Φίλοι μου, στα μέχρι τώρα άρθρα μου, είχα αποφύγει ν’ ασχοληθώ με την πολιτική, καθότι δεν είμαι πολιτικός αναλυτής. Ειδικά αυτούς τους κουστουμαρισμένους λόρδους, που βγαίνουν κάθε βράδυ στο γυαλί, και μας κάνουν πλύση εγκεφάλου από τα ιδιωτικά κανάλια, τους σιχαίνομαι. Οι άνθρωποι αυτοί δεν παρουσιάζουν την καθημερινότητα όπως είναι, αλλά όπως τους βολεύει, δηλαδή διαμορφώνουν συνειδήσεις, και σίγουρα δεν θα το κάνουν με το αζημίωτο.
Αφορμή για το σημερινό μου άρθρο παίρνω από τον εξοχώτατο κ. αντιπρόεδρο της κυβέρνησής μας. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, μας είπε πως αν δεν καταφέρουμε να εκλέξουμε πρόεδρο Δημοκρατίας, και , ό μη γένοιτο, στις επόμενες εκλογές βγει ο Τσίπρας, τότε φίδι κολοβό που μας έφαγε. Οι εταίροι μας θα ανακρούσουν πρύμναν, γιατί ο εν λόγω κύριος τους προξενεί αλλεργία. Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, πρέπει να ψηφίσουμε ότι θέλουν οι εταίροι μας, ξανά δηλαδή, μία από τα ίδια, ξανάμανά δηλαδή, ΠΑΣΟΚ ή Νέα Δημοκρατία. Μα, αυτά τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα, δεν μας έφεραν σ’ αυτό το χάλι; Πώς ζητάνε την υποστήριξή μας πάλι; Με τι μούτρα;
Δυστυχώς είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο, που δεν έχουμε «τιμωρήσει» τους υπαίτιους της κατάντιας μας, δηλαδή δεν έχουμε ακόμα αλλάξει κυβέρνηση. Φοβισμένοι, κλεισμένοι στο καβούκι μας, καρφωμένοι στον καναπέ με τα μάτια κολλημένα στο χαζοκούτι, τρέμουμε μήπως χάσουμε κι αυτά τα λίγα που μας έχουν απομείνει.
Η προπαγάνδα δουλεύει καλά: «Αν κυβερνήσει ο μπαμπούλας, (Τσίπρας), θα χάσετε τις συντάξεις σας, (ότι έχει απομείνει δηλαδή από αυτές), θα χάσετε τις δουλειές σας, (εδώ έχουμε σπάσει ρεκόρ στην ανεργία, άραγε υπάρχουν και χειρότερα;), θα μας διώξουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, (εδώ που τα λέμε, τι μέσα, τι έξω, μήπως είναι καλύτερα να είσαι έξω;), δεν θα υπάρχει επάρκεια αγαθών, (και τώρα που υπάρχει, πού να βρεις χρήματα να τα αγοράσεις;), ο Τσίπρας είναι άθεος, (κι εσείς που το υποστηρίζετε αυτό, κύριοι, σε τι θεό πιστεύετε;), ο Τσίπρας είναι ανίκανος να κυβερνήσει το κόμμα του, θα τον εμπιστευτείτε να κυβερνήσει την Ελλάδα;, (άραγε, οι όποιες διαφωνίες υπάρχουν σ’ ένα δημοκρατικό κόμμα, δεν πρέπει ν’ ακούγονται; Οι βουλευτές, μ’ άλλα λόγια, να είναι φιμωμένοι στο ότι πει μονάχα ο αρχηγός τους;).
Εδώ κολλάει η απλή σκέψη που πρέπει να κάνει ο μέσος Έλληνας, ανεπηρέαστος από τα κάθε λογής παπαγαλάκια, που δεν σταματάνε με τίποτα να τον ζαλίζουν: «Αυτούς τους είδαμε, ας δούμε τι θα καταφέρει κι ο νέος, κι αν δεν είναι καλός, τον στέλνουμε στο σπίτι του την επόμενη τετραετία». Αυτή είναι, φίλοι μου, η πεμπτουσία της δημοκρατίας. Αυτή που σου δίνει τη δυνατότητα ν’ αποφασίζεις εσύ ποιος θέλεις να σε κυβερνήσει, κι αν δεν σου αρέσει, να τον εξοστρακίζεις.
Μη νομίσετε πως είμαι απολογητής του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μου πάει αυτός ο ρόλος. Απλά βγαίνω από τα ρούχα μου, όταν βλέπω πόσο ωμά μας εκβιάζουν οι διάφοροι επιτήδειοι, όταν ακούω τόσες χοντράδες από τους κυβερνήτες μας και τα τσιράκια τους.
Επανέρχομαι στον κ. Βενιζέλο. Ξεχάσατε τι δήλωσε πριν λίγο καιρό; Ακούστε και φρίξτε: «Το πρώτο μνημόνιο είχε πράγματι κενά. Μας το υπαγόρεψαν…». Ωραία, πολύ πολύ ωραία τα λέει ο άνθρωπος! Ξεκαθαρίζει το ρόλο του, σαν να μας λέει: «Ένα απλό φερέφωνο είμαι. Υπογράφω ότι μου υπαγορεύουν».
Αν ο εν λόγω κύριος είχε λίγο φιλότιμο, έπρεπε να τα είχε μαζέψει και να είχε εξαφανιστεί από το πολιτικό προσκήνιο, μετά από αυτά που είπε. Κι όμως! Ο κύριος αυτός εξακολουθεί να κυβερνάει τη χώρα, ελέω των εταίρων μας. Ελπίζω πως η ιστορία θα φανεί αμείλικτη μαζί του.