωγές, κι αυτές με δανεικά. Μήπως δεν μας αφήνουν;
Όχι, δικαιολογίες! Μάθαμε στην ξάπλα, στο αραλίκι, στο εύκολο κέρδος, βαριόμαστε να δουλέψουμε στα χωράφια μας και βάζουμε τους αλλοδαπούς να το κάνουν, ή τ’ αφήνουμε χέρσα. Ας ξυπνήσουμε καμιά φορά! Τούτη η γης η ευλογημένη κρύβει θησαυρούς ανεκτίμητους, είτε αυτό λέγεται λάδι, κρασί κλπ, είτε βωξίτης, χρυσάφι, ουράνιο και τόσα άλλα, όμως θέλουν χέρια για να παραδοθούν στην αγορά.
Δεν ντρέπεστε μωρέ ν’ αγοράζετε λεμόνια Τουρκίας στη λαϊκή; Γιατί να φοράμε κινέζικα ρούχα, που η ποιότητά τους είναι αμφίβολη; Ούτε ένα ποδήλατο Ελληνικό δεν έχουμε να πάμε μια βόλτα, ας μη μιλήσουμε για μηχανάκι ή αυτοκίνητο. Πού τη βλέπετε λοιπόν την ανάπτυξη, ώ Έλληνες;
Άντε, μπείτε στη γραμμή σαν στρατιωτάκια, άβουλοι, και ψηφίστε πάλι τους ίδιους ανίκανους ανθρώπους, για να μας βουλιάξουν όλο και πιο βαθιά στην υποτέλεια, στην ανέχεια και στην ένδεια. Τι να κάνουμε;, θα με ρωτήσετε, και σας απαντώ: Μυαλό έχετε, βάλτε το να δουλέψει!