Η αφορμή ήταν οι μακρινές εκλογές του 2015, είκοσι τόσα χρόνια τώρα, για ότι έγινε μετά. Τα αποτελέσματα στον τόπο του Λεωνίδα, ήταν τελείως διαφορετικά απ’ ότι στη υπόλοιπη Ελλάδα. Όχι δηλαδή πως σε κάθε εκλογική αναμέτρηση η Λακωνία ψήφιζε διαφορετικά απ’ ότι τότε, τα ίδια αποτελέσματα έφερνε πάντα, οι συσχετισμοί δυνάμεων δεν άλλαζαν με τίποτα,, αλλά τότε είχαμε κάποιες πρωτιές πανελλαδικά, που έβγαζαν μάτι.
Έτσι, πρώτο είχε βγει το κόμμα της δεξιάς, η λεγόμενη τότε Νέα Δημοκρατία, με ποσοστό 37,6%, ενώ στην επικράτεια είχε καταφέρει να πάρει μόνο 27,8%. Πρώτο και το ΠΑΣΟΚ, (πού το θυμηθήκαμε;), με 11%, ενώ στην επικράτεια με το ζόρι είχε φτάσει το 4,7%. Πρώτοι και οι ακροδεξιοί της Χρυσής Αυγής με 10,5%, που πανελλαδικά είχαν βγει τρίτοι με 6,3%. Επίσης μια άλλη αρνητική πρωτιά, όλες οι πρωτιές στη Λακωνία τέτοιες ήταν, αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, που είχε σκίσει στην επικράτεια με 36,5%, στη Λακωνία είχε πάρει το μικρότερο ποσοστό πανελλαδικά, μόνο 26,5%.
Κάποιοι λοιπόν σκέφτηκαν πως αφού δεν μας αντιπροσωπεύουν τα πανελλαδικά αποτελέσματα δεκαετίες τώρα, και πως όσα χρόνια κι αν περάσουν εμείς θα ψηφίζουμε τα ίδια πράγματα, καιρός είναι ν’ αποσχιστούμε από το Ελληνικό κράτος και να κηρύξουμε την ανεξαρτησία μας. Έτσι στον τοπικό τότε τύπο, κάποιος που υπέγραφε Γιώργος Σπαρτιάτης, ο μετέπειτα «πρωθυπουργός» της Λακωνίας, άρχισε να δημοσιεύει πύρινα άρθρα, τονίζοντας την ανάγκη της ανεξαρτητοποίησης της Λακωνίας. Τα κείμενά του τελείωναν πάντα κάπως έτσι:
«Εμείς οι Λάκωνες, οι απόγονοι των λαμπρών Λακεδαιμονίων, που δόξασαν το πανελλήνιο, εμείς που κουβαλάμε στις πλάτες μας τις Θερμοπύλες, αρνούμαστε να είμαστε υπήκοοι μιας κυβέρνησης απογόνων των εαμιτών κομμουνιστών. Αρνούμαστε να κλαίμε, όταν γελάει η υπόλοιπη Ελλάδα. Καιρός να γελάσουμε κι εμείς. Καιρός να καταλάβουν όλοι πως εδώ είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, άλλο κράτος, άλλη δυναμική. Κι αφού από την εποχή του Αλέξανδρου δεν μας χώνευαν, μην ξεχνάτε εκείνο το «πλην Λακεδαιμονίων», τώρα δεν τους θέλουμε ούτε κι εμείς»
Σιγά - σιγά το κλίμα άρχισε να ευνοεί τέτοιες καταστάσεις, κι η ιδέα ωρίμαζε στις συνειδήσεις των Λακώνων. Ο Σπαρτιάτης ξεκίνησε περιοδείες σ’ όλα τα χωριά, και παράλληλα όρισε μια συντακτική επιτροπή να καταρτίσει το πρώτο Λακωνικό Σύνταγμα, βασισμένο στους αρχαίους νόμους του Λυκούργου, έτσι τουλάχιστον ισχυρίστηκε. Η κεντρική εξουσία δεν τον πήρε σοβαρά, και δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα, κι όταν οι Λάκωνες αποφάσισαν να ψηφίσουν για την ανεξαρτητοποίησή τους, ήταν πια αργά. Το αποτέλεσμα αναμενόμενο: 70% υπέρ της απόσχισης από το Ελληνικό κράτος. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, έδειξε διαλλακτικότητα κι άφησε τους Λάκωνες να κάνουν ότι θέλουν, απαίτησε όμως να είναι εγγυήτρια δύναμη και να του παρέχει στρατιωτική προστασία, κάτι που έγινε με χαρά αποδεκτό.
Το στρατόπεδο του ΚΕΕΜ έγινε Λακωνικό. Ένα όνειρο γενεών των Σπαρτιατών έγινε πραγματικότητα. Τώρα, όλοι οι Λάκωνες, που παλιότερα έβαζαν λυτούς και δεμένους για μετάθεση στο ΚΕΕΜ, θα υπηρετούσαν στον τόπο τους, στο δικό τους στρατόπεδο, που ονομάστηκε ΛΑ.Σ, δηλαδή Λακωνικός Στρατός. Αμέσως οι επιτήδειοι έμποροι όπλων έσπευσαν να κάνουν τις προσφορές τους στο νεοσύστατο κράτος. Χρήματα όμως δεν υπήρχαν, κι αναγκάστηκαν ν’ αγοράσουν, με δάνειο από ξένες τράπεζες, μονάχα τα απαραίτητα και τον βασικό οπλισμό. Έτσι μπήκαν και οι πρώτοι φόροι, τους οποίους με ευχαρίστηση πλήρωναν άπαντες, περήφανοι που πέτυχαν την ανεξαρτησία τους.
Τότε ήταν που σήκωσαν κεφάλι και οι φιλοβασιλικοί, που ξεπερνάνε το 70% στη Λακωνία, άλλη αρνητική πρωτιά και τούτη, και ζήτησαν την επαναφορά του «βασιλέως». Με συνοπτικές διαδικασίες κατάφεραν να επανέλθει ο θεσμός στο νεοσύστατο κράτος και πρώτος βασιλιάς του στέφτηκε ο Κωνσταντίνος Ντε Γκρέτσια ή Γκλύξμπουργκ, εγγονός εκείνου του ανίκανου συνονόματού του, που τα έκανε θάλασσα με τη χούντα των συνταγματαρχών το 1967 και όχι μόνο. Κάποιοι ανεγκέφαλοι μάλιστα, βασιλικότεροι του βασιλέως, ήθελαν να τον δουν να θρονιάζεται στο ανακαινισμένο παλάτι των Παλαιολόγων στο Μυστρά, αλλά ευτυχώς, επικράτησε η γνώμη των ψυχραιμοτέρων, κι έτσι αποφεύχθηκε η βεβήλωση του ιστορικού αυτού τόπου.
Ορίστηκε νέα σημαία, το αρχαίο γράμμα Λ που κοσμούσε τις ασπίδες των πολεμιστών, πλαισιωμένο με το στέμμα, σε λευκό και γαλάζιο φόντο. Φυσικά δεν έλειψαν και τα έκτροπα. Κάποιοι σκληροπυρηνικοί Ελλαδίτες, θέλησαν να επέμβουν δυναμικά, και κινήθηκαν με άγριες διαθέσεις κατά των αποσχισμένων, με σκοπό να τους επαναφέρουν στην πατρίδα. Η κυβέρνηση της Ελλάδας όμως χειρίστηκε ψύχραιμα το θέμα, και κατάφερε να τους διαλύσει ειρηνικά, χωρίς ν’ ανοίξει ρουθούνι.
Αρκετοί δυσαρεστημένοι Λάκωνες από αυτή την εξέλιξη αναγκάστηκαν να «μεταναστεύσουν» στην Αθήνα και σε άλλες περιοχές της χώρας, αρνούμενοι να γίνουν υπήκοοι ενός κράτους που δεν τους εκπροσωπεί. Από τους πρώτους ξένους αποσταλμένους έφτασε ο Αμερικανός πρόξενος, που εγκαταστάθηκε σε νεόδμητη ξενοδοχειακή μονάδα, κι είχε με τον Σπαρτιάτη αγαστή συνεργασία, κι ακολούθησαν κι όλοι οι υπόλοιποι, Ρώσος, Κινέζος, Γερμανός, Γάλλος κ.α.
Σιγά - σιγά, τα πράγματα άρχισαν να καλυτερεύουν. Ο τουρισμός αυξήθηκε κατακόρυφα και νέες ξενοδοχειακές μονάδες ξεφύτρωναν για την απορρόφηση των χιλιάδων τουριστών, με αποτέλεσμα να υπάρχει εργασία και να κινείται το χρήμα. Νέες συμφωνίες κλείστηκαν με τους εμπόρους για το ελαιόλαδο και τα εσπεριδοειδή, γιατί τώρα πια τα προϊόντα αυτά είχαν τεράστια ζήτηση. Άλλο είναι ν’ απολαμβάνεις Ελληνικό πορτοκάλι, κι άλλο Λακωνικό. Οι παραγωγοί λοιπόν έβλεπαν χρήματα στις τσέπες τους. Οι λαθρομετανάστες αυξήθηκαν, αλλά αυτό δεν ανησύχησε κανένα, γιατί απορροφήθηκαν από τις γεωργικές και οικοδομικές εργασίες. Έτσι, το ακροδεξιό κόμμα άλλαξε ρότα και κοίταξε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση προς ίδιον όφελος. Αρκετά στελέχη του, παλιά μου τέχνη κόσκινο, έγιναν προαγωγοί και προστάτες των ταλαίπωρων Αφγανών, Πακιστανών κ.α, τους οποίους εκμεταλλεύονταν στο έπακρο.
Το Λακωνικό Κράτος έζησε και μεγαλούργησε είκοσι μονάχα χρόνια. Το Ελληνικό Κράτος αποφάσισε να επέμβει δυναμικά και να στείλει στρατό κατοχής, όπως ο Πούτιν το 2014 στην Ουκρανία, και να το ξαναπροσαρτήσει στην Ελληνική επικράτεια, γιατί κι άλλα μέρη της χώρας, βλέποντας την επιτυχία των Λακώνων, έκαναν ανάλογες κινήσεις. Πρώτη και καλύτερη η Κέρκυρα που, μόνη της στην αρχή, αλλά με όλα τα Επτάνησα κατόπιν, επαναστάτησε, αλλά και η Κρήτη, κι ήταν έτοιμη και η Θεσσαλονίκη. Με την επιβολή στρατιωτικού νόμου σ’ ολόκληρη την επικράτεια, ο σημερινός πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, εγγονός του μεγάλου ηγέτη και ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, κατάφερε να επανενώσει την Ελλάδα, όπως ήταν το 2015.