Ωραία Μονεμβάσια! Ωραία, όπως όλες τις φορές. Σταθερή αξία και ανεκτίμητη. Μία και μοναδική σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Αξεπέραστη. Ερωτική, πάνω απ’ όλα. Ναι, εκεί δεν αρμόζει να πηγαίνει κανείς μονάχος. Κάθε τι που συναντάς, μυρίζει έρωτα. Σε κάθε βήμα που κάνεις, νομίζεις πως θ’ ακούσεις το «σ’ αγαπώ», είτε από τα χιλιολογίτικα λουλούδια που ανθίζουν στην καυτή πέτρα, είτε από το θαλασσινό αεράκι που σε δροσίζει, είτε από τον σκληρό ήλιο που σε χτυπά ανελέητα, είτε από τις αδέσποτες γάτες που τριγυρίζουν στην πλατεία ελεύθερες και ωραίες, είτε από τους πέτρινους τοίχους των σπιτιών, που τόσα κορμιά έχουν δεχτεί στα δώματά τους, με τόσους ερωτικούς αναστεναγμούς έχουν νοτίσει, και με τόσα φιλιά έχουν στολιστεί.
Αθάνατη Μονεμβάσια! Κάθε πέτρα σου και μια ζωγραφιά. Ένα ποικιλόμορφο μωσαϊκό, γεμάτο ομορφιές ανεξερεύνητες, καθρεφτίζει ιστορία αιώνων. Κάθε πέτρα που θα πατήσεις είναι έτοιμη να σου διηγηθεί ιστορίες μοναδικές με κουρσάρους, Τούρκους, Ενετούς και Φράγκους. Η πόλη σε ταξιδεύει. Περπατάς στα σοκάκια της και γυρίζει ο χρόνος πίσω. «Βλέπεις» τους λαούς που την κούρσεψαν, που τη λάτρεψαν και που πολέμησαν μέχρι θανάτου για να μην τη χάσουν. Τα θαλασσοπούλια ανακατεμένα με τα γεράκια οργώνουν τον ουρανό της. Τα άνθη της πέτρας, «πού βρίσκουν χρώματα κι ανθούν, πού μίσχο και σαλεύουν», άραγε; Το απέραντο γαλάζιο ορίζει τη μοίρα της, κι ο ουρανός της, αχ αυτός ο υπέροχος Ελληνικός ουρανός, είναι ο στυλοβάτης της.
Σε κάθε βήμα που κάνεις νοιώθεις την ανάγκη να φωτογραφίσεις τον άγιο τούτο τόπο κάθε στιγμή, και πάντα θα έχεις ν’ αποθανατίσεις κάτι διαφορετικό και όμορφο. Όσες φορές κι αν την επισκεφτείς, δεν πρόκειται ποτέ να την βαρεθείς. Ανεξάντλητη στις ηδονές της, πανέμορφη, ξελογιάστρα, υπέροχο στολίδι της Λακωνικής, Δωρικής περιοχής.
Δεν θα βρεις κάποιο ψεγάδι πουθενά. Όλα σ’ αυτήν είναι πανέμορφα. Ακόμα και η ξερή πέτρα, αυτή που τη σμίλεψαν και την έκαναν ποίημα τα επιδέξια χέρια κι ο ιδρώτας των κτιστών, ακόμα κι αυτή σου φωνάζει: «Στάσου, ακούμπα να ξεκουραστείς, να δροσιστείς στον ίσκιο μου». Σκληρή γη, πέτρα πάνω στην πέτρα, όμως εξαίσια και λαμπερή.
Σ’ αυτό τον τόπο, φλάμπουρο της λευτεριάς, της απαντοχής και της γαλήνης, ανθίζει το χαμόγελο από τους περαστικούς, κι ακούγεται η καλημέρα από τα ανοιχτά παράθυρα, άσχετα αν η προφορά της είναι λιγάκι ξενική. Καλημέρα πάντως ακούς, κι όχι γκουντ μόρνιν, ή γκούτεν τακ. Εδώ, όποιος βαφτίζεται από τα νάματα της πόλης αυτής, γίνεται ένα με αυτήν, Ελληνιάζεται!
Όχι, δεν πουλήσαμε την Μονεμβάσια στους ξένους, απλά ανοίξαμε ένα παράθυρό της και προσφέραμε το άπλετο φως της σε κάποιους που την αγάπησαν κι έγιναν ένα με αυτήν. Η πόλη αυτή δεν είναι μόνο Ελληνική, είναι Οικουμενική. Η ομορφιά της αγκαλιάζει όλο τον κόσμο. Εμείς, απλά είμαστε τυχεροί που φύτρωσε στον ευλογημένο μας τόπο και με τη λάμψη της φωτίζει τα πέρατα της γης.
Τυχεροί όσοι την επισκεφτήκατε, όσοι περπατήσατε στα στενά της καλντερίμια και γνωρίσατε τα υπέροχα πετρόχτιστα σπίτια της και τις πολυάριθμες εκκλησιές της, όσοι ανεβήκατε μέχρι το κάστρο και αγναντέψατε το πέλαγο με το λουλούδι του, την παλιά πόλη. Τυχεροί κι ευλογημένοι, όσοι μεταλάβατε των αχράντων μυστηρίων της ομορφιάς της. Τυχεροί κι εσείς που την ονειρευτήκατε. Κι όταν με το καλό, το όνειρό σας γίνει πραγματικότητα, η πόλη δεν θα σας έχει γελάσει, αλλά θα παρουσιαστεί μπροστά σας ολοπλούμιστη, πιο φωτεινή κι απ’ ότι ήταν στο όνειρό σας!
Σημ. Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του Γ. Ανωγειάτη